Kategoria

Popularne Wiadomości

1 Marskość
Gdzie znajduje się pęcherzyk żółciowy?
2 Hepatoza
Szkodliwy dla alkoholu w wątrobie
3 Produkty
Dyfuzyjna zmiana w wątrobie
Główny // Ljambley

Cechy szczepionek przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu A


Z zasady stosuje się szczepionki lub immunoglobuliny, aby zapobiec rozprzestrzenianiu się choroby wśród populacji.

Ale wadami wprowadzania immunoglobulin są:

  • krótki efekt ochronny (do trzech miesięcy);
  • ograniczony czas podawania (tuż przed kontaktem z wirusem lub w ciągu 14 dni po kontakcie).

Badania na dużą skalę wykazały, że pasywna profilaktyka immunoglobulinami nie zmniejsza częstości wirusowego zapalenia wątroby typu A w kolektywach.

W przeciwieństwie do tego nowoczesne szczepionki inaktywowane mogą wykazywać bardzo wysoką aktywność immunologiczną, zapobiegania rozwojowi wirusowego zapalenia wątroby typu A (z klinicznych objawów tej choroby), co najmniej - 94%, maksymalna - 100%. W takim przypadku stosowanie tej szczepionki bardzo rzadko powoduje reakcje uboczne, a ochronne działanie szczepionki oblicza się na 12-20 lat.

Ponadto udowodniono, że stosowanie inokulacji przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu A nie tylko chroni przed zakażeniem określonych osób, ale także zmniejsza krążenie wirusa w środowisku zaszczepionego. Również terminowe szczepienia pozwalają zatrzymać wybuchy epidemii choroby, znacznie zmniejszając możliwość dalszego zakażenia populacji. Wybór konkretnej strategii szczepienia przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu A w danym regionie zależy od sytuacji epidemiologicznej, kosztu szczepionki oraz obecności / nieobecności grup ryzyka.

Kto musi zostać zaszczepiony?

Osobom, u których ryzyko nabycia wirusa zapalenia wątroby uznano za dość wysokie, są:

  • pracownicy medyczni;
  • personel wojskowy;
  • pracownicy instytucji przedszkolnych;
  • narkomani;
  • pracownicy gastronomii publicznej;
  • dzieci mieszkające w zatłoczonych miejscach;
  • pacjenci z przewlekłymi chorobami wątroby;
  • personel obsługi ścieków;
  • ludzie, którzy byli w kontakcie z pacjentami z wirusowym zapaleniem wątroby typu A.

W związku z tym w tych populacjach należy przede wszystkim przeprowadzić szczepienie. Niektóre kraje uwzględniły szczepienie przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu A w krajowym harmonogramie obowiązkowych szczepień dla dzieci. W Rosji ten typ immunizacji nie jest uwzględniony w planowanym schemacie szczepień i odnosi się do zalecanej, ale niekoniecznie szczepienia.

Niemniej jednak, turyści, którzy zamierzają zrelaksować się w Afryce, Azji i nadmorskich kurortach, a także dzieci udające się do przedszkola lub w pierwszej klasie, lekarze powinni zostać zaszczepieni przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu A.

Szczepionki krajowe i zagraniczne

Następujące szczepionki na WZW typu A zostały zarejestrowane w Federacji Rosyjskiej:

  1. Algavak M. Kraj pochodzenia - Rosja. Lek jest przeznaczony dla osób dorosłych i dzieci (od 3 lat).
  2. Avaxim. Producent - firma Sanofi Pasteur (Francja). Lek jest przeznaczony dla osób dorosłych i dzieci (od 2 lat).
  3. Avaxim 80. Producent - firma Sanofi Pasteur (Francja). Lek jest przeznaczony dla dzieci, których wiek wynosi od 1 do 15 lat.
  4. Avaxim 160. Producent - firma Sanofi Pasteur (Francja). Lek jest przeznaczony dla osób dorosłych (od 16 lat).
  5. Vakta. Producentem jest firma Merck Sharp and Dome (USA). Lek jest przeznaczony dla osób dorosłych i dzieci (od 2 lat).
  6. Havriks 720. Producent - firma GlaxoSmithKline (Anglia). Lek jest przeznaczony dla dzieci w wieku 1 roku i do 15 lat.
  7. Havriks 1440. Producent - firma GlaxoSmithKline (Anglia). Lek jest przeznaczony dla osób dorosłych (od 16 lat).

Technologie produkcji szczepionek są różne. Liczby w imieniu narkotyków nie mówią o zawartości antygenu, ale po prostu odzwierciedlają specyfikę technologii tworzenia każdego z nich. Uważa się, że powyższe szczepionki przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu A - są wymienialne w określonych granicach wiekowych. Sercem absolutnie wszystkich leków tej kategorii jest inaktywowany (zabity) wirus zapalenia wątroby typu A, który nie może stać się przyczyną zakażenia zaszczepionego osobnika wirusem zapalenia wątroby typu A.

W odniesieniu do działań niepożądanych szczepienie przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu A może powodować zaczerwienienie i ból w miejscu wstrzyknięcia, a także ból głowy (odnotowany w 5% przypadków). Więcej informacji na temat możliwych skutków ubocznych szczepionki można znaleźć w instrukcjach dotyczących konkretnego preparatu.

Wprowadzenie szczepionki przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby jest przeciwwskazane, gdy:

  • ostre choroby zakaźne i niezakaźne;
  • zaostrzenia chorób przewlekłych;
  • nadwrażliwość na którykolwiek ze składników szczepionki;
  • silna reakcja podczas poprzedniego podawania tego leku.

Cechy szczepień

Zazwyczaj szczepienie przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu A powoduje ogromną liczbę pytań wśród zaszczepionych osób. Szczególnie martwi się o rodziców, którzy planują zaszczepić swoje dzieci z tej choroby. Ogólnie rzecz biorąc, szczepienie przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu A nie powoduje poważnych powikłań i jest dobrze tolerowane. Są jednak pewne cechy, o których należy pamiętać przed przeprowadzeniem takiej immunizacji.

Ogólne zasady szczepień

Dzieci w wieku powyżej jednego roku i osoby dorosłe bez ograniczeń wiekowych mogą być szczepione. Szczepienie wykonuje się dwukrotnie. W takim przypadku przerwa między pierwszym podaniem szczepionki a drugim może wynosić od sześciu miesięcy do 18 miesięcy (w zależności od zastosowanego leku).

Niemowlęta w wieku do półtora roku są zaszczepiane w udo (a dokładniej - w grupę mięśnia zewnątrz- przedniego), a pozostałe dzieci i dorośli - mięśnie naramienne barku. W niektórych przypadkach, na przykład, jeśli pacjent cierpi na rzadkie zaburzenie krwi, dopuszczalne jest podskórne podanie szczepionki.

Tworzenie odporności

Eksperci uważają, że po podwójnym szczepieniu odporność na wirusowe zapalenie wątroby typu A może utrzymywać się do 20 lat. W takim przypadku pojedyncze szczepienie zaczyna działać w ciągu 7-14 dni i zapewnia ochronę przed chorobą przez co najmniej 10 lat. Ponowne wprowadzenie szczepionki (ponowne szczepienie) przedłuża ochronę do 20 lat. Być może efekt tego szczepienia jest dłuższy, ale sama szczepionka jest używana tylko przez 20 lat, więc w tej chwili jest to tylko około tego czasu.

Jeśli chodzi o szczepienie przed wyjazdem, ma to sens, co najmniej 4 tygodnie przed planowaną podróżą. Skuteczne jest również szczepienie przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu A, wykonane 14 dni przed podróżą. Jeśli szczepienie nie zostało wykonane 2-4 tygodnie przed wyjazdem, nadal zaleca się szczepienie nawet na kilka dni przed podróżą. W takim przypadku przeciwciała ochronne będą produkowane nie wcześniej, ale podczas podróży, co również zmniejsza ryzyko choroby, chociaż nie chroni jej całkowicie.

