Kategoria

Popularne Wiadomości

1 Żółtaczka
Dyskineza dróg żółciowych - objawy i leczenie
2 Żółtaczka
Jakie są konsekwencje po usunięciu pęcherzyka żółciowego
3 Ljambley
Zakażenie wirusem zapalenia wątroby typu B.
Główny // Marskość

Szczepienia przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B u dorosłych


Wirusowe zapalenie wątroby jest wirusową chorobą wątroby przenoszoną z człowieka na człowieka. Choroba może być przewlekła, a niektóre jej rodzaje czasem wywołują marskość wątroby lub niewydolność wątroby. Wirusowe zapalenie wątroby ma trzy podgatunki - A, B, C. Pierwszy jest bardziej oszczędzający dla wątroby, a B i C mogą prowadzić do jego zniszczenia.

Czy potrzebuję szczepionki na dorosłe zapalenie wątroby?

Wirusowe zapalenie wątroby typu B (HBV) jest uważane za jedną z najbardziej nieprzewidywalnych infekcji. Po pierwsze, choroba atakuje wątrobę, a następnie naczynia, skóra, układ nerwowy i narządy trawienne są zaangażowane w ten proces. Głównym źródłem infekcji są nosiciele wirusów i chorzy. Aby się zarazić, potrzebujesz tylko 5-10 ml krwi zakażonej wirusem zapalenia wątroby. Sposoby infekcji:

  • w chwili urodzenia od mamy do dziecka;
  • przez pęknięcia, skaleczenia, otarcia, krwawiące dziąsła;
  • z seksem bez zabezpieczenia;
  • poprzez manipulacje medyczne: transfuzję krwi, zastrzyki i inne.

Aby nie zarazić się niebezpiecznym wirusem, konieczne jest zaszczepienie przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B dorosłym. Jest to jedyna profilaktyka choroby. Niemal wszyscy uczęszczają do szpitali, salonów fryzjerskich, korzystają z usług dentysty. Grupa ryzyka obejmuje zarówno odwiedzających, jak i pracowników instytucji publicznych, ponieważ z nimi infekcja może się zdarzyć bardzo łatwo. Jeśli ktoś raz zostanie zarażony wirusowym zapaleniem wątroby typu B, nie będzie mógł się go pozbyć na zawsze.

Która szczepionka jest używana

Do tej pory kilka leków jest stosowanych przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B. Możesz zastosować dowolny z nich, ponieważ wszystkie mają podobne właściwości i skład, ale inną cenę. Aby zaszczepić się przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B dorosłym, rozwinąć pełnoprawną odporność, musisz zrobić trzy zastrzyki. Każda szczepionka ma dobry efekt, ale najpopularniejszymi lekami są:

  • Angeryx (Belgia);
  • Biowac (Indie);
  • Regevak B (Rosja);
  • Euwaks B (Korea Południowa);
  • Eberbiwak (Kuba).

Gdzie się zaszczepić

Wprowadzono inokulację z zapalenia wątroby typu B dorosłym i dzieciom w mięśniu poprzez wstrzyknięcie. Jeśli wprowadzisz go podskórnie, znacznie zmniejszy to efekt i doprowadzi do niepotrzebnych zgrzewów. Noworodki i dzieci w wieku poniżej 3 lat są zaszczepione w udo. Dorośli wstrzyknięci w ramię. Wybór lokalizacji wynika z bliskości skóry do dobrze rozwiniętych mięśni. Mięsień pośladkowy leży zbyt głęboko, więc w tym obszarze szczepionka nie jest już wykonywana.

W jaki sposób szczepiony jest wirus zapalenia wątroby typu B dla dorosłych?

Angeryx, Regevac B lub jakikolwiek inny lek podaje się na kilka sposobów. Z reguły pierwszą dawkę podaje się natychmiast, a kolejne podaje się w różnych harmonogramach z różnymi przerwami. Dorośli i dzieci otrzymują takie same szczepienia. Istnieją trzy schematy szczepień:

  1. Standardowy. Pierwszy na raz, drugi na miesiąc, a trzeci na sześć miesięcy.
  2. Nagły wypadek. Pierwszy raz, drugi - w tygodniu, trzeci - w trzy tygodnie, czwarty - w roku.
  3. Szybko. Pierwszy raz, drugi - w ciągu 30 dni, trzeci - w ciągu 60 dni, czwarty - w roku.

Szczepienia

Ile razy jest zaszczepione WZW typu B, jeśli dana osoba nigdy nie była zaszczepiona? W takim przypadku kurs jest wybierany w dowolnej kolejności, ale konieczne jest przestrzeganie schematu. W przypadku pominięcia jakiegokolwiek zastrzyku, trwającego 5 miesięcy lub dłużej, szczepienia rozpoczynają się od nowa. Jeśli pacjent rozpoczął procedurę kilka razy, ale zrobił tylko 2 zastrzyki, to kurs uznano za zaliczony. W przypadku szczepienia podstawowego konieczne są trzy wstrzyknięcia w celu uzyskania długotrwałej odporności. Czas trwania szczepienia przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B u dorosłych, bez względu na nazwę leku i cenę - od 8 do 20 lat.

Ponowne szczepienie

Istotą szczepień jest wprowadzenie do organizmu czynnika zakaźnego, który stymuluje produkcję przeciwciał przeciwko patogenowi, tak aby dana osoba uzyskała odporność na wirusa. Revaccination to program, który ma na celu wspomaganie układu odpornościowego i jest przeprowadzany jakiś czas po szczepieniu. W celach prewencyjnych, ponowne szczepienie przypominające zapalenie wątroby powinno być przeprowadzane dla każdej osoby co 20 lat. Jeśli noworodek został zaszczepiony, odporność na zapalenie wątroby utrzymuje się do 20-22 lat.

Działanie

Potrzeba szczepienia ustalana jest indywidualnie. Lekarz analizuje wiek osoby, zawartość przeciwciał przeciw wirusowi HBV we krwi. Zgodnie z instrukcjami, obowiązkowe ponowne szczepienie raz na 5 lat jest tylko dla pracowników służby zdrowia, ponieważ choroba jest przenoszona przez dowolne płyny biologiczne. Dla zwykłej osoby, która została wcześniej zaszczepiona i nie ma przeciwwskazań, wystarczy utrzymać odporność pojedynczego wstrzyknięcia szczepionki raz na 20 lat.

Szczepionka przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B u dorosłych

Pozostaw komentarz 23,109

Wirusowe zapalenie wątroby typu B jest bardzo zakaźne i może być przenoszone z człowieka na człowieka. Szczepienie pomoże uniknąć infekcji. Szczepienie przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B u dorosłych nie jest wymagane. Ale jeśli dana osoba chce się chronić, a jeszcze bardziej narażona na ryzyko infekcji, warto ją zaszczepić. Procedura jest bardzo szybka, ale uzyskanie odporności wymaga kilku kroków.

Ogólne informacje o chorobie

Wirusowe zapalenie wątroby typu B jest chorobą typu zakaźnego, wywołaną przez wirus. Wpływa głównie na wątrobę. Okres inkubacji choroby wynosi od 2 do 6 miesięcy, więc trudno jest ją zidentyfikować. W środowisku zewnętrznym w temperaturze pokojowej wirus może utrzymywać się przez kilka tygodni, jest odporny na ciepło i mróz. Podobne właściwości wyjaśniają wysoki poziom infekcji wirusem zapalenia wątroby typu B.

Mechanizmy infekcji

Zakażenie zapaleniem wątroby występuje na kilka sposobów:

  • podczas stosunku bez ochrony;
  • gdy uszkodzona jest integralność naczyń, najczęściej z powodu skaleczeń, otarć, pęknięć na wargach lub krwawiących dziąseł;
  • podczas przeprowadzania manipulacji medycznych i zastrzyków;
  • od pacjenta z wirusowym zapaleniem wątroby typu B do matki.
Powrót do spisu treści

Objawowe objawy

Objawowe objawy zapalenia wątroby typu B są spowodowane zaburzeniami czynności wątroby. Nie jest w stanie w jak największym stopniu zneutralizować substancji toksycznych, a także odpływ żółci. Dlatego przy wirusowym zapaleniu wątroby typu B występuje ból w wątrobie. Z dysfunkcją wątroby wiąże się żółknięcie i świąd skóry, przebarwienie twardówki. Osoba nie śpi dobrze lub nie może zasnąć, dlatego odczuwa ciągłe zmęczenie. Apetyt pacjenta znika, pojawiają się wymioty i przedłużone nudności. Przy długotrwałej chorobie obserwuje się niskie ciśnienie krwi i puls.

Komplikacje

Przy odpowiednim leczeniu ten stan osoby dorosłej przejdzie w ciągu kilku miesięcy. Kiedy objawy nie ustępują przez długi czas, osoba nie może odzyskać w żaden sposób, istnieje możliwość rozwoju komplikacji:

  • krwawienie;
  • ostra niewydolność wątroby;
  • zaburzenie przewodu żółciowego;
  • opracowanie dodatkowego procesu zakaźnego.
Powrót do spisu treści

Kto musi zostać zaszczepiony przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B?

