Kategoria

Popularne Wiadomości

1 Produkty
Czy można leczyć zwłóknienie wątroby 3 stopnie i ile osób żyje z taką diagnozą?
2 Hepatoza
Przeciwciała przeciwko wirusowi zapalenia wątroby typu C.
3 Żółtaczka
Normalny rozmiar pęcherzyka żółciowego za pomocą ultradźwięków
Główny // Ljambley

Szczepionka przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B u dorosłych


Pozostaw komentarz 23,109

Wirusowe zapalenie wątroby typu B jest bardzo zakaźne i może być przenoszone z człowieka na człowieka. Szczepienie pomoże uniknąć infekcji. Szczepienie przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B u dorosłych nie jest wymagane. Ale jeśli dana osoba chce się chronić, a jeszcze bardziej narażona na ryzyko infekcji, warto ją zaszczepić. Procedura jest bardzo szybka, ale uzyskanie odporności wymaga kilku kroków.

Ogólne informacje o chorobie

Wirusowe zapalenie wątroby typu B jest chorobą typu zakaźnego, wywołaną przez wirus. Wpływa głównie na wątrobę. Okres inkubacji choroby wynosi od 2 do 6 miesięcy, więc trudno jest ją zidentyfikować. W środowisku zewnętrznym w temperaturze pokojowej wirus może utrzymywać się przez kilka tygodni, jest odporny na ciepło i mróz. Podobne właściwości wyjaśniają wysoki poziom infekcji wirusem zapalenia wątroby typu B.

Mechanizmy infekcji

Zakażenie zapaleniem wątroby występuje na kilka sposobów:

  • podczas stosunku bez ochrony;
  • gdy uszkodzona jest integralność naczyń, najczęściej z powodu skaleczeń, otarć, pęknięć na wargach lub krwawiących dziąseł;
  • podczas przeprowadzania manipulacji medycznych i zastrzyków;
  • od pacjenta z wirusowym zapaleniem wątroby typu B do matki.
Powrót do spisu treści

Objawowe objawy

Objawowe objawy zapalenia wątroby typu B są spowodowane zaburzeniami czynności wątroby. Nie jest w stanie w jak największym stopniu zneutralizować substancji toksycznych, a także odpływ żółci. Dlatego przy wirusowym zapaleniu wątroby typu B występuje ból w wątrobie. Z dysfunkcją wątroby wiąże się żółknięcie i świąd skóry, przebarwienie twardówki. Osoba nie śpi dobrze lub nie może zasnąć, dlatego odczuwa ciągłe zmęczenie. Apetyt pacjenta znika, pojawiają się wymioty i przedłużone nudności. Przy długotrwałej chorobie obserwuje się niskie ciśnienie krwi i puls.

Komplikacje

Przy odpowiednim leczeniu ten stan osoby dorosłej przejdzie w ciągu kilku miesięcy. Kiedy objawy nie ustępują przez długi czas, osoba nie może odzyskać w żaden sposób, istnieje możliwość rozwoju komplikacji:

  • krwawienie;
  • ostra niewydolność wątroby;
  • zaburzenie przewodu żółciowego;
  • opracowanie dodatkowego procesu zakaźnego.
Powrót do spisu treści

Kto musi zostać zaszczepiony przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B?

Szczepienia przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby są dokonywane na wszystkie dzieci po urodzeniu, przy braku przeciwwskazań. Ponadto wymagane jest powtórzenie szczepienia w ciągu sześciu miesięcy lub roku. Dziecko rozwija niestabilną odporność, która chroni przed wirusem do 5-6 lat. Wskazaniami do dalszych szczepień w wieku dorosłym są:

  1. W rodzinie znajduje się wektor choroby lub pacjent z zapaleniem wątroby.
  2. Pracuj i ćwicz podczas studiów w medycynie.
  3. Obecność przewlekłej choroby, która wymaga stałej transfuzji krwi.
  4. Osoba nigdy nie zapadła na WZW typu B i nie była wcześniej szczepiona.
  5. Podczas kontaktu z zainfekowanym materiałem zebranym do analizy.
  6. Prace związane z produkcją leków z surowicy krwi.
  7. W przypadku chorób nowotworowych typu tkanek krwiotwórczych i limfatycznych.
Powrót do spisu treści

Schemat szczepień dla dorosłych

Jeśli z jakiegoś powodu dana osoba nie szczepi się na czas, można to zrobić później. Kiedy osoba dorosła nie otrzymała drugiego podania szczepionki, nie ma więcej niż 4 miesiące na zaszczepienie. Nie zwlekaj z wyjazdem do lekarza, ponieważ im mniej opóźnienia w harmonogramie, tym silniejsza będzie utworzona odporność na wirusa. Po upływie 4 miesięcy plan szczepień będzie musiał rozpocząć się od samego początku. Jeśli dorosły nie przestrzega schematu szczepień i nie wykonał trzeciego szczepienia, pozostało jeszcze 18 miesięcy. Szczepienia później ta linia jest uważana za bez znaczenia, ponieważ krew nie gromadzi wystarczającej liczby przeciwciał. Pacjent będzie musiał ponownie zainstalować wszystkie szczepienia.

Czas trwania szczepienia przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby

W przypadku szczepień przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby w okresie niemowlęcym skuteczność szczepienia wynosi około 22 lat. A w próbce krwi tej kategorii pacjentów przeciwciała przeciwko wirusowi mogą nie zostać wykryte. Wynika to z faktu, że przy pobieraniu krwi trudno jest uzyskać próbkę, w której przeciwciała są w 100% prawdopodobne. Dorośli muszą obowiązkowo powtórnie zaszczepić zapalenie wątroby 5 lat po pierwszym szczepieniu. Jeśli dorosły człowiek we krwi w tym czasie ma odpowiednią ilość przeciwciał przeciw wirusowi, rok później można zaszczepić się przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby.

Rodzaje szczepionek

W przypadku dorosłych stosuje się szczepionkę przeciw wyłącznie wirusowemu zapaleniu wątroby typu B (w przeciwieństwie do wariantu dziecięcego będącego mieszaniną leków). Szczepionka nazywa się:

  • Angers-B (Belgia);
  • "HB-Vaxll" (USA);
  • szczepionka przeciw zapaleniu wątroby typu B jest rekombinowana;
  • drożdżowe rekombinowane szczepionki przeciw zapaleniu wątroby typu B;
  • "Sci-B-Vac" (Izrael);
  • "Eberbiwak HB" (Rosja-Kuba);
  • Euwaks-B;
  • "Shannak-B" (Indie);
  • Biowac-B.
Powrót do spisu treści

Przeciwwskazania do szczepienia

Jeśli dorosły już nabawił się zapalenia wątroby typu B, szczepienie nie ma sensu. W takich okolicznościach nie zaleca się szczepienia przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B:

  • podczas karmienia piersią i laktacji;
  • wiek przekracza 55 lat;
  • alergia na drożdże;
  • podwyższona temperatura;
  • jeśli wystąpiła alergiczna lub negatywna reakcja na pierwsze podanie szczepionki;
  • nietolerancja składników leku;
  • obecność ostrych chorób zakaźnych;
  • z zaostrzeniem istniejących chorób przewlekłych.

Jak przygotować się do szczepienia?

Szczepienie przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B u dorosłych powinno odbywać się zgodnie z harmonogramem, który jest wcześniej zaplanowany i uzgodniony z lekarzem prowadzącym, biorąc pod uwagę przeciwwskazania. Przed szczepieniem należy poddać się dokładnym badaniom, aby upewnić się, że w przyszłości nie wystąpią komplikacje i dorosłe ciało sobie poradzi. Po wprowadzeniu szczepionki pacjent jest obserwowany przez pół godziny pod nadzorem pracownika służby zdrowia. Jeśli wszystko jest w porządku, możesz iść do domu. Zaleca się porzucenie aktywnego odpoczynku, ćwiczeń, pozostawania w zatłoczonych miejscach przez kilka dni, ponieważ szczepienie jest poważnym obciążeniem dla układu odpornościowego. Po szczepieniu należy zadbać o to, aby do miejsca wstrzyknięcia nie dostała się woda. Podejmij środki ostrożności w ciągu dnia.

Gdzie jest podawana szczepionka?

Lek przeciw wirusowemu zapaleniu wątroby typu B jest wstrzykiwany do mięśnia. Jest to spowodowane lepszym przyswajaniem szczepionki wewnątrz tkanki mięśniowej. Pod skórą zastrzyki nie są wykonywane, ponieważ nabyta odporność będzie niestabilna dla wirusa, aw obszarze nakłucia dojdzie do kondensacji. Ta metoda jest stosowana tylko wtedy, gdy pacjent cierpi na słabą koagulację krwi. Szczepienia przeciwko dorosłym wirusom zapalenia wątroby typu B odbywają się w barku ze względu na bliskość mięśni do skóry.

