Kategoria

Popularne Wiadomości

1 Ljambley
Wirusowe zapalenie wątroby typu B i C: objawy, przyczyny, leczenie
2 Ljambley
Ból w wątrobie
3 Ljambley
Syndrom osadu - charakterystyczne cechy i metody leczenia
Główny // Hepatoza

Niewydolność wątroby


niewydolność wątroby - zespół objawów, które przejawia się z naruszeniem jednej lub więcej czynności wątroby z powodu uszkodzenia lub zniszczenia jej miąższu.

Główne funkcje wątroby to:

  • Wymiana białek, węglowodanów, tłuszczów, enzymów i witamin;
  • Wymiana minerałów, pigmentów;
  • Wydzielanie żółci;
  • Detoksykacja - usuwanie szkodliwych substancji i odpadów z organizmu.

Choroba rozprzestrzenia się na całym świecie i jest wynikiem prawie 70% wszystkich chorób wątroby. Rocznie około 45 milionów ludzi umiera z powodu niewydolności wątroby. Najczęstszą chorobą w Ameryce Północnej (Meksyk), Ameryki Południowej (Chile, Argentyna, Peru), Europie (Polska, Rumunia, Mołdawia, Białoruś, Ukraina, zachodnia Rosja), Azji (Iran, Irak, Nepal, Chiny, Indie Indonezja, Tajlandia, Tybet, Kazachstan, wschodnia Rosja) i Afryki (Somalia, Sudan, Etiopia).

Mężczyźni i kobiety cierpią na tę samą częstotliwość, nie ma to wpływu na wiek liczby przypadków.

Prognoza na całe życie jest niekorzystna, bez pacjentów z transplantacją wątroby w ciągu 1 roku. Po transplantacji wątroby u pacjentów we wczesnym stadium niewydolności wątroby śmiertelność wynosiła 10% u pacjentów z niewydolnością wątroby, poważne zgonów stopnia obserwowano u 30% pacjentów, u pacjentów z chorobami wątroby schyłkową niewydolnością zgonów stanowi 85% przypadków.

Przyczyny niewydolności wątroby

Niewydolność wątroby jest końcowym stadium patologicznych procesów w wątrobie, które wynikają z takich przyczyn, jak:

  • Wirusowe uszkodzenie wątroby:
    • wirusowe zapalenie wątroby B;
    • wirusowe zapalenie wątroby C;
    • wirusowe zapalenie wątroby typu D;
    • wirusowe zapalenie wątroby typu G;
    • pokonanie miąższu wątroby wirusem opryszczki;
    • uszkodzenie miąższu wątroby przez wirus Ebstein-Barr;
    • uszkodzenie miąższu wątroby z cytomegalowirusem.
  • Inwazje Glistovye:
    • alveococcosis;
    • bąblowcowa.
    • Długotrwałe nadużywanie alkoholu w dużych dawkach;
  • Długotrwałe stosowanie leków, które przyczyniają się do zniszczenia zrazików wątrobowych:
    • leki cytotoksyczne (metotreksat);
    • chemioterapia do leczenia procesów onkologicznych (cyklofosfamid, leukeran, rubromycyna itp.);
    • długotrwałe stosowanie niesteroidowych leków przeciwzapalnych (diklofenak, meloksykam, nimysulin);
    • leki przeciwbakteryjne (tetracyklina).
  • Choroby autoimmunologiczne:
    • układowy toczeń rumieniowaty;
    • autoimmunologiczne zapalenie wątroby.
  • Zakłócenia odpływu żółci:
    • przewlekłe zapalenie pęcherzyka żółciowego (zapalenie pęcherzyka żółciowego);
    • kamica żółciowa;
    • wrodzone zwężenie lub skrzywienie przewodu żółciowego.
    • chroniczna niewydolność serca;
    • zespół lub choroba Badda-Chiari - zwężenie żył wątrobowych;
  • Wymieniaj choroby prowadzące do otyłości:
    • cukrzyca;
    • niedoczynność tarczycy.
  • Wrodzone choroby związane z akumulacją lub zaburzeniami metabolicznymi:
    • Choroba Wilsona-Konovalova jest wrodzonym naruszeniem metabolizmu miedzi w ciele;
    • hemochromatoza - naruszenie metabolizmu żelaza i jego nagromadzenie w dużych ilościach w wątrobie;
    • niedobór alfa1-antytrypsyny - naruszenie metabolizmu białka.
    • zatrucie organizmu hepatotropowymi truciznami (arsen, fosfor, trujące grzyby itp.);
    • transfuzja jest niekompatybilna w grupie i czynnikiem Rh we krwi.

Klasyfikacja zaburzeń czynności wątroby

Przebieg choroby dzieli się na:

  • ostra niewydolność wątroby;
  • przewlekła niewydolność wątroby.

W zależności od etapów niewydolność wątroby dzieli się na:

  • początkowy - kompensowany;
  • wymawiane - zdekompensowane;
  • terminal - dystroficzny;
  • śpiączka wątrobowa.

Ocena ciężkości niewydolności wątroby opracowana przez dwóch autorów Childe i Pugh:

  • Suma punktów 5 - 6 odpowiada klasie A (etap kompensacji) - nie ma objawów choroby. Średnia długość życia takich pacjentów wynosi około 15 do 20 lat.
  • Suma punktów 7 - 9 odpowiada klasie B (stan dekompensacji) - choroba przebiega z rozłożonymi objawami klinicznymi i częstymi zaostrzeniami.
  • Suma punktów 10-15 odpowiada klasie C (stadium dystroficzne) - choroba stale się rozwija, wymaga stałej opieki medycznej i całkowitej opieki.

Objawy niewydolności wątroby

  • ogólne osłabienie;
  • senność;
  • szybkie zmęczenie;
  • ból głowy;
  • zawroty głowy;
  • zmniejszona pamięć i uwaga;
  • depresja;
  • halucynacje słuchowe i wzrokowe;
  • podwyższona temperatura ciała;
  • duszność przy minimalnym wysiłku fizycznym;
  • utrata masy ciała;
  • ból w sercu;
  • zaburzenie rytmu serca;
  • tachykardia;
  • obniżenie ciśnienia krwi;
  • brak apetytu;
  • nudności;
  • wymioty z treściami jelitowymi, krew;
  • wzdęcia z jelita;
  • ból w prawym i lewym hipochondrium;
  • powiększenie wątroby i śledziony;
  • zwiększenie objętości jamy brzusznej;
  • wyraźna podskórna siatka naczyniowa na przedniej powierzchni jamy brzusznej ("głowa jellyfish");
  • biegunka;
  • Stonowany stolec (oznaka krwawienia z przewodu pokarmowego);
  • krwawienie z żylaków żylnych o przedłużonym działaniu żylnym;
  • obrzęk kończyn dolnych;
  • zażółcenie skóry i twardówki;
  • pojawienie się teleangiektazji (naczyniowe kiełki na skórze);
  • ginekomastia (powiększenie gruczołów sutkowych);
  • zaczerwienienie dłoni;
  • encefalopatia wątrobowa (demencja).

Rozpoznanie niewydolności wątroby

Laboratoryjne metody badania

Ogólny test krwi:

Ogólna analiza moczu:

Gdy dochodzi do niewydolności wątroby, zidentyfikowano 4 zespoły, które ujawniono w biochemicznej analizie krwi, badaniach wątroby, lipidogramie i koagulogramie:

  • Zespół cytolizy: Zwiększona ALT (aminotransferazy alaninowej), AST (aminotransferazy asparaginianowej), aldolazy, dehydrogenazy mleczanowej (LDH), bilirubina, witamina B12 i żelazo.
  • Zespół Cholestasis: zwiększona fosfataza alkaliczna, aminopeptydaza leucynowa, 5-nukleotydaza, cholesterol, fosfolipidy, lipoproteiny o niskiej i bardzo małej gęstości, kwasy żółciowe.
  • Zespół niewydolności wątroby i komórek: zmniejszenie całkowitej ilości białka, albuminy i jej frakcji, czynników krzepnięcia protrombiny, cholesterolu, II, V i VII. Zwiększenie aktywności cholinesterazy.
  • Zespół immunologiczno-zapalny: wzrost poziomu immunoglobulin klasy A, M, G, próbki tymolu, oznaczenie sulomu i test Weltmana.