Szczepienia przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby są dokonywane na wszystkie dzieci po urodzeniu, przy braku przeciwwskazań. Ponadto wymagane jest powtórzenie szczepienia w ciągu sześciu miesięcy lub roku. Dziecko rozwija niestabilną odporność, która chroni przed wirusem do 5-6 lat. Wskazaniami do dalszych szczepień w wieku dorosłym są:

  1. W rodzinie znajduje się wektor choroby lub pacjent z zapaleniem wątroby.
  2. Pracuj i ćwicz podczas studiów w medycynie.
  3. Obecność przewlekłej choroby, która wymaga stałej transfuzji krwi.
  4. Osoba nigdy nie zapadła na WZW typu B i nie była wcześniej szczepiona.
  5. Podczas kontaktu z zainfekowanym materiałem zebranym do analizy.
  6. Prace związane z produkcją leków z surowicy krwi.
  7. W przypadku chorób nowotworowych typu tkanek krwiotwórczych i limfatycznych.
Powrót do spisu treści

Schemat szczepień dla dorosłych

Jeśli z jakiegoś powodu dana osoba nie szczepi się na czas, można to zrobić później. Kiedy osoba dorosła nie otrzymała drugiego podania szczepionki, nie ma więcej niż 4 miesiące na zaszczepienie. Nie zwlekaj z wyjazdem do lekarza, ponieważ im mniej opóźnienia w harmonogramie, tym silniejsza będzie utworzona odporność na wirusa. Po upływie 4 miesięcy plan szczepień będzie musiał rozpocząć się od samego początku. Jeśli dorosły nie przestrzega schematu szczepień i nie wykonał trzeciego szczepienia, pozostało jeszcze 18 miesięcy. Szczepienia później ta linia jest uważana za bez znaczenia, ponieważ krew nie gromadzi wystarczającej liczby przeciwciał. Pacjent będzie musiał ponownie zainstalować wszystkie szczepienia.

Czas trwania szczepienia przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby

W przypadku szczepień przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby w okresie niemowlęcym skuteczność szczepienia wynosi około 22 lat. A w próbce krwi tej kategorii pacjentów przeciwciała przeciwko wirusowi mogą nie zostać wykryte. Wynika to z faktu, że przy pobieraniu krwi trudno jest uzyskać próbkę, w której przeciwciała są w 100% prawdopodobne. Dorośli muszą obowiązkowo powtórnie zaszczepić zapalenie wątroby 5 lat po pierwszym szczepieniu. Jeśli dorosły człowiek we krwi w tym czasie ma odpowiednią ilość przeciwciał przeciw wirusowi, rok później można zaszczepić się przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby.

Rodzaje szczepionek

W przypadku dorosłych stosuje się szczepionkę przeciw wyłącznie wirusowemu zapaleniu wątroby typu B (w przeciwieństwie do wariantu dziecięcego będącego mieszaniną leków). Szczepionka nazywa się:

  • Angers-B (Belgia);
  • "HB-Vaxll" (USA);
  • szczepionka przeciw zapaleniu wątroby typu B jest rekombinowana;
  • drożdżowe rekombinowane szczepionki przeciw zapaleniu wątroby typu B;
  • "Sci-B-Vac" (Izrael);
  • "Eberbiwak HB" (Rosja-Kuba);
  • Euwaks-B;
  • "Shannak-B" (Indie);
  • Biowac-B.
Powrót do spisu treści

Przeciwwskazania do szczepienia

Jeśli dorosły już nabawił się zapalenia wątroby typu B, szczepienie nie ma sensu. W takich okolicznościach nie zaleca się szczepienia przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B:

  • podczas karmienia piersią i laktacji;
  • wiek przekracza 55 lat;
  • alergia na drożdże;
  • podwyższona temperatura;
  • jeśli wystąpiła alergiczna lub negatywna reakcja na pierwsze podanie szczepionki;
  • nietolerancja składników leku;
  • obecność ostrych chorób zakaźnych;
  • z zaostrzeniem istniejących chorób przewlekłych.

Jak przygotować się do szczepienia?

Szczepienie przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B u dorosłych powinno odbywać się zgodnie z harmonogramem, który jest wcześniej zaplanowany i uzgodniony z lekarzem prowadzącym, biorąc pod uwagę przeciwwskazania. Przed szczepieniem należy poddać się dokładnym badaniom, aby upewnić się, że w przyszłości nie wystąpią komplikacje i dorosłe ciało sobie poradzi. Po wprowadzeniu szczepionki pacjent jest obserwowany przez pół godziny pod nadzorem pracownika służby zdrowia. Jeśli wszystko jest w porządku, możesz iść do domu. Zaleca się porzucenie aktywnego odpoczynku, ćwiczeń, pozostawania w zatłoczonych miejscach przez kilka dni, ponieważ szczepienie jest poważnym obciążeniem dla układu odpornościowego. Po szczepieniu należy zadbać o to, aby do miejsca wstrzyknięcia nie dostała się woda. Podejmij środki ostrożności w ciągu dnia.

Gdzie jest podawana szczepionka?

Lek przeciw wirusowemu zapaleniu wątroby typu B jest wstrzykiwany do mięśnia. Jest to spowodowane lepszym przyswajaniem szczepionki wewnątrz tkanki mięśniowej. Pod skórą zastrzyki nie są wykonywane, ponieważ nabyta odporność będzie niestabilna dla wirusa, aw obszarze nakłucia dojdzie do kondensacji. Ta metoda jest stosowana tylko wtedy, gdy pacjent cierpi na słabą koagulację krwi. Szczepienia przeciwko dorosłym wirusom zapalenia wątroby typu B odbywają się w barku ze względu na bliskość mięśni do skóry.

Konsekwencje szczepień i powikłań

Często dorośli nie doświadczają żadnych niepożądanych reakcji na szczepionkę, ale mimo to po jej wprowadzeniu może pojawić się:

  • ból i stan zapalny okolicy nakłucia;
  • bliznowacenie miejsca podania szczepionki;
  • podwyższona temperatura;
  • słabość.

Jeśli organizm nie toleruje wstrzykniętego leku, dorosły będzie miał bolesne stawy i osłabienie mięśni. Często zdarzają się nudności, a następnie wymioty. Niektórzy ludzie mają biegunkę. Z alergiami na składniki leku pojawiają się reakcje ogólne i lokalne, w postaci wysypki i swędzenia skóry. Osoba może zemdleć lub odczuć duszność. Ta symptomatologia powinna przejść sama w ciągu kilku godzin. Jeśli dyskomfort nie ustępuje, zdecydowanie powinieneś skonsultować się z lekarzem.

W ciężkich przypadkach alergii pacjent ma obrzęk Quincke lub wstrząs anafilaktyczny. W pojedynczych przypadkach szczepionka wpływa na układ nerwowy. Możliwy rozwój zapalenia nerwu, zapalenie opon mózgowych, porażenie mięśni. Czasami szczepionka wpływa na stan węzłów chłonnych i pod ich wpływem wzrasta. W przypadku tego objawu badanie krwi pacjenta będzie wykazywać zmniejszoną liczbę płytek krwi.

Jak uniknąć nieprzyjemnych efektów ubocznych?

W przypadku, gdy jakiekolwiek przeciwwskazania są istotne dla pacjentów, nie są one szczepione przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby. Może tylko wyrządzić wiele szkody. Jeśli wszystko jest w porządku, przed wejściem do szczepionki należy upewnić się, że warunki jej przechowywania nie zostały naruszone. Rozważ fiolkę leku. Nie powinien zawierać żadnych wtrąceń po wstrząśnięciu. Szczepionka zachowuje swoje właściwości w temperaturze od 2 do 8 stopni Celsjusza. Jeśli jest podgrzewany lub zamrażany, nie będzie skuteczny. Lek nie powinien być spóźniony. Są to obowiązkowe wymagania dotyczące wysokiej jakości szczepionki.

Reakcja po szczepieniu przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby

Wirusowe zapalenie wątroby to powszechna nazwa zakaźnych chorób wątroby o różnej etiologii. Choroba może występować zarówno w postaci przewlekłej, jak i ostrej. Niektóre typy patologii prowadzą do poważnych powikłań, takich jak marskość wątroby, niewydolność wątroby, rak narządów. Zapobieganie rozwojowi takiego naruszenia pomoże w szczepieniu przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby. Obecnie istnieją szczepionki przeciwko dwóm rodzajom tej choroby - od wirusowego zapalenia wątroby typu A i B.

Wirusowe zapalenie wątroby typu A

Jest to najmniej niebezpieczna forma tego patologicznego stanu. Źródłem wirusa są zanieczyszczona woda, żywność, przedmioty powszechnego użytku i faktycznie chory.

Choroba Botkina nie stanowi poważnego zagrożenia, ale przy braku odpowiedniej terapii często rozwija się niewydolność wątroby - bardzo poważne zaburzenie, które może doprowadzić do śpiączki i śmierci.