Konsekwencje szczepień i powikłań

Często dorośli nie doświadczają żadnych niepożądanych reakcji na szczepionkę, ale mimo to po jej wprowadzeniu może pojawić się:

  • ból i stan zapalny okolicy nakłucia;
  • bliznowacenie miejsca podania szczepionki;
  • podwyższona temperatura;
  • słabość.

Jeśli organizm nie toleruje wstrzykniętego leku, dorosły będzie miał bolesne stawy i osłabienie mięśni. Często zdarzają się nudności, a następnie wymioty. Niektórzy ludzie mają biegunkę. Z alergiami na składniki leku pojawiają się reakcje ogólne i lokalne, w postaci wysypki i swędzenia skóry. Osoba może zemdleć lub odczuć duszność. Ta symptomatologia powinna przejść sama w ciągu kilku godzin. Jeśli dyskomfort nie ustępuje, zdecydowanie powinieneś skonsultować się z lekarzem.

W ciężkich przypadkach alergii pacjent ma obrzęk Quincke lub wstrząs anafilaktyczny. W pojedynczych przypadkach szczepionka wpływa na układ nerwowy. Możliwy rozwój zapalenia nerwu, zapalenie opon mózgowych, porażenie mięśni. Czasami szczepionka wpływa na stan węzłów chłonnych i pod ich wpływem wzrasta. W przypadku tego objawu badanie krwi pacjenta będzie wykazywać zmniejszoną liczbę płytek krwi.

Jak uniknąć nieprzyjemnych efektów ubocznych?

W przypadku, gdy jakiekolwiek przeciwwskazania są istotne dla pacjentów, nie są one szczepione przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby. Może tylko wyrządzić wiele szkody. Jeśli wszystko jest w porządku, przed wejściem do szczepionki należy upewnić się, że warunki jej przechowywania nie zostały naruszone. Rozważ fiolkę leku. Nie powinien zawierać żadnych wtrąceń po wstrząśnięciu. Szczepionka zachowuje swoje właściwości w temperaturze od 2 do 8 stopni Celsjusza. Jeśli jest podgrzewany lub zamrażany, nie będzie skuteczny. Lek nie powinien być spóźniony. Są to obowiązkowe wymagania dotyczące wysokiej jakości szczepionki.

Harmonogram szczepień od WZW typu B do dorosłych

Wirusowe zapalenie wątroby typu B jest powodowane przez wirus, który jest zwrotnikiem do ludzkiej tkanki wątroby. W przypadku ludzi wirus może występować w kilku formach: powodować ostry uraz hepatocytów być bezobjawowe czasie infekcji wirusowej, prowokują marskością wątroby i nowotworowych zmian. Co najmniej 2 miliardy ludzi na całym świecie ma w testach krwi markery wirusa zapalenia wątroby i około połowa z nich jest aktywnie zakażona wirusem zapalenia wątroby.

Potrzeba immunizacji

Ustanawia się następujące metody transmisji wirusa B:

  • Procedura transfuzji krwi lub jej składników;
  • Metoda Gemakontaktny z wielokrotnym stosowaniem strzykawek i igieł przez osoby uzależnione od narkotyków;
  • Infekcja seksualna z prawdopodobieństwem 30%;
  • Transmisja za pośrednictwem publicznych przedmiotów codziennego użytku z chorym lub zakażonych wirusem HIV: maszynki do golenia, szczoteczki do zębów i innych środków, które mogą spowodować mikrourazy skóry i błon śluzowych.

Nie-alternatywne zapobieganie wirusowemu uszkodzeniu wątroby to szczepienie.

Żadne ze środków bezpieczeństwa nie będzie barierą dla rozprzestrzeniania się wirusa przy najmniejszym spadku krwi i różnych sposobach transmisji. Niektórzy dorośli nawet nie wiedzą, że są zarażeni wirusem zapalenia wątroby lub niosą niebezpiecznego wirusa. W swojej terapii, zapalenie wątroby wymaga dużych nakładów na leki antywirusowe dla innowacyjnych technologii, podczas gdy polikliniki nie zbierają funduszy na szczepienia.

Następujące grupy ludności podlegają ścisłym szczepieniom:

  1. Dzieci uczęszczające do przedszkola i szkoły.
  2. Pacjenci potrzebujący infuzji lub hemodializy.
  3. Pracownicy służby zdrowia ze wszystkich specjalizacji i linków.
  4. Członkowie rodziny pacjentów z potwierdzoną diagnozą zapalenia wątroby.
  5. Osoby podejmujące podróże służbowe lub wycieczki turystyczne do regionów o podwyższonej chorobowości.
  6. Osoby, które mają więcej niż jednego partnera seksualnego przez sześć miesięcy, a także mężczyźni o niekonwencjonalnej lub heteroseksualnej orientacji.

Wpływ szczepień u dzieci w tym wieku jest również maksymalny, a niepożądane reakcje na nie występują niezwykle rzadko z powodu tej samej niedojrzałej odporności.

Kraje rozwinięte zalecają serię szczepień przeciwko wielu chorobom w zależności od wieku dziecka. WHO dostarcza szczepionki dla krajów, dla których koszty finansowe są trudne. Niemniej jednak, harmonogram szczepień ma charakter zalecający i jest przeprowadzany na prośbę rodziców.

Nierzadko zdarza się, że osoby dorosłe korzystają z urządzeń medycznych do szczepień. Niestety, w przestrzeni postsowieckiej zapalenie wątroby przestało być wirusem narkomanów i osób szerzących rozwiązłość. Na pierwszym miejscu jest seksualny sposób przekazywania tej patologii, a także mechanizmy przenoszenia w domu.

Preparaty do immunizacji

Pomysł szczepieniu pojawiła się stosunkowo niedawno, w 1971 roku, kiedy to mało znany lekarz odkrył zdolność czynników wirusowych we krwi, aby chronić organizm przez powtarzające się kolizje z chorobą. Dlatego pierwsze preparaty szczepionkowe były nosicielami wirusa w osoczu.

Genetycznie zaprojektowane szczepionki reprodukowane w laboratorium stały się prawdziwą innowacją. Są one wytwarzane z izolowanego DNA wirusa za pomocą technik rekombinacji. Są całkowicie pozbawione antygenowych odczynników krwi i innych substancji stabilizujących, a aktywny składnik jest dokładnie mierzony do ustalonych jednostek. Obecnie stosuje się szczepionki drożdżowe lub komórkowe.

Podanie podskórne jest wykluczone z powodu możliwej akumulacji środka w tkance tłuszczowej i trudności w przenikaniu krwi. Dzięki temu wprowadzeniu szczepienie przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby zostaje odwołane. Wprowadzenie do mięśnia zapewnia jednorazowy i pełnoprawny odbiór leku, na którym powstaje wielostopniowa odpowiedź immunologiczna.

Dodatek do kompozycji środków do szczepienia pomocniczego pierwiastka - wodorotlenku glinu - dodano do preparatu, który po wstrzyknięciu pod skórę tworzy kompleksowo rozpuszczające się jednostki. Mogą się zapalić i nie leczyć przez długi czas z powodu małej liczby naczyń krwionośnych w tkance tłuszczowej.

Zapalenie penetracji wodorotlenku mięśni odgrywa w ręce na skutek czynników immunologicznych, komórkowych przyciągania i przejściowo przechodzi dobrego ukrwienia.

Szczepienia przeciwko wirusom zapalenia wątroby nie są przeprowadzane w okolicy pośladkowej z powodu tej samej dużej warstwy tłuszczu. Drobna warstwa mięśniowa nawet u noworodków jest wyrażana na przedniej powierzchni uda, gdzie wykonywany jest zastrzyk. Szczepienie dorosłych odbywa się w ramieniu, a mianowicie w mięśnio-mięśnia naramiennego, zdolnego do prawidłowego rozprowadzania dość dużej objętości leku podczas szczepienia.

Ponieważ większość szczepionek drożdżowych stosuje się w praktyce poliklinicznej, szczepienia z ich użyciem są przeciwwskazane dla osób z alergią na drożdże piekarnicze.

Szczepionka może zawierać pozostałości substancji, na których hodowano antygeny.

Nowoczesne szczepionki nie zawierają aktywnego wirusa i są poddawane takiemu stopniowi oczyszczenia, że ​​można je podawać kobietom w ciąży i przy aktywnym karmieniu piersią.

Woda dostająca się do miejsca wstrzyknięcia nie jest niebezpieczna. Nasączoną powierzchnię należy namoczyć ręcznikiem i nadal żyć w tym samym trybie. Nie aktywnie zabieraj wody w ciągu pierwszych trzech dni po szczepieniu, pocieraniu i hartowaniu.