Instrumentalne metody badania

Podczas wykonywania tych badań można znaleźć przyczynę wystąpienia niewydolności wątroby (najeźdźca wywołane przez robaki, procesy onkologiczne, zapalenie wątroby itp.).

Leczenie zaburzeń czynności wątroby

Leczenie tej choroby powinno być kompleksowe i obejmować zarówno leczenie medyczne, jak i chirurgiczne. Pacjenci powinni ściśle przestrzegać wszystkich zaleceń lekarza prowadzącego, zarówno w szpitalu, jak i podczas leczenia ambulatoryjnego.

Leki

Leczenie etiotropowe jest przepisywane w zależności od przyczyny choroby:

  • Z niewydolnością wątroby spowodowaną przez wirusy:
    • Pegasis 1 ampułkę podskórnie w okolicach uda raz w tygodniu. Przebieg leczenia wynosi 48 tygodni;
    • kopegus 1000 - 1200 mg 2 razy dziennie po posiłkach;
    • Interferon w 50 IU w każdym przewodzie nosowym.
  • Z niewydolnością wątroby wywołaną przez bakterie:
    • cefalosporyny trzeciej generacji (ceftriakson, cefoperazon) dożylnie lub domięśniowo;
    • cefalosporyny IV generacji (cefepime, cefpirom) dożylnie;
    • fluorochinolony trzeciej generacji (lewofloksacyna) dożylnie;
    • flurochinolony czwartej generacji (moksyfloksacyna, gatifloksacyna) dożylnie;
    • w środku makrolidy (rovamycin, azirtomycin, spiromycin).
  • Z niewydolnością wątroby spowodowaną uszkodzeniem autoimmunologicznym:
    • prednizolon lub metylopiry-zylon 40 do 80 mg na dzień;
    • Deksametazon 4 mg - 2 ml dożylnie raz na dobę.
  • Z niewydolnością wątroby spowodowaną inwazją robaków pasożytniczych:
    • aminoglikozydy (gentamycyna, amikacyna) dożylnie;
    • Metronidazol w środku.
  • Terapia detoksykacyjna, która pomaga oczyścić organizm z toksycznych substancji:
    • neogemodez - 200,0 ml dożylnie kroplówka;
    • reosorbylact - 200,0 ml kroplówka dożylna;
    • Ringer-Locke roztwór - 200,0 - 400,0 ml kroplówka dożylnie;
    • polysorb lub Enterosgel 1 łyżka stołowa 3 razy dziennie między posiłkami.
  • Spasmolityki bólu w prawym górnym kwadrancie:
    • but-shpa na 1 - 2 tabletki 3 razy dziennie;
    • baralgin domięśniowo.
  • Hepatoprotectors w celu przywrócenia zrazików wątroby:
    • esenciale - 5,0 ml dożylnie, rozcieńczone na krwi pacjenta;
    • glutargin - 150,0 ml dożylnie kroplówka;
    • Kwas ursodeoksycholowy (ursodes, ursosan) 3 tabletki na noc.
  • Preparaty cholagardowe na przekrwienie żółci:
    • holosas 1 łyżka stołowa 3 razy dziennie;
    • Allochol na 1 - 2 tabletki 3 razy dziennie.
  • Preparaty enzymatyczne:
    • panzinorm dla 50 000 jednostek 3 razy dziennie;
    • Mezim-forte 1 tabletka 3 razy dziennie z posiłkami.
  • Diuretyki na obrzęki i wodobrzusze:
    • furosemid lub lasix 40 - 80 ml rano na czczo;
    • indapamid (indap, indapen) za 2,5 - 5 mg rano na czczo.
  • Środki zmniejszające ciśnienie w żyle wrotnej w zespole nadciśnienia wrotnego:
    • nitrosorbide 1 tabletka 2 do 3 razy dziennie lub anapril 1 tabletka 2 razy dziennie.
  • Terapia substytucyjna:
    • albumina do 100,0 ml dożylnie ze zmniejszeniem jej ilości we krwi poniżej 30 g / l;
    • masa erytrocytów 200,0 ml dożylnie ze spadkiem liczby erytrocytów poniżej 2,0 * 10 12 / l;
    • masa płytek krwi 200,0 ml dożylnie z masywnym krwawieniem.
  • Plazmafereza - oczyszczanie krwi ze szkodliwych substancji poprzez jej filtrację przez membrany w specjalnym aparacie.

Dawki i wielokrotność podawania leku są indywidualnie ustalane przez lekarza prowadzącego.

Leczenie chirurgiczne

Aby ułatwić ogólny stan pacjenta, paracentezy - operacja usunięcia płynu puchlinowego w jamie brzusznej i most port-caval - w celu zmniejszenia ciśnienia w żyle wrotnej i w celu zapobiegania wpływowi nadciśnienia wrotnego.

Metoda radykalna na tym etapie rozwoju medycyny jest tylko transplantacja wątroby.

Obróbka ludowa

Leczenie środkami folk stosuje się w połączeniu z lekami i tylko po konsultacji z lekarzem.

  • Leczenie za pomocą traw. Biodra - 30 g, liści pokrzywy - 20 g, krwawnik pospolity - 30 g, chaber - 30 g, liście mięty pieprzowej - 30 g, kora kruszyny - 30g, korzeń mniszka - 30 g, Wintergreen trawa - 20 g, liści jeżyny - 30 g zmieszane i pokruszone za pomocą blendera. 1 łyżka stołowa mieszanki wylewa się 200 mg wrzącej wody i poddaje infuzji przez 8 do 10 godzin. Weź 1/3 szklanki 3 razy dziennie po 1 godzinie od jedzenia.
  • Leczenie owsa. 1 łyżkę stołową owsa wlewa się do 1 szklanki mleka i podaje przez 1 do 2 godzin. Uzyskaną mieszaninę następnie gotowano przez 30 minut. Weź ½ szklanki 2 razy dziennie przez 30 minut przed jedzeniem.
  • Zabieg z miodem i psem róży.
  • Suszone płatki kwitnącej róży hip do mielenia z blenderem. 2 łyżki owoców róży zmieszano z ½ szklanki miodu majowego. Wziąć 2 łyżeczki 3 razy dziennie, popić herbatą.
  • Leczenie wlewem ziołowym. Wziąć w równych proporcjach zwykłe rogaliki, zioła oregano, skrzyp polny, korzeń cykorii i mielenie w blenderze. 1 łyżkę stołową otrzymanej mieszaniny napełnia się szklanką wrzącej wody i odstawia na 1 - 1,5 godziny. Take po posiłkach 3 razy dziennie na 1 szklankę.

Dieta ułatwiająca przebieg choroby

W diecie pacjentów z niewydolnością wątroby powinny być obecne węglowodany, nieskomplikowane białka, duża liczba witamin i minerałów.

Takie produkty są dozwolone jako:

  • suszony chleb;
  • zboża w postaci płatków zbożowych;
  • mleko i produkty mleczne o niskiej zawartości tłuszczu;
  • mięso o niskiej zawartości tłuszczu;
  • ryby;
  • jajka;
  • duszone lub gotowane warzywa;
  • wszystkie owoce, z wyjątkiem owoców cytrusowych i gruszek;
  • miód, pianki, suflet, galaretka, dżem, galaretka.

Wszystkie gotowane potrawy powinny być wypełnione oliwą, słonecznikiem, kukurydzą, dynią lub olejem lnianym.

  • grzyby;
  • tłuste mięsa, bekon;
  • buliony mięsne i grzybowe;
  • sery, tłusty twaróg;
  • masło, margaryna, smale;
  • żywność w puszkach;
  • produkty wędzone;
  • przyprawy (ocet, musztarda, pieprz itp.);
  • świeże wypieki, lody, czekolada;
  • alkohol;
  • napoje gazowane;
  • kawa, kakao, mocna herbata;
  • orzechy.

Niewydolność wątroby

Niewydolność wątroby - zespół ostrej lub przewlekłej, która rozwija się na naruszenie jednego lub większej liczby funkcji wątroby, wraz z zaburzeniami metabolicznymi, zatrucie, zaburzenia ośrodkowego układu nerwowego i rozwoju śpiączki wątroby. Choroba ta występuje z objawami niewydolności wątroby (żółtaczka, krwotoczny, niestrawności, obrzęku zespołu wodobrzusza, gorączka, spadek masy ciała) i encefalopatii wątrobowej (labilności emocjonalnej, apatia, zaburzenia mowy, drżenie, ataksja). W skrajnym stopniu niewydolności wątroby rozwija się śpiączka wątrobowa. Niewydolność wątroby ujawnia się na podstawie parametrów biochemicznych krwi, EEG, hepatoskopii. Leczenie niewydolności wątroby ma na celu wyeliminowanie zatrucia, normalizację zaburzeń elektrolitowych, przywrócenie równowagi kwasowo-zasadowej.