Początkowemu etapowi choroby towarzyszą nudności, wymioty, wzrost temperatury ciała, dyskomfort i bolesne odczucia w prawym podżebrzu.

Wraz z rozwojem procesu patologicznego, skóra i twardówka zmieniają kolor na żółty, mocz uzyskuje żółtawy kolor, masy kału stają się przebarwione.

W ciągu miesiąca pacjent powinien przebywać w oddziale chorób zakaźnych. Ostateczny powrót do zdrowia następuje za sześć miesięcy. Długi okres powrotu do zdrowia, poczucie słabości, przestrzeganie ścisłej diety - wszystko to nie jest najlepszym sposobem wpływania na jakość życia.

Szczepienia przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu A

Eksperci zalecają przeprowadzenie szczepień przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu A w przypadkach, gdy u kogoś z bliskiego lub względnego środowiska rozpoznaje się chorobę Botkina lub podróżuje do krajów, w których zakażenie jest powszechne.

Ponadto w grupie ryzyka znajdują się pracownicy służby zdrowia, pracownicy placówek przedszkolnych, pracownicy gastronomii publicznej - zaleca się również szczepienia przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu A.

Szczepionkę należy podać na 10 do 14 dni przed przewidywaną datą wyjazdu, jest to konieczne, aby powstała odporność. W przypadku kontaktu z chorymi, szczepionka powinna zostać wprowadzona w ciągu pierwszych 10 dni.

Przed immunizacją wykonuje się badanie krwi. Zidentyfikowane przeciwciała wskazują, że dana osoba jest już albo zaszczepiona, albo "przeniesiona" na żółtaczkę A. W tym przypadku niemożliwe jest zachorowanie, ponieważ powstaje odporność na całe życie.

Gdzie jest szczepione WZW typu A? Wstrzyknięcie podaje się domięśniowo, zwykle w ramię. W celu udanego wytworzenia silnej odporności po 6-18 miesiącach szczepienie powtarza się. Szczepionkę przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu A można rozpocząć od wieku jednego roku.

Odpowiedź na szczepienie

Reakcja na szczepienie przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu A może przejawiać się przez naruszenie apetytu, ból głowy, poczucie osłabienia, upośledzenie funkcji układu pokarmowego, ból mięśni, świąd skóry, pokrzywkę.

Ponadto, skutki uboczne szczepienia przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu A mogą być zaczerwienieniem i obrzękiem w miejscu wstrzyknięcia.

Ważne jest, aby pamiętać, że nie można nawilżać tego obszaru skóry niczym. Taka reakcja ciała jest normą i po krótkim czasie wszystkie naruszenia znikają. W przeciwnym razie zaleca się skonsultowanie ze specjalistą.

Przeciwwskazania

Aby uniknąć możliwych powikłań, przed szczepieniem wymagane jest badanie lekarskie. Przeciwwskazaniami do wykonywania immunizacji jest indywidualna nietolerancja składników leku i ostry stan każdej patologii.

Nieprzestrzeganie tych warunków może spowodować poważne komplikacje - uszkodzenie OUN, przerwanie narządów wewnętrznych, obrzęk naczynioruchowy i zaostrzenie chorób przewlekłych. W szczególnie trudnych sytuacjach może rozwinąć się śpiączka, aw konsekwencji doprowadzić do zgonu.

Wirusowe zapalenie wątroby typu A jest niebezpieczne przede wszystkim dlatego, że osoba jest nosicielem patogennego wirusa, nawet jeśli choroba występuje bez żadnych objawów. A szczepienie przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu A jest najskuteczniejszym sposobem zapobiegania infekcji.

Wirusowe zapalenie wątroby typu B

Jest to bardzo poważna patologia, w której wątroba jest dotknięta i prawdopodobnie rozwija się marskość lub rak organizmu.

Wirus zapalenia wątroby typu B przenoszony jest przez płyny biologiczne zainfekowanej osoby (krew, pot, mocz itp.). Oznacza to, że infekcja jest możliwa przy niezabezpieczonym kontakcie seksualnym, użyciu niesterylnego sprzętu medycznego lub akcesoriów do manicure, na których znajdują się cząstki zakażonej krwi.

Wirusowe zapalenie wątroby typu B ma dostatecznie wysoki stopień zarażenia i dzięki szczepieniu można zapobiec rozprzestrzenianiu się infekcji. Szczepienie przyczynia się do powstania trwałej odporności na ten wirus.

Symptomatologia

Choroba może mieć zarówno przebieg ostry, jak i przewlekły. Ostry stan choroby rozwija się po pewnym okresie czasu po zakażeniu. Objawy takie jak gorączka, dreszcze i żółtaczka skóry są obserwowane.

Jeśli intensywna terapia zostanie przeprowadzona po 1,5-2 miesiącach, może nastąpić powrót do zdrowia. W przeciwnym razie choroba przechodzi do etapu przewlekłego, który z kolei może być aktywny lub nieaktywny.

W pierwszym przypadku konieczne jest przyjmowanie leków przeciwwirusowych, w drugim przypadku nie ma specjalnego leczenia, ale nadal konieczne jest kontrolowanie przebiegu patologii.

Wraz z aktywnie rozwijającą się chorobą często dochodzi do marskości wątroby i raka wątroby, zwłaszcza na tle nadużywania alkoholu.

Jednak najbardziej niebezpieczną postacią jest przewlekła postać wirusowego zapalenia wątroby typu B. Chora osoba ma nieuzasadnioną słabość, zmęczenie, zmniejszoną sprawność, ale takie objawy są okresowe i występują okresowo, więc wielu pozostawia je bez opieki.

W niektórych przypadkach występują mdłości, ból w górnej części brzucha, ból mięśni i stawów, niestrawność.

Wraz z rozwojem procesu patologicznego dołączają także inne objawy:

  • krwawiące dziąsła;
  • żółtaczka skóry i twardówki;
  • ciemny odcień moczu;
  • zwiększona wielkość wątroby;
  • zmniejszenie masy ciała.

Aby zapobiec rozwojowi choroby, ważne jest, aby szczepić się w odpowiednim czasie.

Kiedy szczepione jest WZW typu B? Podstawową inokulację wykonuje się w szpitalu położniczym, a następnie - zgodnie z pewnym schematem (patrz poniżej).

Szczepienia dzieci

Dziecko może zarazić się wirusem zapalenia wątroby typu B podczas porodu, dlatego szczepionka jest podawana noworodkom, najczęściej nie występują działania niepożądane szczepionki przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B. Po pewnym czasie miejsce wstrzyknięcia nieznacznie się zaczerwieni i pojawi się mała pieczęć.

Taka reakcja na szczepienie przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B nie wykracza poza normę i stopniowo wszystkie efekty uboczne znikają. W ciągu 2 dni po wprowadzeniu szczepionki konieczne jest monitorowanie temperatury ciała, apetytu i kału dziecka. W pojedynczych przypadkach nasilają się bardziej poważne skutki szczepień przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B, które przejawiają się:

  • wyraźna reakcja alergiczna;
  • ból w mięśniach;
  • niewydolność wątroby;
  • wstrząs anafilaktyczny.

Przeciwwskazania

W niektórych sytuacjach dzieci nie powinny być szczepione przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby. Przeciwwskazania do immunizacji to:

  • indywidualna nietolerancja składników podawanego leku;
  • wyraźna reakcja na poprzednią szczepionkę.

Tymczasowe szczepienia nie powinny być przeprowadzane za pomocą:

  • zaburzenia układu trawiennego;
  • reakcje alergiczne;
  • choroby nieżytu;
  • wysoka temperatura ciała.

Po upływie dwóch tygodni wykonuje się badania krwi i moczu, przy braku jakichkolwiek naruszeń podaje się szczepionkę.

Pytania najczęściej zadawane przez rodziców:

  • Czy mogę kąpać dziecko po szczepieniu przeciw wirusowi zapalenia wątroby typu B?
  • W dniu szczepienia zaleca się zaniechanie procedur związanych z wodą.
  • Czy po zaszczepieniu można chodzić na zapalenie wątroby?
  • W dniu szczepienia, jeśli występuje wysoka temperatura ciała, należy przestać chodzić.

Takie ograniczenia wynikają z faktu, że odporność dziecka jest nieznacznie zmniejszona, a wszystkie siły ciała mają na celu zwalczanie infekcji.

Najmniejsza hipotermia lub kontakt z niezdrowymi ludźmi może wywołać niepożądane powikłania.

Immunizacja dorosłej populacji

Szczepienie przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B jest skierowane do dorosłych w wieku do 55 lat. Nie jest konieczne przeprowadzanie szczepień, ale niektóre grupy osób są proszone o jego wdrożenie. Grupa ryzyka obejmuje pracowników gabinetów lekarskich i urody, narkomanów, osoby prowadzące nieuporządkowane życie intymne, dawców krwi.

Jeśli wcześniej zaszczepiona osoba została narażona na infekcję, przeprowadza się badanie krwi i określa się poziom przeciwciał. Na podstawie otrzymanych informacji decydują, czy wskazane jest przeprowadzenie drugiego szczepienia.