Schemat i reakcje niepożądane

Tylko jeden program szczepień został przyjęty na całym świecie. W przypadku noworodków wygląda to na trzykrotne szczepienie w dniu porodu, w jednym miesiącu życia i w ciągu sześciu miesięcy. Jeśli istnieje potrzeba szczepień dla dorosłych, wygląda również harmonogram szczepień. Oficjalnie uznaje się, że odstępy między szczepieniami można zmniejszyć, a pierwsze ponowne szczepienie należy przeprowadzić po czterech miesiącach. Jeśli zalecany odstęp zostanie przekroczony, kolejna dawka jest podawana zgodnie z harmonogramem szczepień. Aktywność odporności na zapalenie wątroby w tym przypadku jest sprawdzana przez testowanie poziomu przeciwciał.

Uważa się, że przejściowa odporność przeciwko wirusowi jest przetwarzana z pierwszej szczepionki u połowy zaszczepionych. Trzecie wstrzyknięcie daje praktycznie 100% tej wartości przy utrzymującej się odporności. Zatem tylko pełny kurs szczepienia może chronić osobę przed niebezpieczną chorobą.

Jednak brak wytworzonych przeciwciał przeciwko czynnikom wirusowym nie oznacza jeszcze braku odporności na zapalenie wątroby. Odporność, jeśli to konieczne, przejawia się poprzez komórki pamięci z rodziny limfocytów T. Wraz z przenikaniem wirusa do krwi działają jako katalizatory do namnażania przeciwciał, które wyzwalają ten proces z prędkością błyskawicy.

Udowodniono, że czas trwania stabilnej odporności po pełnym cyklu szczepień trwa piętnaście lat. Są jednak przypuszczenia, że ​​liczba ta jest znacznie większa, ponieważ inokulacja noworodków, rozpoczęta od 1986 r., Z przyczyn technicznych jest wciąż niemożliwa do oceny.

Najczęściej wprowadzenie szczepionki przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby wykazuje lokalną reakcję zapalną. Jeden z dziesięciu zaszczepionych w miejscu wstrzyknięcia doświadcza przekrwienia i napięcia podczas aktywnych czynności. Obecność wyżej wspomnianego hydroksylowanego glinu odgrywa tutaj rolę. Ale to z kolei tylko potęguje działanie odczynnika szczepionkowego.

Jeden zaszczepiony od stu tworzy reakcję wszystkich organizmów na szczepienie - wzrost temperatury ciała, szybkie zmęczenie i złe samopoczucie. W ciągu pierwszych dwóch dni, takie konsekwencje szczepionki są uznawane za zadowalające, po kilku dniach odejdą same.

Bardziej poważne reakcje na szczepienia są odnotowywane jeszcze rzadziej. W praktyce medycznej opisują przypadki uli, swędzącej wysypki lub alg mięśniowo-stawowej.

Przykłady szczepionek

Dość szeroka gama szczepionek jest dystrybuowana na terytorium Rosji i krajów WNP przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B:

  • "Angeryx B" - pierwsza szczepionka rekombinowana wyprodukowana przez firmę belgijską. Ma dwie formy dawkowania - dla dzieci i dorosłych.
  • "HBV-2" jest holenderską szczepionką o wyraźniejszej klasyfikacji wieku według dawkowania: dzieci poniżej 11 lat, młodzież do lat 19, osoby dorosłe. Oddzielnie lek jest produkowany dla osób potrzebujących hemodializy.
  • "Euwax B" to szczepionka wspólnej produkcji koreańskiej i francuskiej. Ma najlepsze rekomendacje od WHO.
  • Szczepionka typu rekombinowanego przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B na bazie drożdży jest produkowana w Rosji i jest bardzo budżetową formą szczepionki.
  • "Eber Biowac" to produkt Republiki Kuby z ostatecznym opakowaniem w rosyjskim mieście Tomsk. Jest z powodzeniem stosowany przez Ministerstwo Zdrowia Rosji i jest dostarczany do realizacji kalendarza szczepień.
  • "Bubo-M" jest przykładem uniwersalnej szczepionki przeznaczonej dla nastolatków. Obejmuje profilaktykę zapalenia wątroby typu B, błonicy i tężca.
  • "Bubo-Kok" - odpowiednik poprzedniego leku dla dzieci w wieku od 3 miesięcy do 6 lat.

Wszystkie opisane sposoby immunizacji mają taki sam sposób produkcji, przechodzą kontrolę jakości i bezpieczeństwo. Dlatego są prawie identyczne w tworzeniu odporności antywirusowej z zapalenia wątroby typu B. Specyficzna immunoprofilaktyka ma w przybliżeniu taką samą dawkę i harmonogram wstrzyknięć.

Szczepionki oparte na drożdżach mogą się całkowicie zastąpić. Kurs szczepionki można rozpocząć za pomocą jednej szczepionki, a kolejna jest zakończona, chociaż zaleca się, aby wszystkie procedury szczepień były przeprowadzane za pomocą leku tej samej marki.

Istnieje koncepcja zapobiegania sytuacjom kryzysowym w przypadku przypadkowego kontaktu z zakażoną krwią. W tym celu stosuje się również immunoprofilaktykę, ale w połączeniu z izolowanymi przeciwciałami dla ustalonych cząstek wirusa. Incydenty związane z narodzinami dzieci poprzez naturalne ścieżki seksualne od zarażonych kobiet są również uważane za przypadki zapobiegania w sytuacjach kryzysowych. Szczepienie zgodnie ze schematem jest nieco skomplikowane i powtarzane trzykrotnie od pierwszego wstrzyknięcia: miesiąc, dwa miesiące i rok później.

Prezentowana seria szczepionek farmaceutycznych jest ulepszana każdego dnia i unowocześniana. Same szczepionki stają się coraz bardziej aktywne i bezpieczne, opracowywanie leków złożonych dla różnych chorób.

Procedury szczepienia wykonywane ambulatoryjne typ instytucji, scentralizowanych ośrodków immunologii, instytutów badawczych i klinik prywatnych, są zobowiązani do przekazywania informacji na temat szczepionek i ewentualne koszty procedur zapobiegawczych, jeśli nie są one wolne. Należy dać pierwszeństwo do centrum, gdzie spotkał się normy sanitarne, został obsługujących doświadczony i wykwalifikowany personel, a szczepionki WHO zalecany.

Szczepienia przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B u dorosłych

Wirusowe zapalenie wątroby jest wirusową chorobą wątroby przenoszoną z człowieka na człowieka. Choroba może być przewlekła, a niektóre jej rodzaje czasem wywołują marskość wątroby lub niewydolność wątroby. Wirusowe zapalenie wątroby ma trzy podgatunki - A, B, C. Pierwszy jest bardziej oszczędzający dla wątroby, a B i C mogą prowadzić do jego zniszczenia.

Czy potrzebuję szczepionki na dorosłe zapalenie wątroby?

Wirusowe zapalenie wątroby typu B (HBV) jest uważane za jedną z najbardziej nieprzewidywalnych infekcji. Po pierwsze, choroba atakuje wątrobę, a następnie naczynia, skóra, układ nerwowy i narządy trawienne są zaangażowane w ten proces. Głównym źródłem infekcji są nosiciele wirusów i chorzy. Aby się zarazić, potrzebujesz tylko 5-10 ml krwi zakażonej wirusem zapalenia wątroby. Sposoby infekcji:

  • w chwili urodzenia od mamy do dziecka;
  • przez pęknięcia, skaleczenia, otarcia, krwawiące dziąsła;
  • z seksem bez zabezpieczenia;
  • poprzez manipulacje medyczne: transfuzję krwi, zastrzyki i inne.

Aby nie zarazić się niebezpiecznym wirusem, konieczne jest zaszczepienie przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B dorosłym. Jest to jedyna profilaktyka choroby. Niemal wszyscy uczęszczają do szpitali, salonów fryzjerskich, korzystają z usług dentysty. Grupa ryzyka obejmuje zarówno odwiedzających, jak i pracowników instytucji publicznych, ponieważ z nimi infekcja może się zdarzyć bardzo łatwo. Jeśli ktoś raz zostanie zarażony wirusowym zapaleniem wątroby typu B, nie będzie mógł się go pozbyć na zawsze.

Która szczepionka jest używana

Do tej pory kilka leków jest stosowanych przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B. Możesz zastosować dowolny z nich, ponieważ wszystkie mają podobne właściwości i skład, ale inną cenę. Aby zaszczepić się przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B dorosłym, rozwinąć pełnoprawną odporność, musisz zrobić trzy zastrzyki. Każda szczepionka ma dobry efekt, ale najpopularniejszymi lekami są:

  • Angeryx (Belgia);
  • Biowac (Indie);
  • Regevak B (Rosja);
  • Euwaks B (Korea Południowa);
  • Eberbiwak (Kuba).

Gdzie się zaszczepić

Wprowadzono inokulację z zapalenia wątroby typu B dorosłym i dzieciom w mięśniu poprzez wstrzyknięcie. Jeśli wprowadzisz go podskórnie, znacznie zmniejszy to efekt i doprowadzi do niepotrzebnych zgrzewów. Noworodki i dzieci w wieku poniżej 3 lat są zaszczepione w udo. Dorośli wstrzyknięci w ramię. Wybór lokalizacji wynika z bliskości skóry do dobrze rozwiniętych mięśni. Mięsień pośladkowy leży zbyt głęboko, więc w tym obszarze szczepionka nie jest już wykonywana.