Niewydolność wątroby

Niewydolność wątroby rozwija się z masywnymi zmianami dystroficznymi, zwłókniającymi lub nekrotycznymi w miąższu wątroby o różnej etiologii. W gastroenterologii i hepatologii wyróżnia się ostry i przewlekły przebieg niewydolności wątroby. Ołów patogenetyczne usterki łącza wątroby naruszenie odtruwające czynności narządów, dzięki czemu toksycznych metabolitów (amoniak, kwas γ-aminomasłowy, merkaptany, fenole, kwasy tłuszczowe i inne). Powodować uszkodzenia centralnego układu nerwowego. Charakterystyczny rozwój zaburzeń elektrolitowych (hipokaliemia), kwasica metaboliczna. Śmiertelność w niewydolności wątroby sięga 50-80%.

Klasyfikacja zaburzeń czynności wątroby

Zgodnie z przebiegiem klinicznym wyróżnia się ostrą i przewlekłą niewydolność wątroby. Rozwój ostrej niewydolności wątroby następuje nie później niż 2 miesiące po wystąpieniu uszkodzenia wątroby. Najczęściej piorunujące (piorunujące) formy wirusowego zapalenia wątroby, alkoholowych, medycznych lub innych toksycznych uszkodzeń wątroby są przyczyną ostrej niewydolności. Przewlekła niewydolność wątroby jest spowodowana progresją przewlekłych chorób wątroby (guzy, zwłóknienia, marskość itd.).

Niewydolność wątroby może rozwinąć się poprzez mechanizm endogenny, egzogenny lub mieszany. W sercu endogennej niewydolności leży śmierć hepatocytów i dezaktywacja ponad 80% miąższu wątroby, co zwykle obserwuje się w ostrym wirusowym zapaleniu wątroby, toksycznym uszkodzeniu wątroby. Rozwój egzogennej niewydolności wątroby jest związany z zaburzeniami przepływu krwi w wątrobie, co prowadzi do pobrania krwi nasyconej toksycznymi substancjami z żyły wrotnej bezpośrednio do koła ogólnego, omijając wątrobę. Mechanizm egzogenny jest bardziej powszechny w przypadku interwencji manewrowych w przypadku nadciśnienia wrotnego i marskości wątroby. Mieszana niewydolność wątroby występuje w obecności obu mechanizmów patogenetycznych - endogennych i egzogennych.

W rozwoju niewydolności wątroby wyróżnia się trzy stadia: początkową (wyrównaną), wyraźną (zdekompensowaną), terminalną dystroficzną i śpiączkę wątrobową. Z kolei śpiączka wątrobowa rozwija się konsekwentnie i obejmuje fazy prekomi zagrażającej śpiączce i klinicznie wyraźnej śpiączce.

Przyczyny niewydolności wątroby

W przypadku pojawienia się niewydolności wątroby główną rolę odgrywają zakaźne uszkodzenia wątroby przez wirusy, bakterie, pasożyty. Najczęstszą przyczyną niewydolności wątroby wystają wirusowego zapalenia wątroby: zapalenie wątroby typu B (47%), zapalenia wątroby typu A (5%), zapalenia wątroby typu C, D i E. Na tle wirusowym niewydolności zapalenie wątroby wątroby często rozwija się u pacjentów powyżej 40 lat z chorobą wątroby, wykorzystywane alkohol i narkotyki. Rzadsze występowanie niewydolności wątroby z powodu zakażenia wirusem Epsteina-Barr, opryszczki, adenowirus, wirus cytomegalii, etc.

Kolejnymi najczęstszymi czynnikami etiologicznymi niewydolności wątroby są leki i toksyny. W ten sposób masowe uszkodzenie miąższu wątroby może spowodować dawkę paracetamolu, środki przeciwbólowe, środki uspokajające, leki moczopędne. Najsilniejsze toksyny powodujące zjawiska niewydolność wątroby służyć trucizny blado muchomor (amanitoksin) mikotoksyny grzyby rodzaju Aspergillus (Aflatoksyna), związki chemiczne (tetrachlorek węgla, żółty fosfor, itp.);

W wielu przypadkach niewydolność wątroby może być spowodowana hipoperfuzją wątroby związaną z zarażeniem żyłkami, przewlekłą niewydolnością serca, zespołem Badd-Chiariego, obfitym krwawieniem. Niewydolność wątroby może rozwijać się przy masowej infiltracji wątroby przez komórki nowotworowe chłoniaka, przerzutach raka płuc, raka trzustki.

Rzadkie przyczyny niewydolności wątroby obejmują ostre choroby otłuszczenia wątroby, autoimmunologiczne zapalenie wątroby, erytropoetyczną protoporfiria galaktozemię, tyrozynemię, i innych. W wielu przypadkach wystąpienie niewydolności wątroby w wyniku interwencji chirurgicznej (portacaval bocznikowego transyugulyarnym wewnątrzwątrobowej wrotno bocznikowego resekcji wątroby) lub tępy uraz wątroby.

Czynniki powodujące uszkodzenie mechanizmów kompensacyjnych i rozwój niewydolności wątroby może działać równowagi elektrolitowej (hipokaliemia), wymioty, biegunka, zakażenia współistniejącej, nadużywanie alkoholu, krwawienia z przewodu pokarmowego, paracentezą, nadmierne spożycie białek pożywienia i innych.

Objawy niewydolności wątroby

Obraz kliniczny niewydolności wątroby obejmuje zespoły niewydolności wątroby, encefalopatię wątrobową i śpiączkę wątrobową.

Niewydolność wątroby scena pojawia się i rozwija się żółtaczka, teleangiektazje, obrzęki, wodobrzusze, zjawisko skazy krwotocznej, niestrawność, ból brzucha, gorączka, utrata masy ciała. W przewlekłej niewydolności wątroby rozwija zaburzenia endokrynologiczne, związane ze zmniejszeniem popędu płciowego, niepłodność, zanik jąder ginekomastii, łysienie, zanik macicy i gruczoły sutkowe. Naruszenie procesów metabolicznych w wątrobie charakteryzuje się pojawieniem się zapachu wątroby w jamie ustnej. Testy laboratoryjne na tym etapie niewydolności wątroby wskazują na wzrost poziomu bilirubiny, amoniaku i fenoli w surowicy, hipocholesterolemię.

W fazie encefalopatii wątrobowej obserwuje się zaburzenia psychiczne: możliwa jest niestabilność stanu emocjonalnego, lęk, apatia, zaburzenia snu, orientacja, pobudzenie i agresja. Zaburzenia nerwowo-mięśniowe manifestowane są przez niewyraźność mowy, naruszenie litery, "oklaskiwanie" drżenia palców (asterixis), naruszenie koordynacji ruchów (ataksja), zwiększony refleks.

Ostatnim etapem niewydolności wątroby jest śpiączka wątrobowa. W precoma fazy pojawiają się senność, apatia, splątanie, pobudzenie, przemijające drżenie mięśni, drgawki, drżenie, sztywność mięśni szkieletowych, zaburzenia odruchów, niekontrolowane oddawanie moczu. Mogą występować krwawiące dziąsła, krwawienia z nosa, krwotoki z przewodu pokarmowego. W śpiączce wątrobowej dochodzi do braku świadomości i reakcji na bolesne bodźce, wygaśnięcie odruchów. twarz pacjenta będzie wyrażenie maski jak uczniowie rozszerzają i nie reaguje na światło, zmniejszenie ciśnienia krwi, jest nienormalny oddychania (KUSSMAUL, Cheyne'a-Stokesa). Z reguły na tym etapie niewydolności wątroby dochodzi do śmierci pacjentów.

Rozpoznanie niewydolności wątroby

W trakcie zbierania historię u pacjentów z podejrzeniem niewydolności wątroby alkoholu fakty ustalenia nadużycia poniesionej przez wirusowe zapalenie wątroby, istniejących chorób metabolicznych, przewlekłej choroby wątroby, nowotwory leki.