Reakcje poszczepienne

W miejscu wstrzyknięcia po szczepionce przeciw zapaleniu wątroby typu A normalne jest obserwowanie miejscowych reakcji, takich jak obrzęk, kondensacja, zaczerwienienie i bolesność - te działania niepożądane obserwuje się w 15% przypadków. A 5-6% zaszczepionych osób z reguły skarży się na ogólne objawy po szczepieniu - niską temperaturę, ból głowy, zmęczenie, ból brzucha.

Szczepienie kobiet w ciąży

Brak jest wiarygodnych danych na temat reakcji kobiet w ciąży i karmiących piersią na szczepienie przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu A. Dlatego też decyzja o szczepienia kobiet w ciąży i karmiące traktowany indywidualnie, gdy ryzyko zakażenia wirusowym zapaleniem wątroby typu A jest wysoka. Ale uchronienie się przed ciążą po wprowadzeniu szczepionki nie jest konieczne - nie ma ograniczeń dla tych, którzy planują ciążę, nie.

Szczepienia osób, które miały kontakt z chorymi na WZW A


Szczepienia zaleca się osobom, które miały kontakt z pacjentem, u którego zdiagnozowano "wirusowe zapalenie wątroby typu A". Terminowe zaszczepienie stycznika nie tylko zmniejsza ryzyko rozwoju choroby, ale także zapobiega możliwemu wybuchowi choroby. Jednakże, jeśli osoba, która miała kontakt z pacjentem, została już zarażona wirusem zapalenia wątroby typu A (oczywiście lub trwa okres inkubacji), szczepienie będzie nieskuteczne.

Inne szczepienia

Szczepionkę przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu A można łączyć z dowolnymi szczepionkami "nie kalendarza" i "kalendarza", z wyjątkiem BCG. Ale zgodnie z ogólnymi zasadami szczepień, zaleca się zrobić to miesiąc po ostatniej inokulacji. Ponadto nie można szczepić się przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu A testem Mantoux lub na jeden z trzech dni przed badaniem na gruźlicę. Jeżeli szczepionka przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby została już wprowadzona, wówczas diagnostykę tuberkulinową można przeprowadzić dopiero po upływie 30 dni.

Zgodnie z instrukcją zabrania się mieszania w jednej strzykawce szczepionki przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu A (uwalnianej w oddzielnej ampułce) i innych szczepionkach. Istnieją jednak specjalne szczepionki dwuskładnikowe (na przykład "Twinrix" - przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu A i wirusowemu zapaleniu wątroby typu B), w którym szczepionka przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu A jest połączona z inną szczepionką na etapie produkcji. W takim przypadku producent bierze odpowiedzialność za skuteczność i bezpieczeństwo leku.

Szczepienie z zapalenia wątroby typu A na dorosłych

Wirus tej choroby jest zawsze w środowisku. W przypadku masowej infekcji wirusem zapalenia wątroby typu A dochodzi do epidemii o dużej skali. Aby odzyskać zarażone osoby, trzeba poświęcić tygodnie, podczas gdy wiele dzieci i dorośli później rozwijają się komplikacje. Szczepienie jest najskuteczniejszym sposobem walki z patologią.

Kiedy szczepienia są konieczne dla dorosłych

Wirusowe zapalenie wątroby A wpływa na wątrobę, ale wśród innych grup tej choroby jest uważana za najłatwiejszą i możliwą do leczenia. Czynnik sprawczy choroby jest odporny na środowisko zewnętrzne: pozostaje żywy w temperaturze -20 stopni przez kilka lat, a w mieszkaniu może pozostać funkcjonalny przez około miesiąc. Aby szybko zniszczyć wirusa, możliwe jest tylko gotowanie: nawet przy 60 stopniach zachowuje właściwości infekcyjne przez godzinę.

Wirusowe zapalenie wątroby typu A jest również nazywane chorobą Botkina i wchodzi do organizmu ludzkiego przez jelita, skąd wchłania się do krwi. Na zakażenie krwi dostaje się do wątroby, łączy się z hepatocytami i powoduje stan zapalny narządu. Gdy zaburzona jest czynność wątroby, prowadzi to do niepowodzenia innych procesów metabolicznych: gwałtownie spada poziom białka w osoczu krwi, zwiększa się poziom bilirubiny, a osoba ma ostrą awitaminozę. W skrajnych przypadkach konsekwencją zapalenia wątroby typu A jest niewydolność wątroby lub śmierć.

Według statystyk co roku około 1,5 miliona ludzi jest zarażonych wirusem. Infekcja rozprzestrzenia się nie tylko u ludzi - przenoszona jest przez artykuły gospodarstwa domowego, żywność, wodę, odchody, dlatego z reguły ma charakter epidemiologiczny. Maksymalne rozprzestrzenianie się wirusowego zapalenia wątroby typu A w krajach trzeciego świata, w których nie obserwuje się wszystkich warunków sanitarnych, charakteryzuje się dużą gęstością zaludnienia.

Grupa ryzyka obejmuje dzieci w wieku 3-7 lat - stanowią one około 60% wszystkich przypadków zakażenia tą chorobą. Po drugie, młodzi ludzie poniżej 30 roku życia. Osoby starsze bardzo rzadko infekują wirusa, ale w takich przypadkach patologia jest bardzo trudna. Po przebytym zapaleniu wątroby typu A, osoba uzyskuje dożywotnią ochronę przed chorobą.

Szczepienie przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu A odbywa się u dorosłych przed osiągnięciem 55 roku życia. Szczepienia profilaktyczne zaleca się osobom, które wcześniej nie miały wirusa i nie szczepiły się w dzieciństwie. Ponadto, specjaliści nalegają na wprowadzenie szczepionki dla osób z wysokim ryzykiem zakażenia, które obejmują:

  • turyści, którzy udają się do krajów, w których przypadki zakażenia są często udokumentowane lub obserwowana jest epidemia zapalenia wątroby;
  • wojskowi, którzy znajdują się na obszarach o słabym zaopatrzeniu w wodę i kanalizacji;
  • ludzie, którzy mieli ostatnio kontakt z zainfekowanymi;
  • pracownicy szkół i innych instytucji edukacyjnych, personel medyczny instytucji zakaźnych lub pediatrycznych, pracownicy gastronomii publicznej i stacje uzdatniania wody;
  • osoby żyjące w pobliżu lub bezpośrednio w epidemii epidemii;
  • pacjenci z hemofilią;
  • narkomani, osoby o nietradycyjnej orientacji, ludzie prowadzący mieszane życie seksualne;
  • ludzie z chorobą wątroby.

Szczepionka przeciwko wirusowi zapalenia wątroby typu A

Zostaw komentarz Odpowiedz Like

Wraz z pojawieniem się szczepionek trwa debata na temat potrzeby szczepień wśród lekarzy i zwykłych ludzi. Nie jest wyjątkiem i szczepień przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu A dorosłych i dzieci. Istnieje wiele argumentów przemawiających za szczepieniem i taką samą liczbą faktów świadczących o czymś przeciwnym. Szczepienie jest konieczne dla pewnych kategorii osób, a pozostałe decyzje podejmowane są niezależnie.

Kto jest zalecany do szczepienia?