W jaki sposób szczepiony jest wirus zapalenia wątroby typu B dla dorosłych?

Angeryx, Regevac B lub jakikolwiek inny lek podaje się na kilka sposobów. Z reguły pierwszą dawkę podaje się natychmiast, a kolejne podaje się w różnych harmonogramach z różnymi przerwami. Dorośli i dzieci otrzymują takie same szczepienia. Istnieją trzy schematy szczepień:

  1. Standardowy. Pierwszy na raz, drugi na miesiąc, a trzeci na sześć miesięcy.
  2. Nagły wypadek. Pierwszy raz, drugi - w tygodniu, trzeci - w trzy tygodnie, czwarty - w roku.
  3. Szybko. Pierwszy raz, drugi - w ciągu 30 dni, trzeci - w ciągu 60 dni, czwarty - w roku.

Szczepienia

Ile razy jest zaszczepione WZW typu B, jeśli dana osoba nigdy nie była zaszczepiona? W takim przypadku kurs jest wybierany w dowolnej kolejności, ale konieczne jest przestrzeganie schematu. W przypadku pominięcia jakiegokolwiek zastrzyku, trwającego 5 miesięcy lub dłużej, szczepienia rozpoczynają się od nowa. Jeśli pacjent rozpoczął procedurę kilka razy, ale zrobił tylko 2 zastrzyki, to kurs uznano za zaliczony. W przypadku szczepienia podstawowego konieczne są trzy wstrzyknięcia w celu uzyskania długotrwałej odporności. Czas trwania szczepienia przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B u dorosłych, bez względu na nazwę leku i cenę - od 8 do 20 lat.

Ponowne szczepienie

Istotą szczepień jest wprowadzenie do organizmu czynnika zakaźnego, który stymuluje produkcję przeciwciał przeciwko patogenowi, tak aby dana osoba uzyskała odporność na wirusa. Revaccination to program, który ma na celu wspomaganie układu odpornościowego i jest przeprowadzany jakiś czas po szczepieniu. W celach prewencyjnych, ponowne szczepienie przypominające zapalenie wątroby powinno być przeprowadzane dla każdej osoby co 20 lat. Jeśli noworodek został zaszczepiony, odporność na zapalenie wątroby utrzymuje się do 20-22 lat.

Działanie

Potrzeba szczepienia ustalana jest indywidualnie. Lekarz analizuje wiek osoby, zawartość przeciwciał przeciw wirusowi HBV we krwi. Zgodnie z instrukcjami, obowiązkowe ponowne szczepienie raz na 5 lat jest tylko dla pracowników służby zdrowia, ponieważ choroba jest przenoszona przez dowolne płyny biologiczne. Dla zwykłej osoby, która została wcześniej zaszczepiona i nie ma przeciwwskazań, wystarczy utrzymać odporność pojedynczego wstrzyknięcia szczepionki raz na 20 lat.

Harmonogram szczepień przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B

Pomimo burzliwej debaty publicznej na temat potrzeby / szkodliwości szczepionek, udowodniono, że dziś nie ma innej ochrony przed groźnymi chorobami zakaźnymi innych niż szczepień.

Szczepienie przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B odbywa się zgodnie z pewnym schematem i jest jednym z najważniejszych w życiu człowieka: szczepionka jest pierwszą, w ciągu 24 godzin od chwili urodzenia.

O tym, jaki jest harmonogram szczepień przeciwko dorosłym wirusowym zapaleniom wątroby typu B, niewielu jest znanych. Tymczasem ta choroba jest jedną z najczęstszych w populacji ludzkiej i każda osoba może się zarazić w ciągu życia. Rozważ schemat szczepień przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B u dzieci i ponowne szczepienie - osoby dorosłe.

Co to jest szczepionka przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B?

Istotą każdego szczepienia jest wprowadzenie do organizmu:

  • osłabione lub inaktywowane mikroorganizmy - 1 generacja szczepionek;
  • anatoksyny (zobojętnione egzotoksyny mikroorganizmów) - 2 generacje szczepionek;
  • białka wirusa (antygeny) - 3 generacje szczepionek.

Konstrukcja genetyczna komórek drożdży (Saccharomyces cerevisiae), uprzednio poddaje się zmianę (rekombinacji), z którego otrzymuje antygen powierzchniowy wirusa zapalenia wątroby typu B gen kodujący zsyntetyzowany przez drożdże dalszego oczyszczonym antygenem z substancji bazowych, pomocniczych i uzupełniane.

Po wprowadzeniu szczepionki do organizmu, antygeny powodują reakcję układu odpornościowego, który ulega ekspresji w wytwarzaniu przeciwciał odpowiadających temu antygenowi - immunoglobuliny. Te komórki odpornościowe są "pamięcią" układu odpornościowego. Utrzymują się one we krwi przez wiele lat, dając możliwość wywołania szybkiej reakcji ochronnej w przypadku dostania się prawdziwego wirusa zapalenia wątroby typu B do organizmu. Tak więc, szczepienie "kształci" układ odpornościowy, aby rozpoznać zagrożenia, na które musi odpowiedzieć.

Jednak, jak każde szkolenie, trening układu odpornościowego wymaga powtórzenia. Aby stworzyć stabilną odporność u dorosłych i dzieci, należy wykonać kilka inokulacji przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B zgodnie ze schematem szczepień.

Harmonogram szczepień przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B

Na terenach krajów byłego ZSRR wykorzystano harmonogram szczepień przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B, który zaczął obowiązywać w 1982 r. Wszystkie dzieci są szczepione:

  • w pierwszym dniu po urodzeniu;
  • miesiąc po urodzeniu;
  • 6 miesięcy po urodzeniu.

Zatem, aby stworzyć stabilną i długotrwałą odporność, schemat szczepienia WZW typu B zakłada potrójne wstrzyknięcie.

Ta zasada nie dotyczy dzieci zagrożonych, czyli urodzonych przez matki zainfekowane wirusem. W tych przypadkach schemat szczepienia przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B jest następujący:

  • w ciągu pierwszych 24 godzin - pierwsza szczepionka + dodatkowo podawano przeciwciała zapalenia wątroby typu B (tak zwane „immunizacja bierna”, przeznaczone do ochrony dziecka do generowania własnych przeciwciał w odpowiedzi na szczepionkę);
  • miesiąc po urodzeniu - druga szczepionka;
  • dwa miesiące po urodzeniu - trzecia szczepionka;
  • 12 miesięcy po urodzeniu - czwarta szczepionka.

Nabyta odporność utrzymuje się przez co najmniej 10 lat. Jednak wskaźnik ten jest dość zmienny i może wahać się u różnych osób.

Szczepienia przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B: harmonogram szczepień

Istnieją trzy schematy szczepień, w których szczepienia przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B są podawane dorosłym. Pierwsze dwa zostały omówione w poprzednim akapicie:

  • standardowy schemat trzech szczepień 0-1-6 (drugie i trzecie szczepienie wykonuje się 1 i 6 miesięcy po pierwszym);
  • przyśpieszony schemat czterech szczepień 0-1-2-12 (odpowiednio po 1, 2 i 12 miesiącach).

Istnieje również możliwość szczepienia w trybie nagłym, który obejmuje 4 inokulacje z zapalenia wątroby typu B u osób dorosłych zgodnie ze schematem 0-7 dni - 21 dni - 12 miesięcy. Taki harmonogram szczepień jest stosowany w nagłych przypadkach, gdy na przykład osoba jest pilnie potrzebna do opuszczenia na epidemiologicznie niebezpieczny region zapalenia wątroby.

Prawidłowe zastosowanie któregokolwiek ze schematów tworzy stabilną i długotrwałą odporność u osoby dorosłej. Przyspieszona lub specjalny schemat immunizacji przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B, pozwala na przyspieszenie procesu na początku, t. E. W celu uzyskania wystarczającej ochrony drugiego końca (przyspieszone schemacie) albo do pierwszego końca (gdy awaryjne) miesięcy. Czwarta szczepionka, podawana po 12 miesiącach, jest jednak niezbędna do stworzenia w pełni rozwiniętej długotrwałej odporności.

Co się stanie, jeśli jedno z zastrzyków nie zostanie wykonane na czas?

Przestrzeganie harmonogramu szczepień przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B jest obowiązkowym wymogiem w przypadku szczepień. Podanie szczepionki nie pozwoli na wytworzenie odporności.

Jeśli z jakiegokolwiek powodu wystąpi odchylenie od schematu szczepienia w przypadku zapalenia wątroby typu B, następną szczepionkę należy podać tak szybko, jak to możliwe.