Badanie klinicznej analizy krwi może wykryć anemię, leukocytozę. Zgodnie z koagulogramem określa się oznaki koagulopatii: zmniejszone PTI, małopłytkowość. Pacjenci z niewydolnością wątroby wymagają dynamicznego badania próbek biochemicznych: aminotransferaz, fosfatazy alkalicznej, gamma-glutamylotransferazy, bilirubiny, albuminy, sodu, potasu, kreatyniny, CBS.

Rozpoznanie niewydolności wątroby uwzględnia dane z USG narządów jamy brzusznej: za pomocą echografii oceniają wielkość wątroby, stan miąższu i naczyń systemu portalowego, wykluczają procesy nowotworowe w jamie brzusznej.

Z gepatostsintigrafii rozpoznaną chorobą rozproszony wątroby (zapalenie wątroby, marskość wątroby), stłuszczenie wątroby, raka dróg żółciowych, wydzielanie przybliżonej prędkości. Jeśli to konieczne, badanie z niewydolnością wątroby jest uzupełniane za pomocą MRI i MSCT jamy brzusznej.

Elektroencefalografia jest głównym sposobem wykrywania encefalopatii wątrobowej i prognozowania niewydolności wątroby. Gdy śpiączka wątrobowa rozwija się na EEG, spowalniając i zmniejszając amplitudę fal aktywności rytmicznej

Dane morfologiczne biopsji wątroby różnią się w zależności od choroby, która doprowadziła do niewydolności wątroby.

Encefalopatia wątrobowa jest zróżnicowana z krwiakiem podtwardówkowym, udarem, ropniem i guzami mózgu, zapaleniem mózgu, zapaleniem opon mózgowych.

Leczenie zaburzeń czynności wątroby

W przypadku niewydolności wątroby zalecana jest dieta ściśle ograniczająca lub eliminująca białko; Prokomov lub żywienie pozajelitowe jest dostarczane na etapie precoma.

Leczenie niewydolności wątroby obejmuje środki do detoksykacji, poprawy mikrokrążenia, normalizacji zaburzeń elektrolitowych i równowagi kwasowo-zasadowej. W tym celu dożylnie podaje się duże objętości 5% glukozy, kokaroksylazy, pananginy, witamin B6, B12, niezbędnych, kwasu liponowego. Aby wyeliminować zatrucie amoniakiem i wiązanie amoniaku powstającego w organizmie, zalecany jest roztwór kwasu glutaminowego lub ornityny.

Aby zmniejszyć wchłanianie toksycznych substancji, przeprowadza się oczyszczanie jelita za pomocą środków przeczyszczających i lewatywy; przepisać krótkie kursy antybiotyków o szerokim spektrum działania i laktulozy, hamując procesy gnicia w jelitach.

Wraz z rozwojem śpiączki wątrobowej wskazany jest prednizolon; w celu zwalczania niedotlenienia, wdychania tlenu, korzystne jest natlenianie hiperbaryczne.

Do kompleksowej terapii niewydolności wątroby, hemosorpcji, plazmaferezy, hemodializy, UFO krwi.

Rokowanie i zapobieganie niewydolności wątroby

Przy czasowym intensywnym leczeniu niewydolności wątroby zaburzenia czynności wątroby są odwracalne, rokowanie jest korzystne. Encefalopatia wątrobowa w 80-90% przechodzi do końcowego stadium niewydolności wątroby - śpiączka wątrobowa. Z głęboką śpiączką zwykle występuje śmiertelny wynik.

Aby zapobiec niewydolności wątroby, konieczne jest szybkie leczenie chorób wątroby, eliminacja efektów hepatotoksycznych, przedawkowanie narkotyków, zatrucia alkoholem.

Niewydolność wątroby: co to jest, leczenie, przyczyny, objawy, objawy, diagnoza

Niewydolność wątroby prowadzi do złożonych naruszeń hemostazy krzepnięcia, często opartych na różnych mechanizmach.

Wątroba jest głównym organem odpowiedzialnym za syntezę i usuwanie białek układu krzepnięcia i fibrynolizy. W przypadku uszkodzenia wątroby równowaga między tymi systemami jest często zakłócona, co może prowadzić do krwawienia i zakrzepicy (żyły obwodowe lub układ żyły wrotnej). Ryzyko krwawienia zależy również od liczby płytek krwi, które z ciężkim uszkodzeniem wątroby, któremu towarzyszy nadciśnienie wrotne, mogą zmniejszać się w wyniku splenomegalii.

Standardowe metody oceny hemostazy (definicji APTT i PT) są wrażliwe tylko na zmiany w poziomie prokoagulującej i nie pozwalają oszacować zmniejszenie poziomu endogennych antykoagulantów związane ze zwiększonym ryzykiem zakrzepicy żył głębokich. Zaburzenia hemostazy krzepnięcia w niewydolności wątroby w pewnym stopniu zależą od cech patogenezy i dynamiki uszkodzenia wątroby. W zależności od rodzaju zaburzeń hemostazy spowodowanych chorobami wątroby można je podzielić na 4 grupy:

  • ostremu zapaleniu wątroby towarzyszy głównie koagulopatia konsumpcyjna;
  • marskość prowadzi do zmniejszenia syntezy czynników krzepnięcia;
  • niedrożność dróg żółciowych prowadzi do niedoboru witaminy K;
  • guzy związane z marskością wątroby, któremu towarzyszy dysfibrinogenemia.

Przyczyny niewydolności wątroby

Ostra niewydolność wątroby może być spowodowana zatruciem i stanem zapalnym, na przykład piorunującym zapaleniem dróg żółciowych lub wirusowym zapaleniem wątroby (szczególnie wirusowym zapaleniem wątroby typu B i E). Przewlekła niewydolność wątroby rozwija się w wyniku zwłóknienia (marskości) wątroby. Przyczyny tego mogą być następujące:

  • zapalenie, na przykład przewlekłe uporczywe wirusowe zapalenie wątroby;
  • alkoholizm (najczęstszy powód);
  • u podatnych pacjentów, działania niepożądane leków, takich jak antagoniści kwasu foliowego, fenylobutazon; naruszenia żylnego odpływu, ze względu na patologię serca i naczyń krwionośnych, na przykład niewydolność prawej komory;
  • wiele dziedzicznych chorób, na przykład, glikogenoz, choroba Wilsona-Konovalova, galaktozemia, hemochromatoza, niedobór α1-antytrypsyna;
  • długotrwała cholestaza wewnątrzwątrobowa lub podbłonowa, na przykład w mukowiscydozie, obecność kamienia we wspólnym przewodzie żółciowym lub w guzach.

Najbardziej niebezpiecznymi konsekwencjami niewydolności wątroby są:

Zmniejszenie syntezy białek w wątrobie. W rezultacie występuje hipoalbuminemia, która może prowadzić do wystąpienia puchliny brzusznej i innych typów obrzęków. Objętość plazmy maleje, czemu towarzyszy hiperaldosteronizm wtórny, który powoduje hipokaliemię, co z kolei przyczynia się do rozwoju zasadowicy. Ponadto, ze względu na zmniejszenie syntetycznej funkcji wątroby, stężenie czynników krzepnięcia zmniejsza się w osoczu.

Cholestaza, która nie tylko prowadzi do uszkodzenia wątroby, co zwiększa ryzyko krwawienia, ponieważ w przypadku braku soli kwasu żółciowego, tworzenie się miceli ustaje, a w konsekwencji wchłanianie witaminy K w jelicie.

Nadciśnienie wrotne, które przyczynia się do progresji puchliny brzusznej z powodu naruszenia drenażu limfatycznego. Splenomegalia może prowadzić do małopłytkowości. Nadciśnienie wrotne jest również przyczyną żylaków przełyku. Z powodu niedoboru czynników krzepnięcia, trombocytopenii i żylaków przełyku znacznie zwiększa się ryzyko masywnego krwawienia. Wreszcie, nadciśnienie wrotne może prowadzić do wysiękowego enteropatii. Tak więc ze względu na zmniejszenie stężenia w surowicy albuminy dalej postępuje wodobrzusze, natomiast w jelicie cienkim, stworzenie warunków dla bakterii, ponieważ zwiększa się ilość białka nie zasysane w jelicie cienkim, który towarzyszy zwiększenie uwalniania amoniaku mają toksyczne działanie na mózg.