Negatywny efekt szczepienia i przeciwwskazań

Powikłania po szczepieniu przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B w wieku dorosłym są rzadkie. W niektórych sytuacjach możliwe jest wystąpienie alergii na składniki szczepionki.

Efekt uboczny szczepienia przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B czasami objawia się zaczerwienieniem, obrzękiem, bólem w miejscu wstrzyknięcia i wzrostem temperatury. Po inokulacji z zapaleniem wątroby w pojedynczych przypadkach występuje ból głowy, zaburzenia dyspeptyczne, zawroty głowy, bóle mięśniowe.

Ponadto, jeśli występuje nietolerancja na drożdże spożywcze lub inne składniki leku, mogą wystąpić reakcje alergiczne.

Przeziębienia, gorączka i alergie stanowią przeciwwskazanie do szczepienia.

Harmonogram szczepień

Ile razy dostają inokulację przeciwko zapaleniu wątroby? Istnieją pewne schematy szczepień, szczepienia przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu, co do zasady, zgodnie ze standardowym harmonogramem, ale programy przyspieszone i awaryjne mogą być również stosowane:

  • standardowy schemat (0-1 miesięcy do 6 miesięcy) - drugi szczep przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby odbywa się miesiąc po pierwszym szczepieniu, a trzeci - sześć miesięcy później. W wieku 6 miesięcy są szczepieni przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby i poliomyelitis, a także błonicy, kokluszowi i tężcowi. Taki harmonogram immunizacji jest uważany za najbardziej skuteczny.
  • Przyspieszony schemat (0-1 miesiące - 2 miesiące - 1 rok) - drugi zastrzyk podaje się miesiąc po pierwszym wstrzyknięciu, trzeci - po 2 miesiącach, czwarty - po roku.
  • harmonogram awaryjny (0-7 dni-21 dni-1 rok) - drugie szczepienie wykonuje się 7 dni po wprowadzeniu szczepionki pierwotnej, trzecie - 21 dni po drugim, a czwarte - 12 miesięcy po pierwszym. Taki harmonogram immunizacji sprzyja szybkiemu tworzeniu odporności, na przykład, przed planowaną interwencją chirurgiczną.

W wieku dorosłym szczepienie przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby można przeprowadzić w dowolnym momencie, głównym warunkiem pomyślnego wytworzenia odporności jest ścisłe przestrzeganie harmonogramu szczepień.

Jeśli, z pewnych powodów, drugie szczepienie nie zostanie wykonane na czas, szczepienie rozpoczyna się od nowa, jeśli trzecie szczepienie zostanie pominięte, następnie drugie wstrzyknięcie podaje się 2 miesiące po pierwszym szczepieniu, a następnie kończy się harmonogram szczepień. Pojedyncze wstrzyknięcie leku zapewnia odporność przez krótki czas.

Jaka jest nazwa szczepionki przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby? Planowane szczepienia w naszym kraju przeprowadzane są za pomocą takich szczepionek:

  • rekombinowana drożdżowa szczepionka ciekła (Rosja);
  • Euwaks B (Francja);
  • Angeryx B (Belgia, Rosja);
  • H-B-Vax II (USA);
  • Eberbiwak (Rosja);
  • Bubo-M - szczepionka skojarzona przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B, tężcowi, błonicy (Rosja).

Należy zauważyć, że jeśli pierwotna immunizacja została przeprowadzona za pomocą jednego leku, wówczas szczepionka innego producenta może być użyta do następnego szczepienia. Wszystkie szczepionki są wymienne.

Szczepienia w naszym kraju nie są obowiązkowym środkiem i nikt nie może oskarżyć pacjenta wbrew jego woli. Jednak tylko szczepienie może zapewnić niezawodną, ​​długotrwałą ochronę przed tak niebezpieczną chorobą jak zapalenie wątroby typu B, które negatywnie wpływa nie tylko na jakość, ale również na długość życia.

Wirusowe zapalenie wątroby typu B - Inokulacja dorosłych

Wirusowe zapalenie wątroby jest jedną z najbardziej nieprzewidywalnych chorób zakaźnych. Choroba najpierw atakuje wątrobę, a następnie bolesny proces obejmuje skórę, naczynia krwionośne, inne organy trawienne i układ nerwowy. Ze względu na wysokie prawdopodobieństwo napotkania wirusa, dzieci są szczepione we wczesnych latach życia. Kilka lat po ponownym szczepieniu odporność na wirusa zapalenia wątroby typu B słabnie, więc każdy może spotkać się z nim ponownie.

Czym jest ta choroba wirusowego zapalenia wątroby typu B i na jakich warunkach wpływa ona na daną osobę? Czy szczepienia przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B występują u dorosłych iw jakich przypadkach? Czy możesz czuć się bezpiecznie, jeśli ta choroba dotyka bliskich?

Co to choroba zapalenia wątroby typu B.

Wirusowe zapalenie wątroby typu B dotyka około 5% światowej populacji. Ale w niektórych krajach liczba ta musi być pomnożona przez 4. Głównym źródłem zakażenia wirusem zapalenia wątroby typu B są chorzy ludzie i nosiciele wirusa. W przypadku infekcji wystarczy, że tylko 5 do 10 ml zakażonej krwi dostanie się na ranę. Główne drogi zakażenia wirusem zapalenia wątroby typu B:

  • seksualne - z niezabezpieczonym stosunkiem;
  • infekcja następuje poprzez uszkodzenie naczyń: skaleczenia, otarcia, pęknięcia na wargach, jeśli występują krwawiące dziąsła;
  • droga pozajelitowa, czyli poprzez manipulację medyczną lub wstrzyknięcie: transfuzjami krwi, iniekcjami za pomocą jednej niejałowej strzykawki, jak u narkomanów;
  • pionowa droga przenoszenia wirusa zapalenia wątroby typu B - od matki do dziecka w chwili urodzenia.

W jaki sposób manifestuje się zapalenie wątroby typu B?

  1. Osoba jest zaniepokojona przez wyrażone zatrucie: brak snu, zmęczenie, utrata apetytu, nudności i wymioty.
  2. Poczucie bólu w wątrobie i uczucie ciężkości w okolicy nadbrzusza.
  3. Żółte zabarwienie skóry i twardówka.
  4. Wyraźny świąd skóry.
  5. Klęska systemu nerwowego: drażliwość lub euforia, bóle głowy, senność.
  6. Później ciśnienie krwi zaczyna spadać, puls staje się rzadki.

Ten stan może trwać kilka miesięcy. Jeśli masz szczęście, wszystko kończy się odzyskiem. W przeciwnym razie występują niebezpieczne komplikacje:

  • krwawienie;
  • ostra niewydolność wątroby;
  • porażka dróg żółciowych, przystąpienie dodatkowych infekcji.

Czy powinienem zaszczepić się przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B? - Tak, ponieważ wirusowe zapalenie wątroby typu B jest chorobą przewlekłą, po zarażeniu osoba nigdy się jej nie pozbędzie. W tym przypadku podatność na wirusa u ludzi jest wysoka, a objawy zapalenia wątroby przebiegają powoli. Szczepienie przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B jest konieczne, aby dorośli nie mogli zarazić się tą niebezpieczną chorobą. Jest to jedyny sposób na zapobieganie chorobom.

Wskazania do szczepienia

Przede wszystkim dzieci są szczepione bezpośrednio po urodzeniu, z wyjątkiem tych, które mają przeciwwskazania. Po ponownym szczepieniu (w wieku 6 lub 12 miesięcy) odporność jest niestabilna i utrzymuje się przez pięć, najwyżej sześć lat.

Dorośli są szczepieni zgodnie z zeznaniami. Skąd wziąć szczepionkę przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B u dorosłych? Szczepienia przeprowadza się w poliklinicy w miejscu zamieszkania, w miejscu zamieszkania lub pracy (po umieszczeniu w specjalistycznej poliklinice, szpitalu, przychodni). W dowolnym momencie, za opłatą, możesz podać szczepionkę w prywatnej klinice. W wyjątkowych przypadkach ciężka pacjenci poddawani hemodializie lub transfuziowani mogą być zaszczepieni w szpitalu, jeśli szczepionka jest dostępna.

Kto jest szczepiony? - wszystkich dorosłych, którzy są zagrożeni.

  1. Osoby w rodzinie, które mają nosiciela wirusa lub osobę chorą.
  2. Studenci medycyny i wszyscy pracownicy służby zdrowia.
  3. Osoby z ciężkimi chorobami przewlekłymi, które są regularnie transfuzowane produktami krwiopochodnymi.
  4. Wcześniej niezaszczepieni ludzie, którzy nie cierpieli na wirusowe zapalenie wątroby typu B.
  5. Dorośli, którzy mieli kontakt z zainfekowanym materiałem.
  6. Osoby, których praca związana jest z produkcją narkotyków z krwi.
  7. Przedoperacyjni pacjenci, którzy nie byli wcześniej szczepieni.
  8. Szczepienia u pacjentów onkohematologicznych.