W przypadku znacznego odchylenia od harmonogramu szczepień (tygodni lub miesięcy), należy udać się do lekarza i uzyskać pełne konsultacje w sprawie dalszych działań.

Schemat ponownego szczepienia

Harmonogram szczepień przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B u osób dorosłych polega na przeprowadzaniu ponownego szczepienia wstępnie, raz na 10 lat, aż do osiągnięcia 55 lat, a także na dodatkowe wskazania - oraz w późniejszym wieku.

Ilość anty-HBs wykazuje intensywność odporności na wirusa zapalenia wątroby. Szczepienie jest wskazane na poziomie przeciwciała poniżej 10 U / L, co jest interpretowane jako całkowity brak odporności na antygeny wirusowe.

Po wykryciu przeciwciał przeciwko antygenowi jądrowemu (anty-HBc) nie ma szczepień, ponieważ obecność tych immunoglobulin wskazuje na obecność wirusa we krwi. Ostateczne wyjaśnienie można uzyskać w dodatkowych badaniach (PCR).

Ponowne szczepienie przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B u dorosłych jest przeprowadzane zgodnie ze standardowym schematem trzech szczepień 0-1-6.

Jakie szczepionki istnieją w przypadku WZW typu B?

Obecnie rynek oferuje szeroką gamę zarówno mono-, jak i polivaccine z wirusowego zapalenia wątroby typu B dla dorosłych i dzieci.

Monovaccines produkcji rosyjskiej:

Monovaccines produkowane przez zagraniczne laboratoria:

  • Engjerix B (Belgia);
  • Biowac-B (Indie);
  • Gene Wak B (Indie);
  • Shaneak-V (Indie);
  • Eberbiwak NV (Kuba);
  • Euwaks B (Korea Południowa);
  • HB-WAX II (Holandia).

Wymienione szczepionki są tego samego typu: zawierają 20 μg wirusowych antygenów w 1 ml roztworu (1 dawka dla osoby dorosłej).

Wśród takich polivaktsin dla dorosłych można wymienić:

  • przeciw błonicy, tężcowi i wirusowemu zapaleniu wątroby typu B - Bubo-M (Rosja);
  • przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu A i B - Hep-A + B-in-VAK (Rosja);
  • Przeciw wirusowemu zapaleniu wątroby typu A i B - Twinrix (UK).

Czy szczepionka jest bezpieczna?

Ponad 500 milionów osób zostało zaszczepionych podczas stosowania szczepionki. W tym samym czasie nie wystąpiły żadne poważne działania niepożądane ani negatywne skutki zdrowotne u dorosłych i dzieci.

Przeciwnicy szczepień z reguły odnoszą się do braku zabezpieczenia składników konserwujących w preparacie. W przypadku szczepień przeciwko wirusowi zapalenia wątroby takim środkiem konserwującym jest substancja rtęciowa - mertiolat. W niektórych krajach, na przykład w Stanach Zjednoczonych, szczepionki z mertiolatem są zabronione.

W każdym razie dzisiaj możliwe jest zaszczepienie dorosłego leku bez środka konserwującego. Szczepionki Kombiotech, Engerix B i HB-VACS II są dostępne bez mercyklinianu lub z resztkową ilością nie większą niż 0,000002 g na wstrzyknięcie.

Ile szczepień może zapobiec infekcji?

Szczepienie przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B, przeprowadzane zgodnie z programem dla osób, które nie cierpią na niedobór odporności, zapobiega zakażeniu w 95% przypadków. Z biegiem czasu intensywność odporności na wirusa stopniowo maleje. Ale w każdym razie, nawet jeśli dana osoba zachoruje, przebieg choroby będzie znacznie łatwiejszy, ale powrót do zdrowia będzie zakończony i nastąpi szybciej. O tym, jak choroba jest przenoszona, przeczytaj tutaj.

Przydatne wideo

Więcej informacji na temat szczepień przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B można znaleźć w następującym filmie:

Harmonogram szczepień przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B u dorosłych

✓ Artykuł sprawdzony przez lekarza

Wirusowe zapalenie wątroby typu B jest niebezpieczną chorobą, która może prowadzić do śmierci, jeśli nie jest leczona. Nawet terminowe leczenie nie gwarantuje, że dana osoba może żyć pełnią życia bez poddawania się ograniczeniom. Aby maksymalnie chronić organizm przed taką patologią, nie jest konieczne całkowite unikanie osób chorych lub porzucenie kosmetologii i innych usług, w których istnieje ryzyko infekcji. Współczesna medycyna oferuje pacjentom kilka szczepionek przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B. Chroni osobę nawet przed bezpośrednim kontaktem z zarażoną chorobą. Aby wykonać szczepienie możliwe jest praktycznie w dowolnym ambulatorium w sieci prywatnej lub państwowej.

Harmonogram szczepień przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B u dorosłych

Kiedy warto szczepić się przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B?

Aby zachęcić się do choroby, eksperci zalecają wszystkim zdrowym ludziom, ale szczególnie ważne jest wprowadzenie przeciwciał w następujących przypadkach:

  • w rodzinie lub w bliskim otoczeniu znajduje się nosiciel lub jest zainfekowany wirusem;
  • studenci szkół medycznych i wszyscy pracujący w szpitalach;
  • pacjenci wymagający regularnych transfuzji krwi, zwykle podczas hemodializy;
  • osoby dorosłe, które miały bezpośredni kontakt z krwią zakażoną wirusem, we właściwym czasie szczepienie zapobiegnie zakażeniu, należy to zrobić natychmiast;
  • zatrudniony przy produkcji leków opartych na krwi, szczególnie w przypadku pracy z dużą liczbą ostrych przedmiotów;
  • pacjenci z grupy onkohematologicznej, ponieważ ich wątroba jest osłabiona i wymaga wsparcia;
  • przed operacją, szczególnie z wysokim prawdopodobieństwem utraty krwi i konieczności infuzji komórek dawcy.

Grupy wysokiego ryzyka dla zakażenia wirusem zapalenia wątroby typu B.

Uwaga, proszę! Jeśli nie można było wykryć choroby we wczesnych stadiach rozwoju, odporność organizmu gwałtownie spada. W rezultacie zakażona osoba napotyka krwawienie, niewydolność wątroby i wiele procesów zapalnych.

Schemat szczepienia przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B

Istnieje kilka schematów szczepienia pacjentów. Wszystko zależy od przyczyny szczepienia i rodzaju leków wybranych w celu zwiększenia odporności. Jeden ze schematów leczenia zapewnia schemat 0-1-6. Oznacza to, że pierwsza grupa przeciwciał została po raz pierwszy wprowadzona, następnie druga wstrzyknięta jest po 30 dniach. Po 5 miesiącach wprowadza się ostatnią dawkę przeciwciał przeciw zapaleniu wątroby.

Czasami przeprowadza się szczepienie interwencyjne, zwykle z powodu wyjazdu za granicę lub po bezpośrednim kontakcie z osobą zarażoną. Schemat w tym przypadku jest następujący: 0-7-21. Pierwszą grupę przeciwciał podaje się w dniu 0, drugą dawkę substancji czynnej podaje się po tygodniu i po dwóch tygodniach ostatniej dawki szczepionki. Po takim schemacie ponowne szczepienie jest obowiązkowe. Przeprowadza się rok po ostatnim wstrzyknięciu.

Szczepienia przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B

Trzeci schemat został stworzony dla pacjentów, którzy stale potrzebują oczyszczania krwi przy pomocy aparatu do hemodializy. Biorąc pod uwagę stan pacjenta, należy go zaszczepić między zabiegami zgodnie z harmonogramem 0-1-2-12 miesięcy. Konieczne jest ciągłe monitorowanie stanu zdrowia pacjenta, aby go nie skrzywdzić.

Uwaga, proszę! Przeciwciała podaje się domięśniowo do mięśnia naramiennego. Czasami, gdy pacjent ma problemy z koagulacją krwi, lek można wstrzykiwać podskórnie.

Harmonogram szczepień od pierwszych dni życia

Przeciwwskazania do stosowania szczepionki

Lek może być niebezpieczny, jeśli pacjent ma następujące problemy.

  1. Pacjent nie toleruje drożdży piekarniczych. W takim przypadku po zjedzeniu chleba, bułek i innych wyszukanych produktów staje się ono złe.
  2. Po pierwszym wtrysku pacjenta znacząco podnosi temperaturę, jest gorączka, silne osłabienie może pojawić się zimno i objawy zatrucia.
  3. Przeciwciała nie są podawane w przypadku wirusowych i bakteryjnych zmian, w tym przeziębienia. W tym przypadku choroba może zmniejszyć skuteczność leczenia lub wywołać niepożądane skutki uboczne.
  4. Szczepionka nie jest podawana przez pół roku, jeśli wcześniej osoba zaszczepiona miała zapalenie opon mózgowych. W takim przypadku potrzeba czasu, aby przywrócić ciało, aby nie wywołać reakcji alergicznej.