Hyperammonemia, która jest jedną z przyczyn encefalopatii (apatia, brak pamięci, drżenie i ostatecznie śpiączka wątrobowa). Jego postęp jest spowodowany:

krwotok żołądkowo-jelitowy, w którym więcej białek przedostaje się do jelita grubego; funkcjonalnie gorsza wątroba nie jest w stanie przekształcić amoniaku w mocznik; wspomniana powyżej hipokaliemia prowadzi do wewnątrzkomórkowej kwasicy, w której synteza amoniaku jest aktywowana w komórkach proksymalnych kanalików; W tym samym czasie rozwija się zasadowa zasadowica. Jeśli z powodu encefalopatii pacjent odczuwa szybki oddech, zasadowica metaboliczna jest pogarszana przez depresję oddechową.

Ponadto, przy nadciśnieniu wrotnym, substancje toksyczne dla mózgu przechodzą wątrobę i dlatego nie są usuwane z krwi, co jest normalne. Substancje te obejmują aminy, fenole i krótkołańcuchowe kwasy tłuszczowe, które również powodują encefalopatię. Wreszcie, przy niewydolności wątroby w osoczu wzrasta stężenie aminokwasów aromatycznych, z których mózg syntetyzuje "fałszywe" neuroprzekaźniki (np. Serotoninę). Te neuroprzekaźniki prawdopodobnie odgrywają rolę w rozwoju encefalopatii.

Funkcja nerek jest zerwana i pojawia się zespół wątrobowo-nerkowy.

Łamanie γ-karboksylacji czynników II, VII, IX i X

Nagazowania nieaktywnych prekursorów białkowe czynniki II, VII, IX i FX, jak również białka C i S, z enzymem wątroby przekształca je aktywowane czynniki krzepnięcia krwi, które mogą przyczynić się do utrzymania hemostazy. Przewlekłe choroby wątroby prowadzą do zmniejszenia aktywności tych enzymów z naruszeniem karboksylacji prekursorów czynników krzepnięcia. Ponieważ proces karboksylacji zależy również od witaminy K do jego braku odporności (na przykład, ze względu na niedrożności dróg żółciowych) ustalenia poziomu czynników krzepnięcia, szczególnie czynnika VII, nie pozwalają na odpowiednią ocenę zdolności syntetycznego wątroby. Dlatego przed definicją PV jako wskaźnika funkcji wątroby ocenia się zawartość witaminy K, a w przypadku jej niedoboru przepisuje się preparaty witaminy K.

Fibrynogen

Wątroba jest w stanie zsyntetyzować dużą ilość fibrynogenu, nawet przy rozwoju niewydolności wątroby, w dalszym ciągu utrzymuje niezbędny poziom fibrynogenu w osoczu. Jednak wraz z upływem czasu poziom fibrynogenu stopniowo spada i może ostatecznie spaść poniżej 1 g / l. W przypadku infekcji poziom fibrynogenu będący wynikiem ICE może spaść szybciej niż można się spodziewać przy danym stopniu niewydolności wątroby. W tym samym czasie, niektóre postać przewlekłego zapalenia wątroby (przykładowo, marskość wątroby), zapalenie towarzyszy zwiększone wytwarzanie TNF alfa, co stymuluje syntezę fibrynogenem, co powoduje wzrost jego poziomu w osoczu.

Fibrynoliza

Niewydolności wątroby mogą towarzyszyć różne naruszenia fibrynolizy. Tak więc spadek klirensu TAP w ostrym zapaleniu wątroby i marskości z powodu jego stanu zapalnego prowadzi do pierwotnej fibrynolizy. Jednakże w przewlekłym zapaleniu wątroby typu fibrynolizy może być zmniejszona przez zwiększenie syntezy 1 lub ICAD obniżonej syntezy plazminogenu, chociaż może być wzmocniony z powodu przekroczenia produkcji α2-antyplazmina i aktywowanym trombiną inhibitor fibrynolizy. Rozwój silników spalinowych, takimi jak posocznica lub ostrej niewydolności wątroby, może powodować wtórne fibrynolizy spowodowane wytwarzaniem TNF i wątrobowych komórek Kupffera i innych komórek układu siateczkowo-śródbłonkowego. W związku z tym charakter naruszeń fibrynolizy u każdego pacjenta może być inny.

Czynniki VIII i V

Czynnik VIII nie jest syntetyzowany wyłącznie w wątrobie, ale komórki śródbłonka, jednakże w niewydolności wątroby, nie może jej syntezy zależy od funkcji hepatocytów. Wątroby poziom marskości czynnika VIII jest często normalnego, a nawet zwiększona w wyniku zwiększenia stężenia VWF (stabilizuje czynnik VIII) i obniżenie zawartości białka w takiej niskiej gęstości, receptor lipoproteiny (wychwytywania i pośredniczy niszczenia czynnika komórek VIII). W ostrym zapaleniu wątroby poziom czynnika VIII może znacznie wzrosnąć, co może być spowodowane wydzielaniem IL-6. W DIC poziom czynnika VIII zmniejsza się z powodu jego zwiększonego zużycia.

Czynnik V. Znaczne obniżenie poziomu czynnika V w wyniku jego spożycia w ICE nie odpowiada stopniowi niewydolności wątroby. Jednoczesna ocena poziomu czynnika V i VIII czasami pomaga rozróżnić koagulopatię związaną z ICE i koagulopatię w niewydolności wątroby. W DIC poziom obu czynników jest zmniejszony, aw przypadku niewydolności wątroby tylko poziom czynnika V zmniejsza się, a poziom czynnika VIII pozostaje prawidłowy lub nawet wzrasta.

Płytki krwi

W przypadku niewydolności wątroby liczba płytek krwi jest zwykle prawidłowa lub zmniejszona. Być może ze względu na zmniejszenie ich liczby obniżonej syntezy trombopoetyny przez wątrobę, stymulując wytwarzanie płytek krwi. Nawet małe śledziony obserwuje się marskość wątroby, któremu towarzyszy zmniejszenie liczby płytek krwi do 75-125 x 10 9 ml 1. Nadużywanie alkoholu hamuje tworzenie płytek krwi z megakariocytów, więc może prowadzić do jeszcze większego zmniejszenia ich liczby. Kilka dni po odmowie picia alkoholu często dochodzi do gwałtownego wzrostu liczby płytek krwi. Niedobór kwasu foliowego, który może rozwijać się z alkoholową marskością wątroby, zwiększa trombocytopenię. Przyjmowanie leków zawierających kwas foliowy eliminuje jego niedobór i zwiększa liczbę płytek krwi. U niektórych pacjentów jedną z przyczyn zwiększonego krwawienia mogą być naruszenie czynności płytek krwi, jednakże podnoszenie i opuszczanie VWF jego inhibitora (białko ADAMTS13) zwiększa agregację płytek krwi i w celu kompensacji zmniejszenia ich liczby i zaburzeń.

Inhibitory czynników krzepnięcia

Raport syntezy antytrombiny III w zmianach w wątrobie, w wyniku obniżenia się poziomu w osoczu, które predysponują do rozwoju zużycia koagulopatii. Białka C i S - białka witaminy K zależne o aktywności przeciwzakrzepowej, są syntetyzowane w wątrobie, tak, marskość wątroby naruszenia ich karboksylowania, a przez to zmniejsza ich zawartość i funkcji w osoczu. Zmiany te rekompensują niedobór prokoagulantów, przyczyniając się do prawidłowego powstawania trombiny.

U pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby i ciężkim ostrym zapaleniem wątroby zwiększa się ryzyko DIC. Strącający może posocznicy powodowane przez bakterie Gram-ujemne, które powodują tłumienie przenikać przeciwbakteryjne ochrony zakażeń przewodu pokarmowego lub innych źródeł (na przykład, zakażonych płynu puchlinowego) do żyły głównej. Ponieważ ICE rozwija się na tle wyżej opisanych złożonych naruszeń hemostazy krzepnięcia, trudno jest określić jego przyczynę. Jednak staranne badania często pomagają zidentyfikować podstawową przyczynę ICD.