Harmonogram szczepień przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B

Schematy szczepień przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B dla dorosłych mogą się różnić w zależności od sytuacji i rodzaju leku.

  1. Jednym ze schematów jest pierwsza inokulacja, następnie miesiąc później, a następnie kolejne 5 miesięcy później.
  2. Natychmiastowe szczepienie ma miejsce, gdy dana osoba opuszcza kraj. Odbywa się pierwszego dnia, siódmego i dwudziestego pierwszego dnia. Ponowne szczepienie wirusowego zapalenia wątroby typu B u dorosłych jest przepisywane po 12 miesiącach.
  3. Poniższy schemat jest stosowany u pacjentów poddawanych hemodializie (oczyszczanie krwi). Zgodnie z tym harmonogramem, dorosły jest szczepiony cztery razy pomiędzy procedurami w harmonogramie 0-1-2-12 miesięcy.

Gdzie ludzie zarażają się wirusowym zapaleniem wątroby typu B? - domięśniowo, do mięśnia naramiennego. W rzadkich przypadkach, gdy dana osoba ma chorobę z naruszeniem krzepnięcia krwi, można wstrzyknąć lek podskórnie.

Aby nie było żadnych fałszywych reakcji na szczepionkę - sprawdź, czy została prawidłowo przechowywana.

  1. W fiolce z lekiem nie powinny być obce zanieczyszczenia po wstrząśnięciu.
  2. Szczepionka nie powinna być zamrażana, optymalne warunki przechowywania - 2-8 ºC, w przeciwnym razie traci swoje właściwości. Oznacza to, że pielęgniarka powinna pobrać ją z lodówki zamiast z zamrażarki.
  3. Sprawdź daty wygaśnięcia.

Rodzaje szczepionek przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B.

Istnieją zarówno oddzielne szczepionki przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B, jak i kompleksy, które dodatkowo zawierają przeciwciała z innych chorób. Te ostatnie są częściej używane w dzieciństwie.

Jakie leki można podawać dorosłym?

  1. Angers-B (Belgia).
  2. «HB-Vaxll» (USA).
  3. Szczepionka przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B jest rekombinowana.
  4. Szczepionka przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B to rekombinowane drożdże.
  5. "Sci-B-Vac", który jest produkowany w Izraelu.
  6. "Eberbiwak HB" to wspólna rosyjsko-kubańska szczepionka.
  7. Euwaks-B.
  8. "Shanwak-B" (Indie).
  9. Biowac-B.

Jak często zaszczepione jest zapalenie wątroby typu B dorosłego? Za pierwszym razem można zaszczepić się, jeśli istnieje wskazanie, a następnie kontrolować ilość przeciwciał przeciwko wirusowi we krwi. Jeśli wystąpi ostry spadek - szczepionkę można powtórzyć. Pracownicy służby zdrowia powinni immunizować regularnie, przynajmniej raz na pięć lat.

Przeciwwskazania dla dorosłych

Przeciwwskazania do szczepień przeciwko dorosłym wirusowym zapaleniom wątroby typu B to:

  1. Ciąża i laktacja.
  2. Odpowiedź na poprzednie podanie szczepionki.
  3. Nietolerancja jednego ze składników leku.
  4. Ostre choroby zakaźne.
  5. Zaostrzenie chorób przewlekłych. Szczepienie zalecane jest w okresie normalizacji.

Reakcje na szczepienie i powikłania

Dorośli dobrze tolerują szczepienie przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B, ale ze względu na indywidualne cechy organizmu mogą wystąpić następujące reakcje:

  • ból i stan zapalny w miejscu szczepienia;
  • konsolidacja tkanek, tworzenie blizn;
  • ogólna reakcja może objawiać się gorączką, osłabieniem, złym samopoczuciem.

Jakie są możliwe powikłania u dorosłych w przypadku szczepienia przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B?

  1. Ból stawów, brzucha lub mięśni.
  2. Nudności, wymioty, obluzowanie stolca, w analizach, być może, wzrost poziomu parametrów wątrobowych.
  3. Częste i miejscowe reakcje alergiczne: świąd skóry, pojawienie się wysypki w postaci pokrzywki. W ciężkich sytuacjach może to być rozwój obrzęku Quincke lub wstrząsu anafilaktycznego.
  4. pojedyncze przypadki reakcji układu nerwowego zostały zgłoszone: drgawki, zapalenie nerwu wzrokowego (zapalenie nerwów obwodowych), zapalenie opon mózgowych, paraliż ze strony mięśni ruchowych.
  5. Czasami dochodzi do wzrostu węzłów chłonnych, aw ogólnym badaniu krwi liczba płytek krwi maleje.
  6. Możliwe omdlenie i tymczasowe uczucie braku oddechu.

Jeśli objawy nie są wyrażone, przeszkadzaj przez kilka godzin i przechodź na własną rękę - nie martw się. W przypadku długotrwałych uporczywych dolegliwości konieczna jest konsultacja lekarska i powiadomienie pracowników służby zdrowia, którzy zaszczepili się przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B o wystąpieniu reakcji na szczepienie. Jak uniknąć takich sytuacji? Ważne jest, aby nauczyć się prawidłowego zachowania przed i po szczepieniu.

Zasady zachowania przed i po szczepieniu

  1. Inokulacja musi być zaplanowana z wyprzedzeniem. Potrzeba szczepienia jest zgłaszana za kilka dni. Że wystąpił minimalny efekt uboczny szczepienia przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B u dorosłego - najlepiej zrobić to przed nadchodzącym weekendem. Zaleca się pozostać w domu w tym trudnym dla ciała okresie, kiedy odporność doświadcza wyraźnego napięcia.
  2. Po szczepieniu nie planuj aktywnego wypoczynku z przyjaciółmi lub rodziną, staraj się nie odwiedzać miejsc z dużą liczbą osób i zaopatrz się w weekend z wyprzedzeniem.
  3. Pamiętaj, aby udać się do lekarza przed szczepieniem i 30 minut po szczepieniu, pozostać pod nadzorem pracownika służby zdrowia, który podał szczepionkę.
  4. Nie zwilżaj miejsca wstrzyknięcia przez co najmniej 24 godziny.
  5. Wraz z lekarzem należy wybrać optymalny schemat szczepień przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B u dorosłych i omówić możliwość zastosowania leków objawowych w przypadku powikłań.

Czy potrzebuję inokulacji przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B u osoby dorosłej? Tak, jeśli jest zagrożony i może leczyć pacjentów z WZW typu B. Łagodny przebieg choroby nie zwalnia osoby z możliwych powikłań. Dzięki reakcji na szczepienie łatwiej jest sobie z nim poradzić niż leczyć przez wiele miesięcy wirusowym zapaleniem wątroby w przypadku infekcji.

Ile razy w życiu powinienem zostać zaszczepiony przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B u dzieci, jaki jest harmonogram szczepień i działania niepożądane u niemowląt?

Współcześni rodzice są informowani o potrzebie terminowej immunizacji dziecka. Harmonogram szczepień obejmuje szereg obowiązkowych szczepień, z których jeden pochodzi z zapalenia wątroby typu B. Zastanów się, czym jest ta choroba i dlaczego lepiej się przed nią uchronić. Sprawdź również skład szczepienia, harmonogram szczepień i jakie są możliwe przeciwwskazania.

Czy powinienem zostać zaszczepiony przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B u dzieci - pytanie, które niepokoi każdego rodzica

Co jest niebezpieczne w przypadku wirusowego zapalenia wątroby typu B, dlaczego konieczne jest szczepienie?

Wirusowe zapalenie wątroby typu B jest chorobą o charakterze wirusowym, która może mieć zarówno postać ostrą, jak i przewlekłą. Wirus wchodzi do organizmu na różne sposoby - od matki do dziecka podczas przejścia przez kanał rodny, poprzez transfuzję krwi, poprzez stosunek seksualny. Często infekcja występuje w gabinecie dentystycznym lub salonie piękności poprzez niedostatecznie wysterylizowany instrument.

Faza ostra może przejść niezauważona i może być scharakteryzowana przez zażółcenie skóry i twardówki. Pacjent może mieć dolegliwości bólowe i dyskomfort w wątrobie, osłabienie, ogólne złe samopoczucie.

U niektórych pacjentów organizm samodzielnie wyleczy się z choroby i tworzy stałą odporność na wirusa zapalenia wątroby typu B. W innych przypadkach ostra faza przechodzi do postaci przewlekłej. Opisany stan jest niebezpieczny, ponieważ w wątrobie zaczynają pojawiać się nieodwracalne procesy - komórki zwane hepatocytami zostają zastąpione tkanką włóknistą - rozwija się zwłóknienie, marskość, a nawet rak wątroby.

Statystyki mówią, że samoleczenie zdarza się częściej, jeśli zachoruje na WZW typu B w wieku 40-60 lat - wtedy około 95% pacjentów powraca do zdrowia. Jeśli dziecko zachoruje przed rokiem, prawdopodobieństwo samoleczenia jest niskie - około 5%. W grupie wiekowej od 1 roku do końca okresu przedszkolnego u co trzeciego pacjenta choroba przechodzi w postać przewlekłą.