Skutki uboczne szczepienia przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B

Uwaga, proszę! Lek nigdy nie jest ponownie wprowadzany, po tym jak pacjent przeszedł kompletny reżim leczenia przez 5 lat. Jeśli zignorujesz tę zasadę, możesz znacznie zmniejszyć odporność i wywołać wiele skutków ubocznych, w tym rozwój żółtaczki typu B.

Co powinienem zrobić, jeśli złamam schemat administracji?

Jeśli z jakiegoś powodu szczepionka straciła drugie wstrzyknięcie, można to zrobić w ciągu 4 miesięcy. Warto zauważyć, że im szybsza jest immunizacja, tym silniejsza będzie odporność i ochrona przed wirusem. Jeśli upłynęło więcej niż 16 tygodni, należy powtórzyć pełny harmonogram szczepień.

Szczepienie dziecka przeciw wirusowemu zapaleniu wątroby typu B.

W przypadku, gdy trzeci szczepionka została pominięta, prowadzi się w ciągu 1,5 roku po wprowadzeniu drugiej porcji przeciwciał. Jeśli po tym okresie nie udało się dostać strzał, szczepienie musi wydać na nowy, jako specjalista nie może zagwarantować pełną ochronę ciała.

Uwaga, proszę! Jedynie prawidłowe schemat szczepienia przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B zapewnia maksymalną silną odporność przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B. W innych przypadkach, specjalista nie gwarantuje 100% ochrony pacjenta, który wymaga przestrzegania wszystkich warunków leczenia.

Zasady zachowania po szczepieniu przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B

Jak każda inna szczepionka, szczepionka przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B może mieć bardzo silne negatywne konsekwencje dla organizmu. Aby Twoja wątroba i inne narządy łatwiej tolerowały wprowadzanie obcych przeciwciał, należy postępować zgodnie z instrukcjami lekarza prowadzącego. W tym celu podawany będzie indywidualnie dobrany lek w celu utrzymania zdrowia wątroby, ponieważ na początku przeciwciała będą go aktywnie atakować.

Powstawanie odporności przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B

Powinieneś również wiedzieć, że kąpiel przez 2-3 dni po wstrzyknięciu również jest zabroniona. Szczególnie ważne jest przestrzeganie tej zasady, jeśli u pacjenta występuje podwyższona temperatura ciała po podaniu szczepionki. Można myć, dbać o uszy i szyję, ale w żadnym wypadku woda nie powinna dostać się do miejsca wstrzyknięcia. Jeśli z jakiegoś powodu nie można tego uniknąć, należy delikatnie osuszyć ranę i zapobiec ponownemu zamoczeniu.

Aby efekt był kompletny, należy chronić się przed innymi wirusami i przeziębieniami. Konieczne jest zapewnienie organizmowi czasu na stworzenie stabilnej odporności, co jest możliwe tylko w przypadku braku infekcji i innych szkodliwych organizmów w organizmie.

Główne objawy zapalenia wątroby

Lekarze zwracają uwagę, że napoje alkoholowe po szczepionce nie są zabronione. Ale wątroba w tym okresie i tak będzie osłabiona z powodu potrzeby rozwinięcia zwiększonej odporności na patogenne patogeny. Dlatego lepiej dać czas ciału i nie wyczerpać go z dodatkowymi problemami.

Uwaga, proszę! Niezbędnie po szczepieniu zostanie przepisany kompleks witamin, najczęściej stosuje się multiwitaminy. Dostarczają cennych minerałów do wszystkich ludzkich narządów, nie pozwalając im na zmniejszenie ich funkcji.

Wirusowe zapalenie wątroby typu B - Inokulacja dorosłych

Wirusowe zapalenie wątroby jest jedną z najbardziej nieprzewidywalnych chorób zakaźnych. Choroba najpierw atakuje wątrobę, a następnie bolesny proces obejmuje skórę, naczynia krwionośne, inne organy trawienne i układ nerwowy. Ze względu na wysokie prawdopodobieństwo napotkania wirusa, dzieci są szczepione we wczesnych latach życia. Kilka lat po ponownym szczepieniu odporność na wirusa zapalenia wątroby typu B słabnie, więc każdy może spotkać się z nim ponownie.

Czym jest ta choroba wirusowego zapalenia wątroby typu B i na jakich warunkach wpływa ona na daną osobę? Czy szczepienia przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B występują u dorosłych iw jakich przypadkach? Czy możesz czuć się bezpiecznie, jeśli ta choroba dotyka bliskich?

Co to choroba zapalenia wątroby typu B.

Wirusowe zapalenie wątroby typu B dotyka około 5% światowej populacji. Ale w niektórych krajach liczba ta musi być pomnożona przez 4. Głównym źródłem zakażenia wirusem zapalenia wątroby typu B są chorzy ludzie i nosiciele wirusa. W przypadku infekcji wystarczy, że tylko 5 do 10 ml zakażonej krwi dostanie się na ranę. Główne drogi zakażenia wirusem zapalenia wątroby typu B:

  • seksualne - z niezabezpieczonym stosunkiem;
  • infekcja następuje poprzez uszkodzenie naczyń: skaleczenia, otarcia, pęknięcia na wargach, jeśli występują krwawiące dziąsła;
  • droga pozajelitowa, czyli poprzez manipulację medyczną lub wstrzyknięcie: transfuzjami krwi, iniekcjami za pomocą jednej niejałowej strzykawki, jak u narkomanów;
  • pionowa droga przenoszenia wirusa zapalenia wątroby typu B - od matki do dziecka w chwili urodzenia.

W jaki sposób manifestuje się zapalenie wątroby typu B?

  1. Osoba jest zaniepokojona przez wyrażone zatrucie: brak snu, zmęczenie, utrata apetytu, nudności i wymioty.
  2. Poczucie bólu w wątrobie i uczucie ciężkości w okolicy nadbrzusza.
  3. Żółte zabarwienie skóry i twardówka.
  4. Wyraźny świąd skóry.
  5. Klęska systemu nerwowego: drażliwość lub euforia, bóle głowy, senność.
  6. Później ciśnienie krwi zaczyna spadać, puls staje się rzadki.

Ten stan może trwać kilka miesięcy. Jeśli masz szczęście, wszystko kończy się odzyskiem. W przeciwnym razie występują niebezpieczne komplikacje:

  • krwawienie;
  • ostra niewydolność wątroby;
  • porażka dróg żółciowych, przystąpienie dodatkowych infekcji.

Czy powinienem zaszczepić się przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B? - Tak, ponieważ wirusowe zapalenie wątroby typu B jest chorobą przewlekłą, po zarażeniu osoba nigdy się jej nie pozbędzie. W tym przypadku podatność na wirusa u ludzi jest wysoka, a objawy zapalenia wątroby przebiegają powoli. Szczepienie przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B jest konieczne, aby dorośli nie mogli zarazić się tą niebezpieczną chorobą. Jest to jedyny sposób na zapobieganie chorobom.

Wskazania do szczepienia

Przede wszystkim dzieci są szczepione bezpośrednio po urodzeniu, z wyjątkiem tych, które mają przeciwwskazania. Po ponownym szczepieniu (w wieku 6 lub 12 miesięcy) odporność jest niestabilna i utrzymuje się przez pięć, najwyżej sześć lat.

Dorośli są szczepieni zgodnie z zeznaniami. Skąd wziąć szczepionkę przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B u dorosłych? Szczepienia przeprowadza się w poliklinicy w miejscu zamieszkania, w miejscu zamieszkania lub pracy (po umieszczeniu w specjalistycznej poliklinice, szpitalu, przychodni). W dowolnym momencie, za opłatą, możesz podać szczepionkę w prywatnej klinice. W wyjątkowych przypadkach ciężka pacjenci poddawani hemodializie lub transfuziowani mogą być zaszczepieni w szpitalu, jeśli szczepionka jest dostępna.

Kto jest szczepiony? - wszystkich dorosłych, którzy są zagrożeni.

  1. Osoby w rodzinie, które mają nosiciela wirusa lub osobę chorą.
  2. Studenci medycyny i wszyscy pracownicy służby zdrowia.
  3. Osoby z ciężkimi chorobami przewlekłymi, które są regularnie transfuzowane produktami krwiopochodnymi.
  4. Wcześniej niezaszczepieni ludzie, którzy nie cierpieli na wirusowe zapalenie wątroby typu B.
  5. Dorośli, którzy mieli kontakt z zainfekowanym materiałem.
  6. Osoby, których praca związana jest z produkcją narkotyków z krwi.
  7. Przedoperacyjni pacjenci, którzy nie byli wcześniej szczepieni.
  8. Szczepienia u pacjentów onkohematologicznych.

Harmonogram szczepień przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B

Schematy szczepień przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B dla dorosłych mogą się różnić w zależności od sytuacji i rodzaju leku.