Ryzyko zakażenia wirusem zapalenia wątroby typu A obejmuje następujące kategorie populacji:

  • pracownicy służby zdrowia;
  • pracownicy w dziedzinie żywienia;
  • personel wojskowy;
  • personel obsługi przedszkoli i szkół;
  • narkomani, alkoholicy;
  • dzieci mieszkające w dużych zatłoczonych miastach;
  • pacjenci z chorobą wątroby;
  • ludzie o osłabionej odporności;
  • personel sanitarny;
  • osoby, które miały kontakt z pacjentami z wirusowym zapaleniem wątroby typu A.

Wirusowe zapalenie wątroby typu A nazywa się chorobą brudnych rąk.

Szczepienie przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu A jest konieczne dla dorosłych i dzieci należących do wyżej wymienionych grup ludności. W krajach europejskich ten rodzaj szczepień jest uwzględniony w harmonogramie planowanych szczepień dla dzieci. Lekarze radzą, aby przywieźć go do turystów, którzy chcą odpocząć w krajach o gorącym klimacie lub w kurortach nadmorskich. Zakażenie wirusem odbywa się przez żywność i wodę. Dzieci i dorośli, szczególnie po odwiedzeniu miejsc publicznych, powinni myć ręce dokładnie mydłem pod bieżącą wodą. Zabronione jest spożywanie posiłków lub napojów ze zwykłych naczyń przez kilka osób lub dzielenie się osobistymi artykułami higienicznymi. Przestrzegając tych prostych zasad, ryzyko dostania się wirusa do organizmu jest znacznie zmniejszone.

Rodzaje szczepionek

Terytorium byłego WNP wykorzystuje zarejestrowane i monitorowane leki immunobiologiczne od wirusowego zapalenia wątroby typu A u dorosłych. Lek jest wytwarzany w postaci pojedynczej szczepionki lub połączonej szczepionki. Monovaccine aktywują wytwarzanie przeciwciał odpornościowych tylko przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu A. Leki połączone przyczyniają się do stymulacji powstawania reakcji ochronnych z różnych postaci choroby. Tabela pokazuje główne zarejestrowane szczepionki i dawki dla dorosłych w wieku powyżej 16 lat.

Zarówno pojedyncze, jak i złożone szczepionki wymagają ponownego wprowadzenia leku o nazwie revaccination. Działanie leku "GEP-A-invak" pojawia się już w pierwszym tygodniu. Po ukończeniu pełnego cyklu szczepień uważa się osobę chronioną przed wirusowym zapaleniem wątroby typu A w ciągu 20 lat. Po zastosowaniu leku Avaksim w ciągu 1 miesiąca ryzyko zakażenia wynosi od 0,7 do 1 000 000. U osób zaszczepionych szczepionką Havrix wielokrotne szczepienie powoduje 100% produkcję przeciwciał. Do wyżej wymienionych leków dołączona jest instrukcja, w której wskazano:

  • skład;
  • kolejność działań;
  • częstotliwość podawania leku;
  • możliwe skutki uboczne,
  • okres przydatności do użycia;
  • warunki przechowywania.
Powrót do spisu treści

Zasady i schemat szczepień

Przed wydaniem zgody na szczepienie, lekarz przeprowadza badanie pacjenta, dokonuje pomiaru temperatury ciała i ciśnienia krwi. Jeśli nie ma przeciwwskazań, należy przejść do procedury w specjalnym pomieszczeniu. W ambulatorium pielęgniarka w sali szczepień zaznacza nazwę szczepionki, numer partii i dawkę podawanego leku. Zgodnie z instrukcją wstrzykuje się leki immunostymulujące z zapalenia wątroby. Zaszczepionym osobom wstrzyknięto strzykawkę do mięśnia naramiennego barku. Osoby ze słabą odpornością wstrzykuje się podskórnie. Schemat szczepień jest prosty - 2 dawki są wystarczające do uzyskania stabilnej odporności.

Nie zaleca się mieszania różnych rodzajów szczepionek w jednej strzykawce. Wyjątkiem są połączone szczepionki produkowane metodami przemysłowymi. Szczepienie przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B u dorosłych i szczepionka przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu A są połączone w preparacie "Twinriks". Szczepienia i ponowne szczepienia wykonuje się w odstępach 6 lub 18 miesięcy. W przypadku pacjentów poddawanych hemodializie szczepionkę podaje się po 30 dniach od pierwszego szczepienia. Takie same warunki dla immunizacji pacjentów z osłabionym zdrowiem.

Przeciwwskazania

Szczepienie przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu A u dorosłych można łączyć z innymi szczepieniami. Wyjątkiem jest immunizacja BCG i test diagnostyczny Mantoux. Jeśli pacjent jest zaszczepiony przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu A, wówczas diagnostykę wannową można wykonać po 1 miesiącu. Szczepienie przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu A ma przeciwwskazania w następujących przypadkach:

  • nadwrażliwość na którykolwiek składnik leku;
  • warunki alergiczne;
  • obecność ostrej choroby wirusowej lub okres zaostrzenia przewlekłej choroby;
  • podwyższona temperatura ciała;
  • okres ciąży lub karmienie piersią;
  • obecność stanów niedoboru odporności.

Czas trwania odporności na WZW A

Jeżeli szczepienie wykonano dwukrotnie z czasem szczepienia, odporność większości uodpornionych dorosłych utrzymuje się przez co najmniej 20 lat. Niezależnie od tego, czy ochrona przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu A trwa przez całe życie, lekarze mają trudności z odpowiedzią, ponieważ szczepionka istnieje od ponad 20 lat i fakt ten nie pozwala na wyciąganie właściwych wniosków. Pierwsza szczepionka ma stymulujący wpływ na odporność i po 1-2 tygodniach i zapewnia ochronę przed chorobą przez 10 lat. Rewakcynacja pomaga przedłużyć efekt do 20 lat. Podróżni powinni zostać zaszczepieni przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby przynajmniej na miesiąc przed odlotem.

Działania niepożądane u dorosłych po szczepieniu przeciw wirusowemu zapaleniu wątroby typu A.

Konsekwencje szczepień przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu A u dorosłych mogą objawiać się jako:

  • zagęszczenie i obrzęk w obszarze iniekcji;
  • słabość;
  • nudności, wymioty, biegunka;
  • bóle głowy;
  • dreszcze;
  • pokrzywka;
  • obniżenie ciśnienia krwi;
  • zaburzenia oddychania;
  • skurcz oskrzeli.

Szczepienia z zapaleniem wątroby u dorosłych rzadko powodują reakcje alergiczne i są przez nich dobrze tolerowane. Skutki uboczne związane z faktem, że pacjent przed szczepieniem stosował napoje alkoholowe lub nie informował lekarza o istniejących chorobach przewlekłych. Nieprzestrzeganie terminów i zasad szczepień prowadzi do naruszenia zasady stabilnej odporności na wirusowe zapalenie wątroby typu A.

Cechy szczepień kobiet w ciąży

Okres ciąży - czas powstawania i rozwoju przyszłego człowieka, więc hormonalne i psychologiczne zmiany w organizmie matki, dodatkowego podniecenia, stresu, niesprzyjające okoliczności mogą spowodować nieodwracalne szkody. To samo dotyczy okresu karmienia piersią. W tych odstępach czasu konieczne jest dokładne zważenie wszystkich możliwych zagrożeń związanych ze szczepieniem i wybór optymalnego rozwiązania. Autentycznie nie wiadomo, jaka będzie reakcja organizmu kobiety, aby urodzić dziecko lub karmiących piersią, szczepionka przeciw wirusowemu zapaleniu wątroby typu A. W tej sytuacji orzeczenie o potrzebie szczepienia dokonuje lekarz, biorąc pod uwagę indywidualne okoliczności w ciąży lub karmiące. W przypadku kobiet planujących ciążę po szczepieniu, nie ma potrzeby stosowania środków antykoncepcyjnych, ponieważ lek nie ma negatywnego wpływu na poczęcie i rozwój płodu.