Pod tym względem immunizacja przeciwko tej chorobie jest w pełni uzasadniona, ponieważ pozwala na stworzenie odporności dziecka za pomocą sztucznych środków. Świadomie tego typu szczepienia są finansowane przez państwo i zawarte w obowiązkowej liście szczepień.

Nie wszyscy wiedzą, że istnieje szczepienie przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu A. Dzieci są umieszczane tylko w tych przypadkach, gdy ryzyko zakażenia jest wysokie. Jednak schemat stosowania tej szczepionki różni się od zapalenia wątroby typu B, a ta immunizacja nie jest konieczna.

Skład szczepionki

Rozważ skład szczepionki przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B. Pojedyncza dawka (5 ml) leku stosowanego u dzieci w wieku poniżej 19 lat obejmuje:

  • Fragmenty otoczki wirusa zapalenia wątroby typu B, zwane antygenem (HBsAg), wynoszą 10 μg. Organizm postrzega te cząsteczki jako obce i wytwarza przeciwciała przeciwko nim, to znaczy tworzy odpowiedź immunologiczną.
  • Wodorotlenek glinu jako adiuwant - substancja, która może wzmagać produkcję przeciwciał.
  • Konserwant - tiomersal.

W Rosji stosuje się kilka rodzajów szczepionek - są szczepionki importowane i krajowe. Wszystkie są wymienne - jeżeli jedna szczepionka zostanie przygotowana przy pomocy Engeriksa B (Belgia), następna może być wykonana przez DTP Gep B (Rosja) lub Sangwak B (Indie).

Domowa szczepionka jest dostępna w szklanych fiolkach lub ampułkach po 5-10 ml. W pudełku kartonowym znajduje się 50 ampułek lub 10, 25, 50 butelek.

Importuj szczepionkę, Angirix B

Harmonogram szczepień

Szczepienia przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby mogą być wykonywane u osoby w wieku od urodzenia do 55 lat, jeśli wcześniej nie była ona zaszczepiona. Standardowy harmonogram wygląda następująco:

  • pierwsze zastrzyki podaje się noworodkowi w ciągu 12-24 godzin po porodzie;
  • następna szczepionka jest podawana po 30 dniach - na miesiąc;
  • trzecie szczepienie wykonuje się w ciągu sześciu miesięcy.

Jeśli nie możesz wykonać planu, powinieneś postarać się przestrzegać minimalnego okresu pomiędzy wprowadzeniem szczepionki. Drugie szczepienie należy wykonać nie wcześniej niż miesiąc po pierwszym, a trzecie - nie wcześniej niż dwa miesiące po drugim.

Stosowany jest również inny schemat szczepień, który obejmuje czterokrotne wprowadzenie szczepionki. Szczepienie od zapalenia wątroby do noworodków odbywa się w każdym przypadku w ciągu pierwszych 24 godzin, kolejny harmonogram zastrzyków może być następujący:

  • 2 szczepienia - po 30 dniach;
  • 3 - w ciągu 2 miesięcy;
  • 4 - w ciągu 12 miesięcy.

Ten schemat pozwala dziecku uzyskać odporność poprzez przyspieszoną metodę. Ta metoda jest stosowana, gdy dziecko urodziło się z zakażonej kobiety, dziecko skontaktowało się z chorym lub w innych przypadkach.

Wybór miejsc wynika z faktu, że są one najbardziej gęstą warstwą tkanki mięśniowej. Dzięki temu możliwe jest wstrzyknięcie tak głęboko jak to możliwe.

Noworodki

Większość cywilizowanych krajów szczepi noworodki przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B w szpitalu. Jednak na początku matka dziecka musi wyrazić zgodę na szczepienie.

Nie należy szczepić wcześniaków urodzonych o masie ciała mniejszej niż 2 kg, a także osób uczulonych. Przed wprowadzeniem szczepionki neonatolog ocenia wyniki badania krwi noworodka, bada skórę, sprawdza odruchy.

W tym przypadku żółtaczka noworodków nie jest przeciwwskazaniem do szczepienia. Lekarze twierdzą, że szczepienie nie powoduje dodatkowego obciążenia wątroby i nie pogłębia przebiegu choroby.

W ciągu 1 miesiąca

W ciągu miesiąca szczepienie wykonuje się w poliklinice dziecięcej. Rodzice przyprowadzają dziecko do zaplanowanego badania, a pediatra udziela wskazówek dotyczących szczepień. Ta procedura jest bardzo ważna, ponieważ po pierwszym szczepieniu odporność tworzy się przez krótki czas i musi być zabezpieczona.

Pożądane jest, aby po pierwszej inokulacji minęły nie mniej niż 30 dni. Jeśli jednak czas jest dłuższy niż 5 miesięcy, zaleca się ponowne rozpoczęcie programu szczepień.

Małe dzieci są zaszczepione w udo

Za pół roku

Po 6 miesiącach następuje końcowy etap szczepień przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B. Zaledwie dwa tygodnie po trzecim podaniu szczepionki powstaje długotrwała odporność.

Jeśli dziecko jest opóźnione, a jego pierwsze szczepienie zostało wykonane później niż to konieczne, ważne jest, aby między początkową a końcową dawką trwało co najmniej 6 miesięcy. Jeśli okres między wstrzyknięciami znacznie się wydłuża, lekarz decyduje się na ponowne szczepienie.

Ile razy w życiu musisz zaszczepić się przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B, jak długo to działa?

Do niedawna uważano, że odporność po szczepieniu pozostaje aktywna przez 7 lat. Jednak badania wykazały, że osoby, które zostały zaszczepione ćwierć wieku temu, również mają ochronę.

Niemniej jednak osoby zagrożone powinny być szczepione co 5 lat przez całe życie. Są to lekarze zajmujący się pacjentami z zapaleniem wątroby, pacjenci, którzy wymagają transfuzji krwi, pielęgniarki itp.

Co zrobić, jeśli czas szczepień dzieci z WZW typu B jest naruszony, a jedno z tych szczepień zostaje przeoczone?

Zastanów się, jak długo może trwać przerwa między szczepieniami, a także zalecenia pediatrów:

  • Pierwsze szczepienie zostało pominięte, co należy wykonać w szpitalu. Rozpocznij szczepienie od wirusowego zapalenia wątroby typu B w dowolnym wieku, a następnie postępuj zgodnie z harmonogramem stosowanym dla niemowląt.
  • Nie ma drugiej inokulacji, która jest konieczna do wykonania lub wykonania w ciągu miesiąca. W tej sytuacji okres między pierwszym a drugim szczepieniem może wynosić 1-4 miesiące. Jeśli upłynie więcej czasu, pediatra decyduje, czy kontynuować harmonogram, czy też rozpocząć harmonogram szczepień.
  • Trzecia inokulacja przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby została pominięta. 3 wstrzyknięcie można wykonać przez półtora roku po pierwszym szczepieniu. Jeśli ten czas zostanie pominięty, zostanie pokazane badanie krwi na stężenie przeciwciał przeciw zapaleniu wątroby. Czasami odporność utrzymuje się dłużej niż 18 miesięcy, wtedy nie ma potrzeby powtarzania programu, a kurs można zakończyć w zwykły sposób.

Przeciwwskazania do szczepienia

Przeciwwskazania do szczepienia są podzielone na tymczasowe i stałe. Tymczasowe obejmują choroby zakaźne, podwyższoną temperaturę ciała, niską masę urodzeniową lub wcześniactwo.

Jeśli dziecko ma gorączkę, planowane szczepienie zostaje anulowane

Do stałego przenoszenia:

  • ciężkie reakcje alergiczne u dzieci po wcześniejszym szczepieniu - wstrząs anafilaktyczny, obrzęk Quinckego, drgawki gorączkowe;
  • alergia na drożdże;
  • niektóre choroby układu nerwowego, które mają tendencję do postępu.

Możliwe działania niepożądane u dzieci

Najczęściej szczepienia są tolerowane przez dzieci i nie ma żadnych skutków ubocznych. Jednak w rzadkich przypadkach możliwa jest nietypowa reakcja na inokulację przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby. Rozważmy możliwe konsekwencje:

  • Wzrost temperatury do wartości podgorączkowych. Czasami termometr można odczytać w temperaturze 39-40 ° C.
  • Zaczerwienienie skóry wokół miejsca, w którym dokonano wstrzyknięcia. Możliwe jest również swędzenie, pojawienie się halo w kolorze czerwonym.

Objawy alergiczne po szczepieniu przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby nie są rejestrowane częściej niż jeden przypadek na milion. Czasami u dzieci uczulonych na drożdże, po szczepieniu, pogarsza się reakcja na produkty piekarnicze. Jednak takie przypadki nie są często odnotowywane.

Jak poradzić sobie z konsekwencjami szczepień?