Rozpoznanie niewydolności wątroby

Badania laboratoryjne zacząć ogólnej analizy krwi i stosuje się standardowe metody oceny podskórnego, w tym określenia, APTT, PT, fibrynogenu i D-dimer (produkty degradacji fibryny). W tabeli. 9.2 pokazuje typowe zaburzenia występujące w różnych chorobach wątroby. Jeśli badania te nie pozwalają określić, co spowodowało wykryte naruszenia, ICE lub ciężką niewydolność wątroby, dodatkowe informacje można uzyskać, oceniając poziom czynników V i VIII.

Leczenie zaburzeń czynności wątroby

Głównym celem leczenia zaburzeń krzepnięcia związanego z niewydolnością wątroby należy zmniejszyć ryzyko krwawienia i zakrzepicy. Ponieważ skutki krwawienie często prowadzą do nadciśnienia wrotnego, należy najpierw zredukować ciśnienie w podwiązanie żyły wrotnej i rozszerzonym węzłów. Ponadto należy wyeliminować niedobór witaminy K, w obecności wątpienia przypisać witaminę K1, 10 mg w 50 ml roztworu soli / powoli, a następnie powtarzanie próbek krzepnięcia po 12 godzinach.

Nie udowodniono zastosowania świeżo mrożonego osocza lub preparatów czynnika krzepnięcia krwi w celu zapobiegania krwawieniu przed inwazyjnymi procedurami (na przykład zainstalowanie czujnika do monitorowania ciśnienia wewnątrzczaszkowego). Jego użycie w takich sytuacjach może być uzasadnione tylko wtedy, gdy istnieje pewność, że przyczyną wydłużenia PV jest spadek poziomu prokoagulantów. Jednak nie ma wyraźnej zależności między wydłużeniem PT a tendencją do krwawienia.

Wyroby tego kompleksu protrombiny preparaty zawierające witaminy K czynniki krzepnięcia zależne ma mniej wyraźny trombogenny działanie preparatów w porównaniu do poprzednich i mogą być stosowane ostrożnie i zatrzymać zapobiegania krwawienia ze stałym monitorowaniem reakcji do ich podawania. Badania wykazały, że pomimo skrócenia okresu dochodzenia do wprowadzenia rekombinowanego czynnika VIIa, to nie ma poprawy profilaktyki i leczenia krwawienia i krwawienia z żylaków podczas transplantacji wątroby.

W rozproszonego krwawienia spowodowanego nadmiernym fibrynolizą są czasami stosowane środki antyfibrynolityczne (na przykład, kwas traneksamowy), ale należy pamiętać, że zwiększają one ryzyko zakrzepicy i odkładania fibryny masywny, co powoduje dysfunkcję narządu, na przykład prowadzić do niewydolności nerek. U pacjentów z zakrzepicą przy przepisywaniu antykoagulacji obszarów naczyniowych wysokiego ryzyka krwawienia, takich jak narikozno żyły przestrzegane. Leczenie heparyną i warfaryną wymaga dokładnego monitorowania stanu układu krzepnięcia i często prowadzi do krwawienia. Nowych leków, w tym rywaroksabanu, apiksaban i dabigatranu, aczkolwiek powoli odwracalny, to nie zależy od antytrombiny III, więc ich stosowanie wymaga monitorowania stanu układu krzepnięcia. Jednak doświadczenie z ich stosowaniem u pacjentów z niewydolnością wątroby jest nadal ograniczone.

Aby zwiększyć liczbę płytek krwi w małopłytkowości, można wprowadzić masę płytek krwi. Transfuzję wykonuje się bezpośrednio przed zabiegiem inwazyjnym, w przeciwnym razie znaczna część płytek krwi osadzi się w powiększonej śledzionie. Liczba płytek we krwi, nawet przed małą operacją, powinna wynosić co najmniej 50 x 10 6 ml -1, a niektórzy lekarze zalecają jej utrzymywanie na poziomie 70-80 6 ml -1.

Niewydolność wątroby w sepsie

Niewydolność wątroby jest częstym powikłaniem u pacjentów z posocznicą (około 20%) z gorszym rokowaniem.

Przyczyny

  • Zaburzenia makrokrążenia z niedotlenieniem i niedokrwieniem miąższu wątroby
  • Leki o działaniu hepatotoksycznym (szczególnie antybiotyki)
  • Cholestaza, w której uwalniane są różne cytokiny i w konsekwencji, transport kwasów żółciowych jest zakłócany, wpływa na nabłonek dróg żółciowych i działanie hepatocytów
  • Żywienie pozajelitowe, co prowadzi do atrofii kosmków, zwiększając translokacji wątroby i stymulujące wydzielanie cytokin, oraz osłabienie przepływu żółci (czasami silniejsze cholestaza).

Niewydolność wątroby: objawy i leczenie

Niewydolność wątroby jest głównymi objawami:

  • Ból głowy
  • Zawroty głowy
  • Podwyższona temperatura
  • Nudności
  • Utrata apetytu
  • Wypadanie włosów
  • Ciężar w prawym podżebrzu
  • Obrzęk stóp
  • Ból w prawym podżebrzu
  • Nieprzyjemny zapach z ust
  • Gorączka
  • Agresywność
  • Zwiększona objętość żołądka
  • Drżenie kończyn
  • Żółknięcie skóry
  • Żylaki
  • Obrzęk twarzy
  • Stratyfikacja paznokci
  • Zaczerwienienie dłoni
  • Zanik gruczołów mlecznych

Choroba, która charakteryzuje się naruszeniem integralności tkanki wątroby z powodu ich ostrych lub przewlekłych uszkodzeń, nazywana jest niewydolnością wątroby. Choroba ta jest uważana za złożoną, ze względu na fakt, że po pokonaniu wątroby jest naruszeniem procesów metabolicznych. Jeśli nie podejmiesz odpowiednich działań w celu wyleczenia choroby, wówczas w pewnych warunkach niewydolność wątroby może szybko i gwałtownie się rozwinąć i doprowadzić do zgonu.

Klasyfikacja

Choroba jest klasyfikowana według dwóch cech: charakteru przebiegu i etapów.

Ze względu na charakter wycieku rozróżnia się dwa etapy choroby:

Ostra niewydolność wątroby wynika z utraty zdolności wątroby do wykonywania swoich funkcji. Przejawia się głównie jako choroba przez kilka dni i charakteryzuje się ciężką postacią objawów. Często ostry typ prowadzi do śmierci, dlatego bardzo ważne jest poznanie objawów w celu rozpoznania choroby na wczesnym etapie.

Ostra niewydolność wątroby jest z kolei podzielona na duże i małe. Duży jest klasyczną postacią manifestacji choroby, którą można wyraźnie prześledzić w klinicznych badaniach laboratoryjnych. Mały ostra niewydolność wątroby występuje częściej u dzieci w ciężkich chorobach (zatrucia, infekcje jelitowe, zapalenie płuc itp.). Ten podgatunek jest bardzo trudny do zdiagnozowania ze względu na brak objawów choroby. Mały gatunek może rozwijać się szybko i przez kilka lat.

Przewlekła niewydolność wątroby rozwija się poprzez powolny przebieg choroby. Z powodu stopniowej dysfunkcji wątroby z postępującym przebiegiem przewlekłej choroby miąższowej, powstaje chroniczne pojawienie się choroby. Choroby takie jak marskość wątroby lub przewlekłe zapalenie wątroby są konsekwencją przewlekłej niewydolności wątroby. Oba objawy kończą się śpiączką wątrobową z późniejszym wynikiem śmiertelnym.

Ponadto istnieją dwa rodzaje niewydolności wątroby:

Dla gatunki endogenne Charakteryzuje się objawami powikłań ze śmiercią lub zmianami dystroficznymi w tkankach wątroby. Gatunek ten jest charakterystyczny dla marskości wątroby i przewlekłego zapalenia wątroby.

Egzogeniczny wygląd powstaje w wyniku samozatrowania organizmu, którego przyczyną są produkty przemiany materii i substancje wytwarzane przez mikroflorę jelitową. Powstaje z wniknięcia tych substancji do krwi przez ściany jelita, kiedy zatrzymują się w wątrobie. Przyczyna zatrzymania może służyć jako blokada żył, więc na końcu dochodzi do samozniszczenia wątroby.