Schemat działania podczas kontaktu z zainfekowaną osobą

Czy jest jakiś sens w przeprowadzaniu szczepień dla osoby, która miała kontakt z pacjentem z WZW typu A? Lekarze zalecają szczepienia osób, które znajdowały się w kontakcie z ciałem pacjenta, który ma diagnostykę laboratoryjną potwierdzona: wirusowe zapalenie wątroby typu A. utrzymywane w wymaganym szczepienia ramach czasowych znacznie zmniejsza ryzyko zakażenia i progresji choroby często uniemożliwia negatywnych konsekwencji zapalenie wątroby.

Prostych zasad, które pomogą zmniejszyć ryzyko zamawiający WZW A u dorosłych i dzieci jest oparty na potrzebie starannego monitorowania higieny ciała non-przekąski w miejscach, gdzie nie ma możliwości, aby umyć ręce dobrze pod bieżącą wodą. Ważne jest, aby zwracać uwagę na wygląd osób znajdujących się w pobliżu. Żółtaczka skóry i twardówki jest oznaką patologii. W przypadku podejrzenia lub wykrycia niekorzystnej sytuacji epidemiologicznej, konieczne jest, aby skonsultować się z lekarzem o szczepienia przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu A. W celu zwiększenia obronne organizmu trzeba chodzić na świeżym powietrzu, ćwiczenia, jedzą prawo obserwować pracę i odpoczynek.

Czy muszę się zaszczepić przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu A: wskazania i przeciwwskazania

Choroba Botkin'a lub wirusowe zapalenie wątroby A jest ostrą infekcją wirusową, która powoduje uszkodzenie i śmierć komórek wątroby. Stosowanie leków pozwala wyleczyć pacjenta w ciągu 1-2 tygodni. Jednak na tle wirusowego zapalenia wątroby dzieci i dorośli często doświadczają poważnych komplikacji. Jedyną skuteczną metodą zapobiegania tej chorobie jest szczepienie przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu A.

Jakie jest niebezpieczeństwo infekcji?

Rozwój zapalenia wątroby typu A, ze względu na wnikanie cząstek wirusowych w organizmie z żywności, wody, przez przedmiotów codziennego użytku, zabawki, podczas bezpośredniego kontaktu z pacjentem. Wirus zapalenia wątroby charakteryzuje się zwiększoną odpornością na negatywne skutki czynników środowiskowych, większość środków dezynfekujących.

Po infekcji czynniki chorobotwórcze rozprzestrzeniają się przez błonę śluzową narządów trawiennych, z dopływem krwi do układu limfatycznego i wątroby. Czas trwania okresu inkubacji wynosi 2-4 tygodnie, następnie pojawia się symptomatologia przypominająca przeziębienie.

Kilka dni później stan chorego pogarsza się, wirus zapalenia wątroby typu B powoduje rozwój żółtaczki - śluzówkę i twardówki oczu, skóry żółkną. Dzięki szybkiej terapii symptomatologia zanika w ciągu 20 dni, a osoba przez całe życie jest odporna na wirusowe zapalenie wątroby typu A.

Jednakże, w przypadku małych dzieci, osób starszych, osób z poważnymi wirusa niedoboru odporności, zapalenie wątroby może prowadzić do rozwoju zapalenia dróg żółciowych (zapalenie dróg żółciowych, zapalenie pęcherzyka żółciowego), poważne zmiany patologiczne w wątrobie (ostrej encefalopatii wątroby, niewydolność wątroby). W ciężkiej chorobie pacjent może zapaść w śpiączkę.

Ważne! Według statystyk wirusowe zapalenie wątroby jest najczęstszą infekcją jelitową na świecie.

Kiedy potrzebne jest szczepienie?

Szczepienia przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu A nie są zawarte w Krajowym Planie Szczepień. W związku z tym immunizacja odbywa się przy wysokim ryzyku infekcji, jeśli osoba w krwiobiegu nie ma przeciwciał przeciwko wirusowi. Szczepienie przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu A jest przeprowadzane u osób zagrożonych zakażeniem: dzieci w wieku poniżej 5 lat i dorośli powyżej 55 lat.

Szczepienie przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu A jest zalecane dla dzieci w podobnych sytuacjach:

  • 14 dni przed przyjęciem do placówki edukacyjnej dla dzieci, przed podróżą do krajów afrykańskich lub azjatyckich, rosyjskie sanatoria morskie;
  • Jeśli istnieje anamneza przewlekłych patologii wątroby;
  • W ramach profilaktyki doraźnej przez 10 dni po kontakcie z osobą zakażoną;
  • Z hemofilią.

U dorosłych pacjentów szczepienie przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu A jest podawane osobom z ryzykiem:

  • Servicemen, którego jednostka wojskowa znajduje się na obszarze o złym zaopatrzeniu w wodę;
  • Podróżni, którzy podróżują do Azji i Afryki;
  • Pracownicy instytucji edukacyjnych dla dzieci;
  • Personel medyczny oddziałów pediatrycznych i zakaźnych;
  • Pracownicy zakładów uzdatniania wody, techniczne usługi kanalizacyjne;
  • Pacjenci, u których w przeszłości występowała choroba krwi;
  • Osoby żyjące w wybuchu epidemii wirusowego zapalenia wątroby;
  • Pracownicy w zakresie gastronomii publicznej;
  • Osoby, które miały kontakt z chorym;
  • Uzależnieni;
  • Ludzie, którzy mają rozwiązłość;
  • Homoseksualiści;
  • Pracownicy przedsiębiorstw przemysłu spożywczego;
  • Pacjenci, u których w przeszłości występowały różne choroby wątroby.

Jakie leki są stosowane do immunizacji?

W ramach szczepień przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu A w Rosji stosuje się następujące preparaty szczepionki:

  • Harwicks (Anglia). Lek jest uwalniany w jednorazowej strzykawce lub w fiolce, jest dopuszczony do stosowania u dzieci w wieku powyżej 1 roku. Dwa tygodnie po szczepieniu u 88% pacjentów przeciwciała rozwijają się po miesiącu - w 99% przypadków. Szczepionka jest szeroko stosowana w ogniskach epidemii infekcji wirusowej;
  • Avaksim (Francja). Lek stosuje się u pacjentów w wieku powyżej 1 roku. Po wprowadzeniu szczepionki przez 2 tygodnie, przeciwciała wykrywa się we krwi u 98,3% pacjentów, miesiąc później wskaźnik ten wynosi 100%;
  • Wakta (USA). Szczepionkę przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu A wolno stosować u pacjentów w wieku powyżej 3 lat. Szczepienia pomagają zminimalizować ryzyko zakażenia - jedna osoba z miliona osób może zostać zarażona;
  • GEP-A-IN-VAC. Rosyjska szczepionka jest dostępna w ampułkach, jest stosowana u dzieci w wieku powyżej 3 lat. Po pełnym cyklu immunizacji pozwala na stworzenie niezawodnej odporności przez 20 lat u 95% dorosłych pacjentów. Podczas immunizacji dzieci parametr ten wynosi 90%.

Ważne! Szczepienie przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu A polega na stosowaniu leków opartych na inaktywowanych cząstkach wirusa, więc nie może prowadzić do zakażenia pacjentów.

Harmonogram szczepień

1,5-2 lat niemowlęta w 0,5 ml szczepionki domięśniowo w przedniej powierzchni kości udowej, po 3 latach szczepionki przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu A, wprowadzone do naramiennego mięśnia ramienia. W przypadku współistniejących patologii krwi dozwolone jest podskórne podanie leku. Wstrzyknięcie pojedynczej dawki leku pomaga stworzyć odporność po 1-2 tygodniach, zapewnia ochronę przez 1,5 roku.