Zastanów się, jakie powinny być główne działania rodziców, jeśli dziecko ma nietypową reakcję na szczepienie:

  • Gdy temperatura wzrasta do 38 ° C lub więcej, dziecko powinno otrzymywać środek przeciwgorączkowy. Paracetamol lub Ibuprofen w dawce odpowiedniej dla wieku będą działać. Możesz użyć lek w postaci syropu, a także w postaci czopków.
  • W przypadku zaczerwienienia i zaciśnięcia skóry w miejscu wstrzyknięcia konieczne jest nasmarowanie dotkniętego obszaru za pomocą Troxevasin lub środka rozdzielającego. Jeśli w miejscu iniekcji pojawi się pinecone, można do niego dołączyć liść kapusty.
  • Jeśli rodzice zauważyli, że dziecko ma ból w nodze, w którym dokonano wstrzyknięcia, warto podać dziecku lek znieczulający.
  • Na objawy alergii - świąd, występowanie plamek, pokrzywka - można dać dziecku środek antyhistaminowy.

Jeśli podejrzewasz poważną reakcję alergiczną - pojawiły się oznaki uduszenia, obrzęk warg, obrzęk nóg, jasne plamy na całym ciele - musisz natychmiast wezwać pogotowie ratunkowe. Oczekiwanie na lekarza może dać dziecku lek przeciwhistaminowy.

Kiedy szczepienia są dokonywane z wirusem zapalenia wątroby u dzieci i dorosłych - harmonogram obowiązkowy i zgodnie ze wskazaniami

Wszystkie noworodki, a czasami dorośli, wymagają inokulacji przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby, które w każdym wieku odbywa się według pewnego schematu. Ta patologia jest uważana za jedną z najniebezpieczniejszych i najbardziej nieprzewidywalnych chorób wątroby, ponieważ nie wiadomo, jak zostanie ona przeniesiona przez osobę i jakie będą jej konsekwencje. Wiele przypadków powoduje przewlekłe zapalenie wątroby, a nawet onkologię. W celu ochrony dziecka lub osoby dorosłej pomaga się zaszczepić - jest to skuteczna metoda zapobiegania chorobie wirusowej. Noworodkom zaleca się to w pierwszych godzinach życia w szpitalu.

Co to jest Wirusowe zapalenie wątroby

Pod tą chorobą rozumie się ostrą infekcję wirusową komórek wątroby, która jest przenoszona z człowieka na człowieka. Patologia czasami występuje w postaci przewlekłej. Zasadniczo ma trzy podgatunki:

  1. Wirusowe zapalenie wątroby typu A lub żółtaczka. Ze wszystkich typów uważa się go za mniej niebezpieczny. Wirusy przenoszone są przez żywność, zwykłe artykuły gospodarstwa domowego, wodę. Infekcje i osoby, które komunikowały się ściśle z chorym. Z chwilą leczenia choroby występuje bez konsekwencji. Szczepić, jeśli istnieje wysokie ryzyko zarażenia wirusem zapalenia wątroby typu A.
  2. Wirusowe zapalenie wątroby typu B lub HBV. Przenoszony jest wyłącznie poprzez płyny biologiczne człowieka - krew, mocz, pot. Sposoby infekcji - niezabezpieczony stosunek seksualny, stosowanie niesterylnych strzykawek lub akcesoriów do manicure. Choroba jest bardzo ciężka, często prowadząc do raka lub marskości wątroby. Szczepienie przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B jest obowiązkowe. Silna odporność powstaje dopiero po szczepieniu.
  3. Wirusowe zapalenie wątroby typu C. Przenoszone drogą płciową przez strzykawki i inne niesterylne przedmioty, ale nie do tej pory nie ma szczepionki. Szansa na wyleczenie z tą diagnozą wynosi tylko 20% przypadków.

Jakiego rodzaju zapalenie wątroby są zaszczepione

Mniejsze zagrożenie jest reprezentowane przez typ A. Tylko w przypadku braku leczenia ta forma prowadzi do niewydolności wątroby. Szczepienie przeciwko tej chorobie jest konieczne, gdy ktoś jest diagnozowany przez krewnych lub krewnych. Wskazaniem do powołania szczepionki przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu A jest wyjazd do krajów, w których rozprzestrzenianie się infekcji miało poważny charakter. Szczepienia przeprowadza się:

  • nie później niż 10-14 dni przed datą wyjazdu;
  • w ciągu 10 dni od daty kontaktu z chorym.

Szczepienie przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu A jest dozwolone od pierwszego roku życia. Wielokrotne szczepienie wykonuje się po 6-18 miesiącach. Tak skutecznie z utworzeniem odporności na wirusa. Obowiązkowe szczepienia wymagają typu B. Jest to najcięższa forma tej patologii. Szczepionka HBV jest podawana wszystkim noworodkom, jeśli nie ma przeciwwskazań, w ciągu pierwszych 12 godzin życia. Ponowne wprowadzenie jest zalecane po 6 lub 12 miesiącach. Szczepionka przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu C nie została jeszcze wynaleziona, więc szczepienia nie zostały z niej wykonane.

Konieczność i harmonogram szczepień

Szczepionka jest po prostu niezbędna dla dziecka. Szczepionkę podaje się mu po raz pierwszy w ciągu pierwszych 12 godzin życia. Kolejne szczepienia przeciw wirusowemu zapaleniu wątroby typu B odbywają się zgodnie z tym schematem - 0-1-6-12. Oznacza to, że odstępy od pierwszego szczepienia wynoszą 1, 6 i 12 miesięcy. Czterokrotne szczepienie zapewnia odporność nawet do 18 lat. Dalsze szczepienia przeprowadza się tylko zgodnie ze wskazaniami. Dzieci poddawane hemodializie są szczepione zgodnie z tym harmonogramem szczepień:

  • szczepionka jest podawana cztery razy między dializami;
  • przerwa między pierwszym a drugim szczepieniem wynosi co najmniej miesiąc;
  • Ponowne szczepienie jest wskazane po 2 miesiącach.

Noworodka

W momencie narodzin dziecka matka, która przeszła chroniczne zakażenie i jest chronicznym nosicielem wirusa, stosuje inny harmonogram szczepień - 0-1-2-12 miesięcy. Dzieci w wieku powyżej 13 lat wykazują 3 szczepienia. Przerwa po pierwszej wynosi 1 miesiąc, a po drugiej połowie roku. Powtarzające się szczepienia nie są pokazywane wszystkim.

Dorośli

Szczepienie przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby u dorosłych odbywa się według tego samego schematu. Pierwsza dawka szczepionki jest podawana natychmiast, a dalsze postępowanie zgodnie z jasnym harmonogramem z pewnymi przerwami. Istnieją trzy główne programy szczepień:

  1. Standardowy. Druga szczepionka - miesiąc później, a trzecia - w sześć miesięcy.
  2. Szybko. Drugi - także po miesiącu, trzeci - w trzy tygodnie, a czwarty - po roku.
  3. Nagły wypadek - w przypadku wyjazdu za granicę do obszarów o wysokim ryzyku infekcji. Drugi - tydzień później, trzeci - po 60 dniach, a ostatni - po 12 miesiącach.

Okres ważności

Jeśli szczepienie zostało przeprowadzone natychmiast po urodzeniu, to jest ważne przez 22 lata, chociaż większość odporności utrzymuje się przez całe życie. Obecność przeciwciał przeciwko wirusowi w badaniach krwi u zaszczepionego pacjenta podczas jego badania może nie zostać wykryta. Powodem jest to, że specjalistom bardzo trudno jest wziąć krew, w której będą dokładnie trzymani. Dorośli, głównie lekarze, muszą być wielokrotnie szczepieni.

Skład i produkcja szczepionek

Szczepionka przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B jest wytwarzana za pomocą inżynierii genetycznej. Głównym składnikiem jest specjalny gen, który promuje produkcję białka HbsAg. Do podawania ludziom dodaje się specjalną substancję - nośnik antygenu, którym jest wodorotlenek glinu. Dodatkowe składniki to:

  • niewielka ilość białek drożdżowych;
  • środek konserwujący rtęci, chociaż dzisiaj większość producentów odmówiła włączenia do kompozycji środków konserwujących.