  1. Jednym ze schematów jest pierwsza inokulacja, następnie miesiąc później, a następnie kolejne 5 miesięcy później.
  2. Natychmiastowe szczepienie ma miejsce, gdy dana osoba opuszcza kraj. Odbywa się pierwszego dnia, siódmego i dwudziestego pierwszego dnia. Ponowne szczepienie wirusowego zapalenia wątroby typu B u dorosłych jest przepisywane po 12 miesiącach.
  3. Poniższy schemat jest stosowany u pacjentów poddawanych hemodializie (oczyszczanie krwi). Zgodnie z tym harmonogramem, dorosły jest szczepiony cztery razy pomiędzy procedurami w harmonogramie 0-1-2-12 miesięcy.

Gdzie ludzie zarażają się wirusowym zapaleniem wątroby typu B? - domięśniowo, do mięśnia naramiennego. W rzadkich przypadkach, gdy dana osoba ma chorobę z naruszeniem krzepnięcia krwi, można wstrzyknąć lek podskórnie.

Aby nie było żadnych fałszywych reakcji na szczepionkę - sprawdź, czy została prawidłowo przechowywana.

  1. W fiolce z lekiem nie powinny być obce zanieczyszczenia po wstrząśnięciu.
  2. Szczepionka nie powinna być zamrażana, optymalne warunki przechowywania - 2-8 ºC, w przeciwnym razie traci swoje właściwości. Oznacza to, że pielęgniarka powinna pobrać ją z lodówki zamiast z zamrażarki.
  3. Sprawdź daty wygaśnięcia.

Rodzaje szczepionek przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B.

Istnieją zarówno oddzielne szczepionki przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B, jak i kompleksy, które dodatkowo zawierają przeciwciała z innych chorób. Te ostatnie są częściej używane w dzieciństwie.

Jakie leki można podawać dorosłym?

  1. Angers-B (Belgia).
  2. «HB-Vaxll» (USA).
  3. Szczepionka przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B jest rekombinowana.
  4. Szczepionka przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B to rekombinowane drożdże.
  5. "Sci-B-Vac", który jest produkowany w Izraelu.
  6. "Eberbiwak HB" to wspólna rosyjsko-kubańska szczepionka.
  7. Euwaks-B.
  8. "Shanwak-B" (Indie).
  9. Biowac-B.

Jak często zaszczepione jest zapalenie wątroby typu B dorosłego? Za pierwszym razem można zaszczepić się, jeśli istnieje wskazanie, a następnie kontrolować ilość przeciwciał przeciwko wirusowi we krwi. Jeśli wystąpi ostry spadek - szczepionkę można powtórzyć. Pracownicy służby zdrowia powinni immunizować regularnie, przynajmniej raz na pięć lat.

Przeciwwskazania dla dorosłych

Przeciwwskazania do szczepień przeciwko dorosłym wirusowym zapaleniom wątroby typu B to:

  1. Ciąża i laktacja.
  2. Odpowiedź na poprzednie podanie szczepionki.
  3. Nietolerancja jednego ze składników leku.
  4. Ostre choroby zakaźne.
  5. Zaostrzenie chorób przewlekłych. Szczepienie zalecane jest w okresie normalizacji.

Reakcje na szczepienie i powikłania

Dorośli dobrze tolerują szczepienie przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B, ale ze względu na indywidualne cechy organizmu mogą wystąpić następujące reakcje:

  • ból i stan zapalny w miejscu szczepienia;
  • konsolidacja tkanek, tworzenie blizn;
  • ogólna reakcja może objawiać się gorączką, osłabieniem, złym samopoczuciem.

Jakie są możliwe powikłania u dorosłych w przypadku szczepienia przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B?

  1. Ból stawów, brzucha lub mięśni.
  2. Nudności, wymioty, obluzowanie stolca, w analizach, być może, wzrost poziomu parametrów wątrobowych.
  3. Częste i miejscowe reakcje alergiczne: świąd skóry, pojawienie się wysypki w postaci pokrzywki. W ciężkich sytuacjach może to być rozwój obrzęku Quincke lub wstrząsu anafilaktycznego.
  4. pojedyncze przypadki reakcji układu nerwowego zostały zgłoszone: drgawki, zapalenie nerwu wzrokowego (zapalenie nerwów obwodowych), zapalenie opon mózgowych, paraliż ze strony mięśni ruchowych.
  5. Czasami dochodzi do wzrostu węzłów chłonnych, aw ogólnym badaniu krwi liczba płytek krwi maleje.
  6. Możliwe omdlenie i tymczasowe uczucie braku oddechu.

Jeśli objawy nie są wyrażone, przeszkadzaj przez kilka godzin i przechodź na własną rękę - nie martw się. W przypadku długotrwałych uporczywych dolegliwości konieczna jest konsultacja lekarska i powiadomienie pracowników służby zdrowia, którzy zaszczepili się przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B o wystąpieniu reakcji na szczepienie. Jak uniknąć takich sytuacji? Ważne jest, aby nauczyć się prawidłowego zachowania przed i po szczepieniu.

Zasady zachowania przed i po szczepieniu

  1. Inokulacja musi być zaplanowana z wyprzedzeniem. Potrzeba szczepienia jest zgłaszana za kilka dni. Że wystąpił minimalny efekt uboczny szczepienia przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B u dorosłego - najlepiej zrobić to przed nadchodzącym weekendem. Zaleca się pozostać w domu w tym trudnym dla ciała okresie, kiedy odporność doświadcza wyraźnego napięcia.
  2. Po szczepieniu nie planuj aktywnego wypoczynku z przyjaciółmi lub rodziną, staraj się nie odwiedzać miejsc z dużą liczbą osób i zaopatrz się w weekend z wyprzedzeniem.
  3. Pamiętaj, aby udać się do lekarza przed szczepieniem i 30 minut po szczepieniu, pozostać pod nadzorem pracownika służby zdrowia, który podał szczepionkę.
  4. Nie zwilżaj miejsca wstrzyknięcia przez co najmniej 24 godziny.
  5. Wraz z lekarzem należy wybrać optymalny schemat szczepień przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B u dorosłych i omówić możliwość zastosowania leków objawowych w przypadku powikłań.

Czy potrzebuję inokulacji przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B u osoby dorosłej? Tak, jeśli jest zagrożony i może leczyć pacjentów z WZW typu B. Łagodny przebieg choroby nie zwalnia osoby z możliwych powikłań. Dzięki reakcji na szczepienie łatwiej jest sobie z nim poradzić niż leczyć przez wiele miesięcy wirusowym zapaleniem wątroby w przypadku infekcji.

Jaki jest harmonogram i harmonogram szczepień przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B u dorosłych?

Harmonogram immunizacji dzieci muszą obejmuje szczepionkę przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B. W przypadku niektórych - jakiegoś powodu nie przeprowadzono szczepienie przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B u dorosłych może być wykonane w dowolnym wieku do 55 lat. Wirusowe zapalenie wątroby typu B jest jedną z najbardziej niebezpiecznych i nieprzewidywalnych infekcji przenoszonych przez krew i prowadzi do niebezpiecznych powikłań (marskość, niewydolność wątroby, guzy nowotworowe). W ostatnich latach rozprzestrzenianie się wirusowego zapalenia wątroby stało się epidemią. Ochrona przed wirusowym zapaleniem wątroby typu B jest możliwa tylko poprzez szczepienie, które zapewnia odporność na zakażenie.

Szczepienia przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B u dorosłych

Szczepienie przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby jest konieczne zarówno dla dorosłych, jak i dla dzieci, ponieważ bardzo łatwo jest złapać wirusa. Wystarczająco krótkotrwały kontakt z krwią i innymi płynami biologicznymi (plemniki, mocz) zawierającymi wirus. W przypadku infekcji wystarcza bardzo mała dawka, a wirus zapalenia wątroby typu B jest stabilny w środowisku zewnętrznym i pozostaje żywy nawet w wysuszonych plamach krwi przez 2 tygodnie.

Główne sposoby zakażenia wirusem zapalenia wątroby typu B to:

  • procedury medyczne (zastrzyki, transfuzje krwi, interwencje chirurgiczne);
  • od zakażonej matki do dziecka (pionowa ścieżka);
  • seks bez zabezpieczenia z różnymi partnerami;

Zakażonych wirusem zapalenia wątroby typu B może być w kosmetyczki biurze lub lekarz stomatolog, u fryzjera lub placówki medycznej, jeśli zasady są łamane, a sterylność instrumentów na skórze pacjenta jest uszkodzone (zadrapania, owrzodzenia, otarcia), przez które wirus może łatwo przenikać do krwiobiegu.

Czy zaszczepienie przeciw wirusowemu zapaleniu wątroby typu B u dorosłych jest konieczne, jeśli szczepienie to nie zostało przeprowadzone w okresie niemowlęcym? Lekarze twierdzą, że należy zaszczepić się, a dorosłego można zaszczepić w każdym wieku. Jest to jedyny sposób ochrony przed niebezpieczną infekcją i możliwością zabezpieczenia się przed poważnymi komplikacjami.