Jeśli stosowana jest szczepionka importowana, należy wykonać dwa szczepienia w odstępach 6-18 miesięcy (ten okres zależy od zastosowanej szczepionki). Zapewni to odporność na infekcję wirusową przez 20-25 lat. Jeśli szczepienie przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu A jest przeprowadzane przez rosyjską szczepionkę GEP-A-in-VAK, postępuj zgodnie z tym harmonogramem:

  • W wieku 3 lat podaje się pierwszą szczepionkę;
  • Po 30 dniach przeprowadza się powtórną immunizację;
  • Po 1,5 roku złożyć 3 szczepienia.

Szczepienie jest dozwolone w jednym dniu z innymi szczepionkami, z wyjątkiem szczepionki BCG lub w odstępach 1 miesiąca. U pacjentów z ciężkim niedoborem odporności, rutynowa immunizacja, która obejmuje podawanie 2-3 dawek szczepionki, czasami nie prowadzi do opracowania dopuszczalnego miana przeciwciał. W związku z tym mogą być wymagane dodatkowe inokulacje z zapalenia wątroby typu A.

W jaki sposób realizuje się profilaktykę awaryjną?

Konwencjonalna immunizacja powoduje wyraźną odpowiedź immunologiczną przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu A w ciągu 2-4 tygodni. Dlatego też, przy wysokim ryzyku zakażenia, ludzie mogą potrzebować zapobiegania awaryjnego. Polega ona na wprowadzeniu immunoglobuliny, aby zapobiec rozwojowi infekcji nawet po przeniknięciu cząstek wirusowych do organizmu człowieka.

Zapobieganie awariom jest przeprowadzane w następujących przypadkach:

  • Podział kanalizacji w miejskim systemie zaopatrzenia w wodę;
  • Seksualny kontakt z osobą zarażoną;
  • Noworodki, jeśli matka cierpi na zapalenie wątroby;
  • Zamknij osobiste kontakty z chorymi krewnymi.

Immunoglobulinę otrzymuje się z krwi dawcy, wstrzykuje jednorazowo do mięśnia pośladkowego lub uda. Preparaty do dawkowania obliczane są indywidualnie, w zależności od wieku pacjenta. Dzieci poniżej 6 roku życia otrzymują 0,75 ml, dziecko w wieku 7-10 lat - 1,5 ml. Pacjenci w wieku powyżej 11 lat są leczeni 3 ml leku. Działanie immunoglobuliny wynosi 1-3 miesiące. Pacjenci potrzebują wprowadzenia immunoglobuliny po kolejnym kontakcie z nosicielem wirusa.

Ważne! Prowadzenie iniekcji immunoglobulin jest zabronione dla alergików, ponieważ środek immunologiczny opiera się na obcych białkach.

Jak zachowywać się przed szczepieniem?

Eksperci doradzają z wyprzedzeniem, aby przygotować się do szczepienia, co zminimalizuje ryzyko niepożądanych skutków. W tym celu na tydzień przed szczepieniem zaleca się chodzić na świeżym powietrzu, unikając miejsc o dużym stężeniu ludzi. Jeśli w przeszłości występowała przewlekła patologia, to w przeddzień szczepienia należy przeprowadzić ogólną analizę krwi i moczu.

3-4 dni przed szczepieniem należy wykluczyć z diety pokarmów, które mogą powodować alergie (Citrus, winogrona, pomidory, owoce morza, czekoladę, nowe dania). Musisz także ograniczyć ilość spożywanego jedzenia, wykluczyć przejadanie się. Zmniejszy to obciążenie narządów trawiennych, ułatwi okres po szczepieniu. Kilka dni przed szczepieniem możesz wziąć lek przeciwhistaminowy.

W dniu szczepienia upewnij się, że dziecko jest całkowicie zdrowe. W przypadku jakichkolwiek wątpliwości szczepienie należy odłożyć na 2-3 dni.

Jak się zachować po szczepieniu?

Po wprowadzeniu szczepionki nie trzeba natychmiast opuszczać placówki medycznej. Specjaliści zalecają odczekać 20-30 minut, aby wykluczyć rozwój reakcji alergicznej typu natychmiastowego. Jeśli w tym okresie stan pacjenta się nie zmieni, możesz wrócić do domu.

W ciągu 2-3 dni po szczepieniu zaleca się minimalizację ekspozycji na gorące słońce lub mróz, w miejscach o dużej koncentracji ludzi. Pomoże to zmniejszyć ryzyko wystąpienia objawów przeziębienia, które można pomylić z reakcjami poszczepiennymi.

Ważne jest noszenie ubrań wykonanych z naturalnych tkanin, które nie ocierają się ani nie ranią miejsca wstrzyknięcia. Kończyna, w której została umieszczona inokulacja, nie powinna być wcierana, drapana. Przez pierwsze 3 dni nie zaleca się zwilżania miejsca wstrzyknięcia - należy ograniczyć się do lekkiego prysznica. Pomoże to zapobiec wtórnej infekcji.

Jeżeli temperatura ciała pacjenta wzrosła, jest możliwe stosowanie niesteroidowych leków przeciwzapalnych (ibuprofen, paracetamol, meloksykam) stanowiącym normalizacji. Zaleca się kontynuowanie przyjmowania leków przeciwhistaminowych w ciągu 2-3 dni w celu ułatwienia przebiegu okresu po szczepieniu.

Możliwe działania niepożądane

Po inokulacji wirusa zapalenia wątroby typu A niepożądane reakcje u dzieci występują tylko w 10-12% przypadków. Zazwyczaj dodaje się wystąpienie objawów: wzrost temperatury ciała do 38 0 ° C, ogólne osłabienie, apatia, pojawia się w miejscu wstrzyknięcia, zaczerwienienie, tkliwość, stwardnienie, obrzęk tkanek.

Ważne! Pojawienie się reakcji poszczepiennych nie jest negatywną reakcją organizmu na szczepienie. Wskazują one na rozwój odpowiedzi immunologicznej, dlatego w większości przypadków nie wymagają dodatkowego leczenia.

U pacjentów w wieku powyżej 16 lat po wstrzyknięciu szczepionki mogą wystąpić następujące działania niepożądane:

  • Obrzęk i zagęszczanie miejsca wstrzyknięcia;
  • Ogólne osłabienie;
  • Dreszcze i gorączka;
  • Reakcje alergiczne: pokrzywka, niewielkie wysypki. Rzadko obserwuje się obrzęk naczynioruchowy Quincke, który wywołuje obrzęk skóry i błon śluzowych;
  • Rozwój zapalenia naczyń;
  • Obniżenie ciśnienia krwi;
  • Bóle głowy;
  • Zaburzenia oddychania;
  • Zaburzenia dyspeptyczne (nudności, biegunka, wymioty);
  • Paraliż lub drgawki;
  • Bolesne odczucia w bolących stawach;
  • Skurcz oskrzeli.

Ważne! Często działania niepożądane występują u pacjentów w wieku powyżej 16 lat z powodu picia alkoholu. Alkohol przeszkadza również w wytwarzaniu swoistych przeciwciał przeciwko wirusowi.

Eksperci zalecają wezwanie zespołu pogotowia, jeśli po szczepieniu wystąpią następujące niepokojące objawy:

  • Wysoka temperatura ciała (powyżej 39 0 C), której nie można zwalczyć poprzez przyjmowanie środków przeciwgorączkowych;
  • Rozwój drgawek w normalnej temperaturze;
  • Występowanie paraliżu;
  • Rozwój obrzęku naczynioruchowego obrzęk naczynioruchowy Quincke;
  • Ciężkie zaburzenie oddychania.