Które szczepionki są dozwolone do użycia

Ostatnio istnieje wiele różnych szczepionek dla tego wirusa. Każdego roku ich skład poprawia się, więc działania niepożądane występują rzadko. Jeśli wystąpi negatywna reakcja na jeden lek, zostanie on zastąpiony innym w następnej procedurze. Ze szczepionek stosowanych we współczesnej medycynie są:

  1. Engeriks V. Producentem jest firma "SmithKline Beecham - Biomed", Belgia. Postacią uwalniania jest fiolka zawierająca 0,5 ml zawiesiny (10 μg antygenu HBsAg) lub 1 ml (dawka już 20 μg). Lek ten jest wskazany dla dzieci matek będących nosicielami wirusowego zapalenia wątroby typu B i ospa ich dzieci w domach dziecka i szkołach z internatem, pacjentów z chorobami onkologicznymi krwi, ludzi zaangażowanych w produkcji leków odpornościowych. Noworodka szczepionka jest wstrzykiwana do uda, a młodzież i dorośli - w ramię. Harmonogram szczepień wynosi 0-1-6. Angeryx tylko przyczynia się do rozwoju odporności, nie powodując samej choroby.
  2. Euwaks V. Producentem jest południowokoreańska firma LG Chemical LTD, a jej dystrybutorem jest francuska firma Aventis Pasteur. Preparat jest inaktywowana szczepionka do wywołania odporności na zapalenie wątroby typu B. W produkcji wytwarzanego stosowane w drożdżach Saccharomyces cerevisiae. Wstrzyknięcie domięśniowe szczepionki powoduje rozwój odporności na wirusowe zapalenie wątroby typu B przez 10-15 lat. Lek jest prezentowany noworodkowi i dorosłemu. Dla dzieci to lub on wchodzi na 0,5 ml w górnej jednej trzeciej kości udowej. Natomiast dorośli otrzymują inokulację 1 ml w górnej części ramienia. Szczepienia przeprowadza się trzykrotnie z przerwami po 1 i 6 miesiącach. Euvaks ma minimalne ryzyko powikłań, w tym zapalenia optyką i obserwowano paraliżu twarzy, zaostrzenie stwardnienia rozsianego.
  3. HB-Vax-II. Jest to rekombinowany zrekombinowany lek zawierający antygen australijski HBsAg wytwarzany przez komórki drożdży. Producentem jest Merck Sharp Dohme, Szwajcaria. Lek jest dostępny w postaci zawiesiny z różnymi dawkami dla dzieci, młodzieży, dorosłych i osobno pacjentów dializowanych. Szczepionkę podaje się zgodnie z tym samym harmonogramem - 0-1-6 miesięcy. Jest to widoczne dla wszystkich osób bez względu na wiek, jeśli są one narażone na ryzyko zakażenia wirusem. Dawka dla dzieci wynosi 0,5 ml, a dla dorosłych - 1 ml. HB-Vax-II podczas immunizacji tworzy trwałą swoistą odporność na wirusa zapalenia wątroby typu B.
  4. Combirotech Co., Ltd. Jest to pierwsza i jedyna szczepionka zawierająca antygeny różnych serotypów (ay i ad). Zapewnia maksymalną ochronę. Sama szczepionka jest białkiem wirusowym zaadsorbowanym na wodorotlenku glinu i syntetyzowanym przez rekombinowany szczep drożdży. Combirotech Co., Ltd. zapewnia bardzo wysoki poziom ochrony, więc pozwala na stosowanie alternatywnego schematu szczepień - dwukrotne wprowadzenie zamiast trzykrotnego wprowadzenia. Szczepionka zawiera dowody bezpieczeństwa do stosowania u dzieci z ciężkimi chorobami zakaźnymi i pacjentów z przewlekłym wirusowym zapaleniem wątroby typu B. Dziecko podaje 0,5 ml leku, a dorosły - 1 ml. Jest to pokazane wszystkim, którzy są narażeni na zachorowanie.
  5. EberBiovac. Wspólny rozwój Kuby i Rosji. Rekombinowana szczepionka w postaci zawiesiny do wstrzykiwań domięśniowych. Po szczepieniu tworzy swoiste przeciwciała przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B. Miano ochronne pojawia się u 95% zaszczepionych. Lek jest podawany wszystkim, dorosłym i dzieciom, w celu immunizacji. Sposób podawania pozostaje ten sam: dla noworodka - w udo i dla dorosłych - w ramieniu. Harmonogram szczepień również się nie zmienia i wynosi 0-1-6 miesięcy.
  6. Shanwak-B. Producentem jest Shanta Biotecnics (Indie). Istnieją dwa warianty składu tej szczepionki: bez środka konserwującego i konserwującego tiomersalu. Nie ma pochodzenia zwierzęcego ani ludzkiego. Po przebiegu immunizacji przeciwciała zachowują się w 90% przypadków. Szczepionka jest wskazana dla wszystkich noworodków i dorosłych, u których występuje ryzyko zarażenia się tym wirusem. Osobom poniżej 19. roku życia podaje się po 0,5 ml każdy, a dorosłym 1 ml. Słabsza odpowiedź immunologiczna występuje u osób w wieku 40 lat ze względu na wiek. Mogą potrzebować dodatkowego kursu szczepień. Ogólnie, harmonogram szczepień wynosi 0-1-6 miesięcy.
  7. Bubo-M. Producentem jest przedsiębiorstwo Kombirotekh, Rosja. Szczepionka ma zwiększoną skuteczność, ponieważ łączy w sobie kilka szczepionek jednocześnie - od wirusowego zapalenia wątroby typu B i ADS-M, tj. od tężca i błonicy. W tym przypadku odporność rozwinie się przeciwko wszystkim trzem patologiom. Skład szczepionki obejmuje rekombinowane antygeny, tężec i toksoid błoniczy. Lek jest wskazany dzieciom podczas pierwszego lub wielokrotnego szczepienia tych chorób. Jest również stosowany u dorosłych w tym samym celu. Pojedyncza dawka wynosi 0,5 ml domięśniowo.
  8. Bubo-Kok. Kolejny rozwój rosyjskiej firmy Kombirotekh. Szczepionka jest wieloskładnikowym zastrzykiem przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B, krztuścowi, tężcowi i błonicy. Schemat szczepień tutaj jest nieco inny - 0-4,5-6 miesięcy. Szczepionkę podaje się w dawce 0,5 ml do okolicy uda lub górnej zewnętrznej ćwiartki pośladka. Szczepionka zmniejsza liczbę wizyt w poliklinice, ponieważ osoba jest zaszczepiona przeciwko czterem niebezpiecznym chorobom naraz.

Gdzie to zrobić

Dzieci i dorośli są szczepieni domięśniowo. Podawana podskórnie zmniejsza skuteczność działania szczepionki, a czasami prowadzi do niepotrzebnych zgrzewów. Dzieci poniżej 3 lat i noworodki są zaszczepiane w biodrze, a dorośli - w ramię. Miejsce jest wybierane w zależności od bliskości skóry do dobrze rozwiniętego mięśnia. Inokulacja nie odbywa się w pośladkach. Powodem jest to, że mięśnie leżą tam zbyt głęboko.

Reakcja u niemowląt

W większości przypadków brak reakcji na inokulację u niemowląt. Miejsce wstrzyknięcia staje się czerwone i staje się gęstsze. Ten efekt jest uważany za prawidłowy, ponieważ te reakcje uboczne stopniowo ustępują, w przybliżeniu przez 3 dni. Jeśli nawet szczepionki są dobrze tolerowane, to dwa dni po ich wprowadzeniu nadal konieczne jest monitorowanie stanu dziecka. Dziecko może płakać przez cały dzień z powodu bólów głowy. W tym przypadku często obserwuje się nadmierne pocenie się i biegunkę. Niewielki procent dzieci ma gorączkę.

Możliwe powikłania

W niektórych przypadkach odnotowuje się cięższe powikłania. Taka negatywna reakcja to alergia na składniki leku, wysypki, pokrzywki i ból stawów. Konsekwencje te powstają w jednym przypadku na poziomie 20 tys. Często zdarzają się nudności lub wymioty, może być nawet niedobór oddechu i omdlenia. Jeśli te objawy nie mijają, zdecydowanie powinieneś skonsultować się z lekarzem. Czasami możliwe są takie poważne komplikacje:

  • obrzęk naczynioruchowy;
  • wstrząs anafilaktyczny;
  • zapalenie nerwów;
  • paraliż mięśni;
  • zapalenie opon mózgowych;
  • powiększone węzły chłonne.

Skutki uboczne i przeciwwskazania

Nowoczesne szczepionki mają niewielką liczbę skutków ubocznych dla organizmu, które nie pojawiają się tak często. Takie niepożądane reakcje obejmują:

  • ogólne - złe samopoczucie, gorączka, ból w jamie brzusznej i stawach, nudności;
  • miejscowy - zaczerwienienie, zagęszczenie, ból w miejscu wstrzyknięcia;
  • indywidualne - objawy alergiczne, złe samopoczucie, obrzęk naczynioruchowy.

Istnieje wiele przeciwwskazań, w których nie można wykonać szczepionki. W przypadku reakcji alergicznej na drożdże piekarnicze, bułki i inne wypieki nie przeprowadza się szczepień. Wzrost temperatury i ogólne pogorszenie po pierwszej procedurze jest również okazją do odroczenia szczepienia. Szczepień nie przeprowadza się również w następujących przypadkach:

  • przeziębienie lub inne ciężkie zakażenie;
  • zapalenie opon mózgowych (jeśli nie minęło sześć miesięcy);
  • zakażenie zapaleniem wątroby;
  • zaostrzenie przewlekłych chorób wirusowych;
  • onkologia, AIDS, złośliwe choroby krwi;
  • jeśli dziecko jest przedwcześnie (waży mniej niż 2 kg);
  • po chemioterapii.

Wideo

Informacje przedstawione w tym artykule mają jedynie charakter informacyjny. Materiały artykułu nie wymagają niezależnego leczenia. Tylko wykwalifikowany lekarz może zdiagnozować i udzielić porady dotyczącej leczenia w oparciu o indywidualne cechy danego pacjenta.

Top