Według stopni grawitacji rozróżnia się cztery etapy:

  1. Początkowe lub kompensowane, co jest charakterystyczne dla bezobjawowego przebiegu choroby. W początkowej fazie wątroba zaczyna aktywnie reagować na toksyny.
  2. Zdekompensowany. Pojawiają się pierwsze oznaki choroby. Na etapie tego etapu badanie krwi wskazuje na rozwój choroby.
  3. Dystroficzne lub terminalne. Etap przed ukończeniem, w przypadku którego pacjent ma poważną dysfunkcję wątroby. Na tym tle dochodzi do zaburzenia całego ciała od centralnego układu nerwowego do metabolizmu.
  4. Stadium śpiączki wątrobowej. Charakteryzuje się pogłębieniem uszkodzenia wątroby, co ostatecznie prowadzi do śmierci. Ostatni etap charakteryzuje się złożonością leczenia, ponieważ wątroba wchodzi w stadium wymierania.

Przyczyny choroby

Choroba "niewydolność wątroby" jest diagnozowana zarówno u mężczyzn, jak iu kobiet, ponadto nie ma ograniczeń wiekowych, więc można zachorować zarówno w dzieciństwie, jak i w podeszłym wieku. Przyczyny niewydolności wątroby są bardzo różnorodne i nieprzewidywalne. Są ważne, aby wiedzieć, aby móc przedwcześnie określić diagnozę i natychmiastowe wyleczenie. Zatem przyczyny, które mogą powodować niewydolność wątroby u ludzi, są następujące:

  1. Choroby wątroby, które obejmują: nowotwory złośliwe i inne nowotwory, marskość wątroby, ostre i przewlekłe zapalenie wątroby, echinokoki, itd. Każdy z tych objawów może służyć jako bodziec dla rozwoju śmiertelnej choroby. Marskość i zapalenie wątroby mogą być zarówno przyczyną choroby, jak i jej skutkami.
  2. Niedrożność przewodu żółciowego, w wyniku czego przewiduje się wzrost ciśnienia nadciśnienia. Niepowodzenie nadciśnienia zakłóca krążenie krwi w wątrobie, co powoduje rozwój dystroficznych nieprawidłowości w komórkach tego narządu.
  3. Choroby serca, naczynia krwionośne, zakaźne infekcje organizmu, niewydolność gruczołów dokrewnych, choroby autoimmunologiczne. Każde naruszenie ciała może spowodować poważną chorobę, dlatego na początku łatwiej jest wyeliminować oznaki nieprawidłowości, niż próbować wyleczyć poważne choroby.
  4. Zażywanie leków (szczególnie długi czas) może pozostawić swój ślad na wątrobie. Jak wiadomo, jakikolwiek lek wpływa na wątrobę, dlatego bardzo ważne jest, aby zachować właściwe dawki leków i nie zakłócać częstotliwości odbioru.
  5. Zatrucie różnymi substancjami charakter organiczny i nieorganiczny: trujące grzyby, alkohol, tytoń, chemikalia itp.
  6. Ekstremalne wpływy. Przyczyną śmiertelnej choroby może być nawet niewielkie oparzenie skóry, do którego po prostu nie podjęto odpowiednich środków medycznych. Ponadto: uraz, utrata krwi, alergie, wstrząs septyczny i inne czynniki mogą stać się przyczyną niewydolności wątroby.
  7. Nieprawidłowa czynność nerek, gruźlica, kamica nerkowa, odmiedniczkowe zapalenie nerek, wady wrodzone i wiele innych, są przyczyną takiej choroby, jak złość wątroby i nerek.

Główną przyczyną chorób nerek i wątroby jest brak równowagi między przewężeniami a rozszerzeniem naczyń. Przyczyną braku równowagi może być banalny powód do nadużywania alkoholu, zatrucia pokarmowego i zatrucia układu oddechowego. Choroba z niewydolnością nerek i wątroby jest nie mniej poważna niż porażka samej wątroby, ponieważ co roku obserwuje się wzrost śmiertelności z powodu tego typu choroby.

Na podstawie wszystkich przyczyn, zespół objawów choroby. Jakie są te objawy i ich główne cechy, które omówimy bardziej szczegółowo.

Objawy choroby

Objawy niewydolności wątroby są bardzo zróżnicowane, ale są to pierwsze czynniki, po których odkryciu trzeba się spieszyć z lekarzem. Początkowe stadia choroby objawiają się ogólną chorobą, pojawieniem się manii i innych lęków motorycznych. Podczas zginania / rozciągania palców może występować objaw drżenia, to jest bocznych znaków lub drżenia, które często występują podczas gwałtownych ruchów.

Niewydolności wątroby i jej objawom zawsze towarzyszy rozwój żółtaczki i zapalenia nerwu. Pacjent ma wzrost temperatury do znaku 40 stopni z zaostrzeniem choroby, a także obrzęk nóg. Nieprzyjemny, ale specyficzny zapach powstaje z ust, co wskazuje na początek powstawania trimetyloaminy i siarczku dimetylu. Występuje zaburzenie układu hormonalnego, następuje wzrost utraty włosów, zmniejszenie łysiny, zmniejszenie libido, zanik macicy i gruczołów mlecznych u kobiet, rozwarstwienie i rozdarcie paznokci. U kobiet niewydolność wątroby we wczesnym wieku może niekorzystnie wpływać na płodność, to znaczy wywoływać rozwój niepłodności.

Ponadto, w całym okresie choroby, pacjent doświadcza wzrostu bólów głowy, objawów gorączkowych, zawrotów głowy do utraty przytomności i stanu agresywnego. Przyjrzyjmy się bliżej, jakie objawy są nieodłączne w trzech stadiach choroby.

Etapy przewlekłej niewydolności wątroby

Często przewlekła niewydolność wątroby charakteryzuje się czterema etapami, które mają swoje objawy.

  1. Kompensowany etap często przebiega bezobjawowo, ale w organizmie obserwuje się następujące negatywne procesy: zwiększone ciśnienie w układzie wątrobowym, przepełnienie splotów żylnych na brzuchu, żylaki. Na początkowym etapie można zauważyć niewyraźny wygląd naczyniowych gwiazdek na ciele pacjenta i zaczerwienienie dłoni. Pacjent odmawia jedzenia z powodu obrzydzenia. Występuje niewielki spadek wagi.
  2. Zdekompensowany etap wynika z nasilenia objawów choroby. Pojawiają się pierwsze oznaki choroby: agresja, dezorientacja w okolicy, niewyraźna mowa, drżące kończyny. Rodzimi ludzie mogą zaobserwować znaczącą zmianę w zachowaniu ludzi.
  3. Etap dystroficzny jest spowodowane przez otępienie. Pacjent staje się nieadekwatny, bardzo trudno go obudzić, aw chwilach przebudzenia apatia jest okresowo zastępowana przez ekscytację. Wygląd twarzy, nóg, nagromadzenie płynu w jamie brzusznej. Ponadto pacjent może pojawić się rano lub wieczorem krwawienie z nosa lub przewodu pokarmowego.
  4. Na ostatnim etapie u pacjenta obserwuje się pojawienie się śpiączki wątrobowej, w wyniku której pacjent jest nieprzytomny i nie ma reakcji na zewnętrzne bodźce bólowe. Wizja pacjenta jest zmniejszona, rozwija się strabismus, mózg jest spuchnięty i gromadzi się płyn. Przewlekła niewydolność wątroby rozwija się w każdym indywidualnym przypadku na różne sposoby, często przez dziesięciolecia.

Objawy typu ostrego

Ostra niewydolność wątroby przebiega głównie szybko, z wyraźnym objawem objawów. W przypadku tego gatunku występują następujące objawy:

  • ostry wygląd słabości;
  • nudności, wymioty i inne objawy podobne do zatrucia;
  • podwyższona temperatura ciała;
  • wzrost żółtaczki, podczas gdy widać zmianę koloru skóry na żółtą. Gałki oczne u pacjenta są również żółte;
  • zapach z ust;
  • zmniejszenie wielkości wątroby, które objawia się w postaci objawów bólowych;
  • hamowanie, niepokój i zaburzenia mowy.

Ostra niewydolność wątroby jest znamienny przez zmianę składu krwią jest zwiększenie stężenia bilirubiny, wskazujący rozkład hemoglobiny i redukcji, jak również zmniejszenie wskaźnika protrombiny.

Bardzo ważne jest, aby dostarczyć pacjentowi do kliniki na czas, aby móc wyleczyć efekt. W przeciwnym razie ostra niewydolność wątroby może doprowadzić do śmierci w wyznaczonym terminie.