Przeciwwskazania do szczepienia

Ze szczepień przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu A należy zrezygnować w takich przypadkach:

  • Zaostrzenie przewlekłych patologii. W takiej sytuacji szczepienie odkłada się, dopóki objawy choroby nie zostaną usunięte, pacjent czuje się dobrze;
  • Ostry przebieg choroby zakaźnej. Immunizację można przeprowadzić dopiero po całkowitym wyleczeniu pacjenta;
  • Pacjent ma nadwrażliwość na jakikolwiek składnik preparatu szczepionki.

Przed szczepieniem zaleca się poddać się dokładnemu badaniu w celu wykluczenia obecności alergii, przewlekłych chorób nieuleczalnych. Pozwoli to uniknąć poważnych komplikacji poszczepiennych.

Jeśli to konieczne, możliwe jest przeprowadzenie szczepień u kobiet w ciąży, ale musi to być pod ścisłą kontrolą specjalisty chorób zakaźnych i ginekologa. Ważne jest, aby pamiętać, że preparat szczepionki nie zawiera żywych cząstek wirusowych, więc szczepienie nie jest w stanie wywołać zakażenia matki lub płodu.

Wniosek

Wirusowe zapalenie wątroby typu A wywołuje rozwój wyraźnych zmian w komórkach wątroby, zwłaszcza w przypadku braku terminowej terapii. Może to prowadzić do poważnych i nieodwracalnych powikłań. Aby zapobiec zakażeniu wirusowym zapaleniem wątroby, pomocne będzie tylko szczepienie. Dwa lub trzy razy wprowadzenie szczepionki zapewni niezawodną ochronę ciała dziecka i dorosłego przed cząsteczkami wirusa przez 20-25 lat.

Szczepienia z zapaleniem wątroby typu A: harmonogram szczepień, działania niepożądane, przeciwwskazania, recenzje

Wszystkie typy zapalenia wątroby wpływają na komórki wątroby. Jednak wirus zapalenia wątroby nie niszczy tych komórek, ale tylko wykorzystuje je do celów replikacji. Wirusowe zapalenie wątroby typu A różni się od swojego "towarzysza" jedynie tym, że nie przechodzi w chroniczną postać.

Wirusowe zapalenie wątroby typu A jest całkowicie wyleczone, a organizm pozostaje na to odporny. Ale współczesna medycyna umożliwia stworzenie stabilnej odporności bez zachorowania.

Oczywiście, higiena i stałej dezynfekcji odzieży i domowego elementów wykluczyć zakażenie wątroby typu A. Ale to nie gwarantuje, że gdy w biednych krajach o niskim poziomie życia, gdzie ogromna liczba chorych i osób dorosłych, jak i dzieci, ludzi nie stać się zarazić. Aby stworzyć wewnętrzną silną obronę w tym celu, należy zaszczepić się przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu A i B. Z WZW typu C nadal nie ma szczepionki.

Co to jest wirus zapalenia wątroby typu A?

Ta infekcja wirusowa jest również nazywana chorobą Botkina, ponieważ pod koniec 19 wieku oświadczył, że żółtaczka była wynikiem zapalenia wątroby. Dla wszystkich tych objawów jest podobny do innych wirusowego zapalenia wątroby - B i C. Jest to ból głowy, nudności, żółtaczka, lekkie kał i mocz zaciemnione. Częsty ból żołądka i towarzyszące mu wymioty.

Jednak choroba Botkina może być letargiczna, a rodzice często nie wiedzą, że ich dziecko jest chore. A komórki wątroby w tym czasie są podatne na atak wirusa.

Wirion zapalenia wątroby zawiera prosty RNA otoczony otoczką ochronną - kapsydem.

Virion sprawia, że ​​wątroba się rozmnaża. Cała praca tego ciała ma teraz na celu pomoc wirusowi zapalenia wątroby, a nie pracę dla dobra ciała. Kiedy wątroba nie chce pracować, dziecko może umrzeć. Dlatego szczepienia przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu A są przeprowadzane we wszystkich rozwiniętych krajach, zgodnie z ustalonym przez państwo harmonogramem.

W jaki sposób transmitowany jest wirus?

Wirus zapalenia wątroby typu A jest przenoszony drogą fekalno-oralną. Przez brudne dziecięce zabawki, wodę, zwykłe artykuły gospodarstwa domowego. Ten, kto jest chory, jest najbardziej zakaźny pod koniec okresu inkubacji - przed pojawieniem się żółtaczki.

Sam wirus jest dość stabilny. Jego kapsyd chroni RNA przed niszczącym działaniem kwaśnego środowiska. Wiadomo, że jeśli będziemy działać na wirion z ciepłem w temperaturze 180 ° C, to będzie on żył jeszcze godzinę. W komfortowej temperaturze pokojowej wirus może przetrwać kilka dekad. W krajach, w których poziom higieny jest niski, wirusowe zapalenie wątroby typu A zabiera życie tak wielu dzieciom.

Szczepienia dla dzieci i dorosłych

Szczepienia z powodu zapalenia wątroby typu A powodują, że organizm produkuje przeciwciała, które utrzymują się przez dłuższy czas i chronią przed prawdziwym wirusem. Masowa immunizacja ludności w Federacji Rosyjskiej rozpoczęła się w 1997 r. Wówczas zakończono próby dotyczące testowania krajowej szczepionki i potwierdzono, że jest ona bezpieczna zarówno dla dzieci, jak i dla dorosłych.

W Rosji stosuje się kilka głównych szczepionek:

  • "GEP-A-in-VAK" - szczepionka jest dezaktywowana, co oznacza wprowadzenie nieożywionego wirusa.
  • "Havrix-720" to szczepionka dla dzieci;
  • "Khavriks-1440" - dla dorosłych;
  • "Avaksim";
  • "Vakta".

Szczepionka "Twinrix" w połączeniu. Stosuje się go do wytworzenia odporności przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu A i B. Dopuszcza się jednoczesne wykonywanie wstrzyknięć i szczepionek przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby i innych szczepionek (w jednym dniu). Jedynym wyjątkiem jest szczepionka przeciwko gruźlicy (BCG).

Istnieje również szczepionka immunoglobulinowa, która zawiera już utworzone obce antygeny. Szczepionka immunoglobulinowa jest wykonywana, gdy osoba na 1 miesiąc wyjeżdża za granicę i potrzebuje wysokiej ochrony organizmu przed zapaleniem wątroby.

Ale jeśli był kontakt z zakażoną osobą i konieczne jest natychmiastowe podjęcie działań zapobiegawczych, należy wstrzyknąć surowicę immunoglobulin. Różni się od szczepienia czasem działania i szybką eliminacją z organizmu. Taka surowica potrwa od 12 do 24 godzin. Chociaż serum nie trwa długo, jest bardzo skuteczne w radzeniu sobie z infekcją, podczas gdy jest całkowicie bezpieczne.

Rodzaje szczepionek. Recenzje

Opracowano kilka rodzajów szczepionek. Główne szczepionki, które są używane wszędzie i są uważane za bezpieczne: inaktywowane (zabite wirusy) i atenuowane, czyli żywe. Ale wciąż istnieją syntetyzowane szczepionki, których głównym składnikiem są wyizolowane białka z czynnika wywołującego chorobę. Inaktywowane wirusy zapalenia wątroby typu A nie mogą prowadzić do choroby. To jest ich główna zaleta. Jednak wiele zsyntetyzowanych szczepionek nadal znajduje się w fazie eksperymentalnej.

Najczęściej stosowaną inaktywowaną szczepionką jest szczepienie przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu A. Opinie o tym wśród lekarzy są w większości pozytywne. Jest to skuteczna metoda zapobiegania chorobom.