Szczepienia przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B u dorosłych są przeprowadzane za pomocą specjalnych preparatów zawierających białko wirusowe. Taka szczepionka jest nazywana rekombinowaną i nie stanowi zagrożenia dla organizmu. Aby zapewnić stabilną odporność, konieczne jest wykonanie trzech wstrzyknięć o określonej częstotliwości. Następujące produkty są uważane za najbardziej popularne i jakości:

  • Regevak B;
  • Biowac;
  • Euwaks B;
  • Eberbiwak;
  • Angery;
  • Szczepionka rekombinowana;
  • Rekombinowana szczepionka drożdżowa.

Dorosłych pacjentów zaszczepia się domięśniowo w biodro lub przedramię. Wybór polega na tym, że w tej strefie mięśnie zbliżają się do skóry i są dobrze rozwinięte.

Wprowadzenie szczepionki podskórnie lub w pośladek nie daje pożądanego efektu i może prowadzić do niepożądanych powikłań, spowodować uszkodzenie nerwów i naczyń krwionośnych. Do tej pory możliwe jest szczepienie przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu A i B. Przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu C, niestety, nie znaleziono szczepionki, ponieważ ten typ wirusa stale mutuje i mutuje.

Wskazania do szczepienia przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B

Szczepienie przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B u dorosłych nie jest obowiązkowe, a decyzję o szczepieniu podejmuje sam pacjent. Procedurę wprowadzenia szczepionki można wykonać w poradni poliklinicznej w miejscu zamieszkania (bezpłatnie) lub w prywatnej klinice na zasadzie zapłaty. Przybliżony koszt pełnego przebiegu szczepień wynosi 1000-3000 rubli. Kwota ta obejmuje cenę szczepionki i opłatę za usługi medyczne. Kup wysokiej jakości lek może być w aptece lub zamówić online.

W przypadku niektórych grup populacji zagrożonych WZW typu B szczepienie jest obowiązkowe. Na tej liście są:

  • pracownicy instytucji medycznych, zwłaszcza tych, którzy mają kontakt z krwią, osobami chorymi lub zajmującymi się wytwarzaniem produktów krwiopochodnych:
  • pracownicy socjalni w kontakcie z potencjalnymi nosicielami wirusa;
  • pracownicy instytucji dziecięcych (wychowawcy, nauczyciele), publiczne placówki gastronomiczne;
  • pacjenci, którzy potrzebują regularnej transfuzji krwi i jej składników;
  • pacjenci przed zabiegiem nie zaszczepionym wcześniej;
  • osoby dorosłe, które nie były wcześniej szczepione i członkowie rodziny nosiciela wirusa.

Według WHO, aktywna odporność, wyprodukowana po szczepieniu, utrzymuje się przez 8 lat. Jednak u wielu pacjentów ochrona przeciwko wirusowi zapalenia wątroby typu B utrzymuje się przez 20 lat po jednorazowym podaniu szczepionki.

Przeciwwskazania i możliwe powikłania

Wprowadzenie szczepionki przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B u dorosłych jest przeciwwskazane w następujących przypadkach:

  • indywidualna nietolerancja składników leku;
  • reakcje alergiczne po poprzednim podaniu szczepionki;
  • zaostrzenie chorób przewlekłych;
  • ostre choroby zakaźne lub kataralne;
  • ogólne złe samopoczucie, objawy alergii pokarmowej;
  • ciąża i laktacja;
  • wiek po 55 latach.

Dorośli zwykle dobrze tolerują szczepienie, ale możliwe jest wystąpienie reakcji niepożądanych. O nich lekarze ostrzegają z góry. Ogólna reakcja organizmu na podanie szczepionki może objawiać się osłabieniem, złym samopoczuciem, gorączką, dreszczami. W miejscu wstrzyknięcia mogą wystąpić zaczerwienienia i stany zapalne skóry, którym towarzyszy ból i obrzęk. W przyszłości w tej strefie możliwe jest zagęszczanie tkanek, tworzenie blizn. Ponadto u dorosłych w odpowiedzi na inokulację może rozwinąć się wiele powikłań:

  • ból stawów i mięśni, ból brzucha;
  • zaburzenia stolca, nudności, wymioty;
  • wzrost poziomu wskaźników wątrobowych w analizach;
  • zmniejszenie liczby płytek w całkowitym badaniu krwi;
  • reakcje alergiczne, aż do obrzęku Quinckego i wstrząsu anafilaktycznego;
  • podwyższone węzły chłonne;
  • reakcje układu nerwowego (drgawki, zapalenie opon mózgowych, zapalenie nerwu, porażenie).

Czasami, gdy podaje się szczepionkę, pacjent odczuwa niedobór oddechu, któremu towarzyszy krótka utrata przytomności. Dlatego szczepienie przeprowadza się w specjalnie wyposażonym gabinecie medycznym, wyposażonym we wszystko, co niezbędne do udzielania pierwszej pomocy. Po podaniu leku pacjent powinien pozostawać pod kontrolą lekarską przez co najmniej 30 minut, aby uzyskać natychmiastową pomoc w przypadku wystąpienia reakcji alergicznej.

Schemat inokulacji z zapalenia wątroby typu B do dorosłych

Harmonogram szczepień przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B u dorosłych jest wybierany indywidualnie. Po podaniu pierwszej dawki zwykle wykonuje się przerwę, następnie kolejne dawki podaje się w różnych odstępach czasu. Istnieje kilka podstawowych schematów podawania szczepionki dorosłym pacjentom, które określają częstotliwość wykonywania wstrzyknięć w jednym lub w innym przypadku.

  1. Pierwszy, standardowy wariant realizowany jest zgodnie ze schematem 0-1-6. Oznacza to, że pomiędzy pierwszym a drugim szczepieniem ma miejsce jednomiesięczna przerwa. I pomiędzy pierwszym a trzecim zastrzykiem - odstęp czasowy wynosi sześć miesięcy. Ten schemat podawania szczepionki jest uważany za najbardziej skuteczny.
  2. Zgodnie z przyspieszonym schematem ci, którzy mieli kontakt ze skażoną krwią lub materiałem biologicznym, są szczepieni. W tym przypadku czas pomiędzy pierwszym i drugim szczepieniem pozostaje taki sam (30 dni), a pomiędzy wprowadzeniem drugiej i trzeciej dawki - zostaje skrócony do 60 dni. Powtórzenie programu (ponowne szczepienie) przeprowadza się po roku.
  3. Szczepienia ratunkowe są podawane pacjentom przygotowującym się do zabiegu chirurgicznego. W tym przypadku schemat jest następujący: drugą dawkę podaje się tydzień po pierwszym, a trzecie wstrzyknięcie wykonuje się 3 tygodnie po pierwszym.

Ile szczepień wykonuje osoba dorosła, która nie była wcześniej szczepiona przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B? W zależności od wskazań lekarza może zaoferować którykolwiek z powyższych schematów, zawsze należy go przestrzegać. Jeśli okres szczepienia nie zostanie przekroczony i przekroczy 5 miesięcy, szczepienie należy rozpocząć od nowa. W przypadku pominięcia okresu trzeciego szczepienia można to zrobić w ciągu 18 miesięcy po pierwszym podaniu szczepionki.

W przypadku, gdy osoba dwukrotnie rozpoczęła immunizację, a za każdym razem 2 szczepienia (po skumulowaniu, a więc po trzech wstrzyknięciach), kurs uważa się za zaliczony. W celu uzyskania stabilnej odporności konieczne jest wykonanie 3 zastrzyków, czas trwania szczepienia przeciwko dorosłym wirusom zapalenia wątroby typu B, niezależnie od rodzaju leku wynosi od 8 do 20 lat. Rewakcynacja to specjalny program, którego istotą jest utrzymanie utworzonej odporności. Jest podawany w celach profilaktycznych i zalecany do 20 lat po szczepieniu.

Dodatkowe zalecenia

Przed szczepieniem upewnij się, że zgłosisz się do lokalnego terapeuty i odkryjesz wszelkie możliwe przeciwwskazania. Procedura szczepień jest najlepiej zaplanowana z wyprzedzeniem i zaszczepiona w przeddzień weekendu. W przypadku wystąpienia działań niepożądanych (temperatura, dyskomfort) można pozostać w domu, w miłej atmosferze. W tym czasie staraj się mniej opuszczać dom i zmniejsz krąg komunikacji.

Miejsce szczepienia nie może być mokre przez 1-2 dni. Dopuszcza się stosowanie procedur wodnych 3 dni po szczepieniu w nieobecności temperatury i innych niepożądanych reakcji.

Alkohol nie wpływa na skuteczność szczepień przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B. Jednak od jego przyjęcia powinien się powstrzymać. Jeśli planujesz ucztę w tym okresie, spróbuj ograniczyć spożycie napojów alkoholowych do minimum.

Top