Objawy choroby nerek i wątroby

Objawy choroby nerek i wątroby są prawie identyczne z powyższymi, jedyna różnica polega na uszkodzeniu nerek, co wskazuje na ich ból i manifestację następujących objawów:

  1. Obecność bólu najpierw w wątrobie, a następnie w nerkach.
  2. Wzrost temperatury.
  3. Oznaki żółtaczki.
  4. W moczu znajdują się erytrocyty, białko i żółć złożona.
  5. Powstaje skaza krwotoczna, której przyczyną jest odurzenie organizmu.

Głównym ryzykiem choroby nerek udział wątroby w patologii procesu i innych układów i narządów.. przewodu pokarmowego, centralnego układu nerwowego, układu oddechowego, itd. W przypadku przewlekłej postaci występuje działanie stop tkanki wątrobowej, przy czym toksyny zaczyna być na wyjściu w przewodzie pokarmowym i płuc. Jest to stan nienormalny, więc ciało doświadcza dużych obciążeń.

Przed rozpoczęciem leczenia ważne jest, aby prawidłowo zdiagnozować chorobę. Informacje potrzebne do diagnostyki można znaleźć w następnej sekcji.

Diagnostyka

Jeśli wszystkie powyższe objawy zostaną wykryte, należy natychmiast udać się do szpitala lub wezwać karetkę pogotowia. Klinika będzie wymagać diagnozy, aby móc prawidłowo diagnozować. Przede wszystkim diagnoza rozpoczyna się od badania i badania pacjenta. Często nie jest to wystarczające, aby postawić prawidłową diagnozę, więc lekarz przepisze zdarzenia kliniczne.

Działania kliniczne obejmują oddawanie krwi w celu wykrycia biochemicznych danych dla bilirubiny, alkalicznej fotopsji, LDH, AST i ALT. Według tych wskaźników lekarz ujawnia nie tylko obecność objawów choroby, ale także na jakim etapie jest choroba wątroby. Im wyższe wskaźniki, tym bardziej aktywny jest proces rozpadu komórek wątroby.

Dodatkowo może być wymagane badanie ultrasonograficzne, na podstawie którego można określić charakter choroby (ostrej lub przewlekłej), aby uwidocznić wielkość wątroby i obecność zmian strukturalnych i dystroficznych.

Poniższe środki diagnostyczne nie są wykluczone:

Te dodatkowe analizy i dane dadzą wyobrażenie o stopniu, w jakim inne ludzkie narządy i układy są zaangażowane w proces chorobowy.

Leczenie

Leczenie niewydolności wątroby jest dość skomplikowaną i długotrwałą procedurą, która zależy przede wszystkim od stadium choroby.

Ważnym miejscem w procesie leczenia jest terapia infuzyjna, dzięki której zapewniane jest właściwe odżywianie i przeprowadzana jest detoksyfikacja organizmu. Konieczne jest również poprawienie mikrokrążenia wątroby, normalizacja lub przywrócenie równowagi równowagi kwasowo-zasadowej.

Pacjentowi przepisuje się środki przeczyszczające i lewatywy, aby oczyścić przewód pokarmowy z toksyn i pozbyć się zaparć. Kroplomierz z roztworem glukozy, witaminami B6, B12 i kwasem liponowym podaje się codziennie.

Jeśli choroba przeszła do stadium śpiączki wątrobowej, wtedy uciekają się do intensywnego leczenia. Celem tych działań jest utrzymanie życia pacjenta na rzecz normalizacji funkcjonowania wątroby. Roztwór wodorowęglanu sodu lub potasu jest wprowadzany, a inhalacja zwilżonego tlenu jest wykonywana przez cewnik nosowy. Jeśli ciśnienie spada, albumina jest wstrzykiwana dożylnie.

Pacjent musi być poddany leczeniu szpitalnemu i pod nadzorem pielęgniarek. Oprócz procedur medycznych spełnione są następujące warunki:

  • codzienne monitorowanie badania krwi w celu oznaczenia zawartości albuminy;
  • monitorowanie oddawania moczu;
  • zapobieganie odleżynom;
  • ważenie każdego dnia.

Preparaty hipoamoniczne pozwalają na obniżenie poziomu amoniaku w organizmie.

Jeżeli pacjent jest połączenie niewydolność nerek, dializa, konieczne jest także, aby wyświetlić amoniaku we krwi i innych toksyn, które są zwykle detoksyfikowanej przez wątrobę. W przypadku obrzęku lub wodobrzusza konieczna jest paracentezy, która pomoże usunąć nadmiar płynu z organizmu.

Oprócz wszystkich powyższych, normalizacja wątroby będzie wymagać utrzymania prawidłowego odżywiania, a dokładniej, przestrzegania diety.

Dieta

Dieta w leczeniu choroby wątroby jest obowiązkową procedurą, ponieważ znaczny cios powoduje, że wątroba pochodzi z niewłaściwego pokarmu. Dieta obejmuje następujące procedury:

  1. Zmniejszenie poziomów białka i tłuszczu do 30 gramów dziennie, a węglowodanów do 300.
  2. Najlepiej spożywać żywność roślinną, która zawiera: owoce, warzywa, miód, kompoty, galaretkę.
  3. Żywność powinna być spożywana tylko w postaci płynnej lub półpłynnej. W tym samym czasie musisz jeść trochę, ale co 2 godziny.
  4. Sól jest całkowicie wykluczona z diety.
  5. Jeśli nie ma obrzęku, to dzień do picia płynów około 1,5 litra.

Dieta odgrywa ważną rolę w leczeniu niewydolności wątroby, więc kompleksowy wpływ pozwoli pozbyć się objawów choroby i powrócić do starego zdrowego życia.

Jeśli uważasz, że masz Niewydolność wątroby a objawy charakterystyczne dla tej choroby, możesz pomóc lekarzom: hepatologowi, gastroenterologowi, terapeucie.

Sugerujemy również skorzystanie z naszej internetowej usługi diagnostycznej, która na podstawie objawów wybiera prawdopodobne choroby.

Żółtaczka jest patologicznym procesem, na którego tworzenie wpływa wysokie stężenie bilirubiny we krwi. Rozpoznanie choroby może być zarówno u dorosłych, jak iu dzieci. Nazywanie takiego stanu patologicznego jest zdolne do dowolnej choroby i wszystkie są całkowicie różne.

Wirusowe zapalenie wątroby typu B jest wirusową chorobą zapalną, która atakuje głównie tkankę wątroby. Po tym, jak osoba leczy po tej chorobie, rozwija się przez całe życie odporność. Ale możliwe jest przestawienie ostrej postaci zapalenia wątroby typu B na przewlekłą progresję. Możliwe, że nosiciel wirusa.

Fascioliasis to pozajelitowy robaczyc wywołany patologicznym wpływem pasożyta na miąższ wątroby i drogi żółciowe. Podobna przypadłość należy do kategorii najczęstszych inwazji robaków ludzkiego ciała. Źródłem choroby jest czynnik sprawczy, którym może być wątrobowa fuga lub gigantyczna przywry. Ponadto klinicyści identyfikują kilka dróg zakażenia takim mikroorganizmem.

Plamica małopłytkowa i plamica małopłytkowa choroba - chorobę, która występuje w wyniku mniejszej grubości płytek i patologicznych klejenia i charakteryzują się występowaniem wielu krwotoków w skórze i błonach śluzowych. Choroba ta należy do grupy krwotocznego skazy, jest dość rzadko (statystycznie za złe 10-100 osób rocznie). Po raz pierwszy został opisany w 1735 roku przez słynnego niemieckiego lekarza Paula Verlhof, na cześć którego otrzymał jego imię. Częściej wszystko to objawia się przed osiągnięciem wieku 10 lat, podczas gdy w tym samym tempie dotyka osób obu płci, a jeśli mówimy o statystykach wśród dorosłych (po 10 roku życia), kobiety dotknięte są dwa razy częściej niż mężczyźni.

Bąblowica jest chorobą pasożytniczą, która często występuje u ludzi. Na całym świecie jest on dystrybuowany nierównomiernie. Częste przypadki zachorowalności odnotowuje się w krajach, w których przeważa działalność rolnicza. Echinococcus może zaatakować dowolny organ w ludzkim ciele. Bąblowica rozwija się u dzieci, a także u dorosłych z różnych grup wiekowych.

Przy pomocy ćwiczeń fizycznych i samokontroli większość ludzi może obejść się bez leczenia.

Top