Szczepienia przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu A. Schemat szczepień

Aby uzyskać silną i długotrwałą odporność na zapalenie wątroby w ciele dziecka, należy wykonać dwie inokulum. Po wprowadzeniu 1 dawki leku oczekuje się około 6 miesięcy. Następnie, jeśli nie było żadnych reakcji alergicznych lub powikłań, szczepienie powtarza się.

Teraz dzieci od 12 miesięcy do 18 lat, zgodnie z zatwierdzonym programem szczepień, powinny zostać zaszczepione. Dorośli są szczepieni, jeśli testy wykażą brak antygenów we krwi. Lub ludzie są zagrożeni lub, na przykład, wyjeżdżają do krajów o niskim społeczno-ekonomicznym poziomie rozwoju. Według statystyk szczepienie może zmniejszyć ryzyko zachorowania na WZW typu A o 30%.

Możliwe powikłania

W rzeczywistości ryzyko powikłań po szczepieniu jest bardzo małe. Wszystkie współczesne szczepionki są wolne od nadmiaru zanieczyszczeń; oni również przechodzą dokładną kontrolę. Ale czasami niektóre składniki leków, których organizm nie mógł zaakceptować, mogą powodować pewne skutki uboczne. Wielu lekarzy twierdzi, że dzieci potrzebują szczepień przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu A. Skutki uboczne są zwykle lekkie. Ale powikłania wątroby po przeniesieniu choroby - jest o wiele trudniejsze dla dziecka.

Zwykle do normalnych reakcji fizjologicznych na wprowadzony lek produkcji krajowej należą:

  • ogólne osłabienie;
  • ból mięśni;
  • ból głowy;
  • krótkie pojęcie temperatury;
  • wymioty lub biegunka;
  • swędzenie, zaczerwienienie i lekki obrzęk w miejscu wstrzyknięcia.

Po szczepieniu przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu A mogą wystąpić inne komplikacje wymagające natychmiastowej pomocy medycznej:

  • zapalenie opon mózgowych i inne zaburzenia układu nerwowego;
  • obrzęk naczynioruchowy;
  • pewne niepowodzenia w pracy innych ciał;
  • zapalenie naczyń;
  • śpiączka.

Po podaniu immunoglobuliny ból w miejscu wstrzyknięcia, bóle mięśniowe i temperatura są nieznacznie wyższe niż normalnie.

Rodzice powinni wiedzieć, że podawanie leku przeciwgorączkowego jest konieczne tylko wtedy, gdy temperatura wzrasta powyżej 38 0 C. Ale ciężkie powikłania po szczepieniu przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu A są rzadkimi wyjątkami, a nie regułą.

Podczas produkcji wielu absolwentów sprawdź wszystkie czynniki ryzyka i spróbuj zapisać leki od niepotrzebnych konserwantów. Być może szczepionki przyszłości będą całkowicie bezpieczne dla zdrowia, ale jak dotąd jesteśmy na ścieżce badań.

Chociaż działania niepożądane wymieniono jako poważne, jednak ryzyko śmierci dziecka z powodu choroby nie jest mniejsze niż konsekwencje szczepionki. A rodzice małych dzieci muszą dwukrotnie rozważyć ryzyko, aby podjąć ostateczną decyzję.

W jaki sposób wykonuje się szczepienia?

Pamiętaj, aby skonsultować się z pediatrą przed szczepieniem. Ważne jest, aby wiedzieć: jaka reakcja na szczepienie jest uważana za normę; inne będą powodem skontaktowania się z lekarzem.

Dziecko powinno zostać zbadane. Pierwszym zadaniem pediatry przed szczepieniem jest sprawdzenie, jak bardzo dziecko jest podatne na tę chorobę i czy jest uczulony na składniki szczepionki. Bez tego badania szczepionki nie można podawać jednodniowemu dziecku. Pamiętaj też, że szczepienia przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu A są dozwolone tylko dla dzieci w wieku powyżej roku. Wcześniej terapeuta nie ma prawa tego robić.

W przypadku bardzo małych dzieci szczepienie następuje poprzez wstrzyknięcie leku do przednio-bocznej części uda. Starsze dzieci i dorośli są wstrzykiwani do mięśnia na ramieniu.

Kto jest zagrożony?

Szczepienia przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby Dorośli, którzy są narażeni na ryzyko, powinni być niezwłocznie przeprowadzeni. Jeśli dorosły zarazi się od dziecka, zniesie tę chorobę znacznie trudniej.

Klasyfikują takie kategorie obywateli, jak:

  • ludzie z uszkodzeniem wątroby;
  • Ci, którzy pracują z zarażonymi zwierzętami;
  • nastolatków tymczasowo mieszkających w innych krajach;
  • życie w małżeństwach osób tej samej płci;
  • wychowawcy w żłobie;
  • pracownicy gastronomii.

Szczepienie z WZW typu A dzieciom, które przeszły próby pod okiem Verzbergera, wykazało się ogromną skutecznością. Szczepionkę podawano dzieciom w wieku poniżej 16 lat, a 100% badanych dzieci otrzymywało jednoznaczną odporność. Następnie w Tajlandii przeprowadzono kolejny test, a sukces immunizacji również zainspirował naukowców. Skuteczność szczepienia oszacowano na 97%. Dlatego też, jeśli istnieje rzeczywiste ryzyko kontraktacji, nie należy odmawiać szczepienia.

Szczepionka akcji

Co dzieje się w organizmie po podaniu leku? Szczepienia przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu A zapewniają ochronę przed wirusami przez 10-20 lat życia. Ale nie sam lek chroni, ale nasze komórki to przeciwciała, które zaczynają aktywnie rozwijać system odpornościowy, gdy obcy niebezpieczny wirus dostanie się do organizmu. Dlatego zapalenie w miejscu wstrzyknięcia jest całkowicie zrozumiałą i dopuszczalną reakcją.

Przeciwciała utrzymują się w organizmie przez bardzo długi czas. Niektóre z nich można zidentyfikować 6 miesięcy po chorobie. Inne typy przeciwciał utrzymują się w krwi nawet po latach.

Przeciwwskazania

Każda szczepionka (żywa, nieożywiona lub syntetyzowana) jest lekiem, którego nie można nazwać nieszkodliwym. Jak każde urządzenie medyczne, szczepionki są poddawane dokładnym testom. Po szczepieniu przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu A dzieci powinny przede wszystkim być bezpieczne.

I odpowiednio, do preparatu medycznego, szczepionka ma własne instrukcje i przeciwwskazania. Kto może być śmiertelny w przypadku szczepionki przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu A? Przeciwwskazania są następujące:

  1. Skłonność do alergii lub alergii na wprowadzenie pierwszej dawki leku.
  2. Wszelkie procesy zapalne w ciele. Szczepionkę można podawać tylko jednej zdrowej osobie.
  3. Ciąża.
  4. Nowotwory złośliwe.

Jeśli nie ma przeciwwskazań, a osoba (lub dziecko) jest fizycznie rozwinięta, nie ma powodu, aby martwić się o szczepionkę. Odporność powstaje u dziecka w wieku od 6 miesięcy, gdy ochrona immunologiczna matki, przekazywana podczas porodu, jest wyczerpana i trwa do 12 lat. Jest to długi proces i bardzo ważny okres.

Przez te lata w jego ciele powinno powstać jak najwięcej przeciwciał, aby nie mógł się bać o swoje życie i zdrowie, kontaktując się z ludźmi i wyjeżdżając za granicę by odpocząć. Ale szczepienie przeciwko dorosłym wirusowym zapaleniom wątroby również nie będzie zbyteczne.

Z tych powodów szczepionka jest podawana dwa razy w celu ochrony organizmu. Ale jeśli dziecko ma negatywną reakcję na szczepionkę, wówczas następny zastrzyk jest zabroniony.

Zaszczepić się lub nie szczepić?

Ale nie ma jednoznacznej odpowiedzi na pytanie: czy szczepienia przeciw wirusowemu zapaleniu wątroby typu A czynią dziecko zdrowszym? Rodzice powinni znać wszystkie informacje na temat szczepionki i podjąć decyzję dla dziecka. W końcu rodzice są odpowiedzialni, a nie lekarze.

Głównym problemem jest to, że szczepionka jest czasami nieprawidłowo przechowywana podczas transportu. W związku z tym jego skuteczność jest zmniejszona lub pod każdym względem podlega zbyciu. Ale ze względu na wysoki koszt wyrzucenia zepsutego produktu odmówić. I to jest problem, który muszą rozwiązać lekarze i rodzice.

Szczepionka przeciwko wirusowi zapalenia wątroby typu A dla dzieci

Wirusowe zapalenie wątroby typu A lub choroba Botkina jest ostrą infekcją wirusową, która powoduje uszkodzenie komórek wątroby, dopóki nie staną się całkowicie martwe. W wyniku choroby mogą wystąpić zaburzenia dróg żółciowych. Infekcja przenoszona jest przez wodę (woda z kranu lub podczas pływania w stawie), żywność, zabawki i ogólne przedmioty konsumpcji w kontakcie z chorym. Porozmawiajmy o szczepieniach przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu A dla dzieci: jakie są wskazania i przeciwwskazania, reakcje niepożądane i jak powstaje układ odpornościowy.

Czy potrzebujesz szczepień przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu A?

Najczęściej choroba przebiega łatwo, ale nawet w tych przypadkach komórki wątroby są odnawiane przez 6 miesięcy lub dłużej. Jeden pacjent z żółtaczkową postacią zapalenia wątroby typu A może leczyć do 10 pacjentów bez kształtu odbytu. Tacy pacjenci mogą być leczeni za pomocą rozpoznania ARI lub SARS, infekcji jelitowej. Ale mogą zarazić wirusa innych ludzi.

Dlatego trudno jest uniknąć kontaktu z chorym zapaleniem wątroby. Świadomie wirusowe zapalenie wątroby A jest nazywane jedną z najczęstszych infekcji jelitowych.

Specjalną profilaktyką wirusowego zapalenia wątroby typu A jest zastosowanie immunoglobuliny z gotowymi przeciwciałami przeciwko wirusowi zapalenia wątroby typu A (to znaczy dawcy wcześniej chorowali na tę chorobę). Wady tej metody są następujące:

  • ochrona krótkotrwała (do 1 miesiąca);
  • potrzeba dużych dawek;
  • zdolność do wywoływania reakcji alergicznych.

Ale, według lekarzy, szczepienie przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu A jest jedyną skuteczną metodą ochrony przed tą chorobą. Szczepienie stosuje się przez ponad 10 lat. W USA i innych krajach szczepienie to jest uwzględnione w harmonogramie szczepień. Nie będąc obowiązkowym w Rosji, konieczne jest dla dzieci z istniejącym zagrożeniem infekcją.

Szczepienie przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu A nie chroni przed zakażeniem innymi rodzajami wirusowego zapalenia wątroby (B, C, E, D itp.).

Wskazania do szczepienia

Ryzyko zakażenia u dzieci, gdy są one zalecane do szczepienia:

  • nie mniej niż 2 tygodnie przed rozpoczęciem wizyty w szkole lub przedszkolu, przed wyjazdem do krajów Azji i Afryki, do sanatoriów (w Rosji, za granicą);
  • z przewlekłą chorobą wątroby;
  • z hemofilią;
  • profilaktyka w nagłych wypadkach: w ciągu pierwszych 10 dni od rozpoczęcia kontaktu z pacjentem z wirusowym zapaleniem wątroby typu A (odporność jest produkowana wcześniej niż kończy się okres inkubacji).

Wskazaniem do szczepienia jest brak przeciwciał przeciwko wirusowi zapalenia wątroby typu A. W teście przeciwciał wykonuje się przed szczepieniem. W przypadku wykrycia przeciwciał w szczepieniu nie jest konieczne: oznacza to, że dziecko miało już zapalenie wątroby typu A i ma trwałą odporność (ponownie, ta infekcja nie ma wpływu).

Przeciwwskazania

  • Każda ostra choroba;
  • przewlekła choroba w ostrej fazie;
  • uczulenie na składniki szczepionki;
  • reakcja alergiczna na poprzednią dawkę zastosowanej szczepionki.

Przygotowania do szczepienia

W Rosji takie szczepionki są zalecane:

  • HAVRIX (Anglia) - po 0,5 ml w jednorazowej strzykawce lub w fiolce; można stosować od wieku jednego roku;
  • AVAKSIM (Francja) - po 0,5 ml w jednorazowej strzykawce; wprowadza się od 12 miesięcy;
  • VAKTA (USA) - w fiolce o pojemności 0,5 ml; Używany od 2 lat;
  • GEP-A-IN-VAK (Rosja) - 0,5 ml w ampułkach; jest dozwolone do użytku od 3 lat.

We wszystkich tych szczepionek zawierają zabite wirusy, czynnikiem wywołującym zapalenie wątroby typu A: To nie może powodować choroby u dziecka szczepione i nie mogą być przenoszone ze szczepionych dzieci do innych. Przechowywać szczepionka powinna być w temperaturze + 2-8 ° C, nie pozwalając na zamrożenie.

Harmonogram szczepień

Szczepionkę w dawce 0,5 ml podaje się domięśniowo niemowlętom w wieku do 1,5 roku - na przedniej, nie-brzusznej powierzchni uda, a starsze dzieci - w mięśniach barku. Nie zaleca się wstrzykiwania leku w okolice pośladków i podskórnie. W szczególnym przypadku (ze współistniejącą chorobą krwi) dopuszczalne jest podawanie podskórne. Dożylnie szczepionki nie można podawać.

Szczepienie wykonuje się dwukrotnie w odstępie 6-18 miesięcy. (w zależności od rodzaju szczepionki). Pojedyncze wstrzyknięcie szczepionki powoduje powstanie odporności po 7-14 dniach i zapewnia ochronę przed chorobą przez 1,5 roku. Po podwójnym wstrzyknięciu szczepionki, dobra odporność powstaje u 98-100% zaszczepionych, trwa do 20 lat i dłużej.

Szczepionka przeciw wirusowi zapalenia wątroby typu A może być podawana z innymi szczepieniami tego samego dnia (z wyjątkiem BCG) lub, zgodnie z ogólnymi zasadami szczepień, w odstępie 1 miesiąca. po poprzednim.

U dzieci z zaburzeniami immunologicznymi pojedyncza dawka szczepionki może nie dawać wystarczających miana przeciwciał: mogą być wymagane dodatkowe dawki leku.

Reakcje poszczepienne

Zwykle szczepionka jest dobrze tolerowana. Ale można zauważyć reakcje miejscowe (mniej niż 15% szczepionych) i ogólne (w 5-6%). Nasilone reakcje produkcyjne szczepionek są rzadkie.

W miejscu wprowadzenia szczepionki można odnotować:

Możliwe częste reakcje obejmują:

  • ból głowy;
  • wzrost temperatury;
  • ból brzucha;
  • zmęczenie;
  • zmniejszony apetyt;
  • biegunka;
  • nudności (wymioty);
  • ból stawów i mięśni;
  • wysypka na skórze (mniej niż 1%).

Działania niepożądane są słabo wyrażone, niezależnie przechodzą. Ciężkie reakcje w postaci szoku anafilaktycznego i drgawek występują bardzo rzadko.

Wznów dla rodziców

Pod wpływem wirusa zapalenia wątroby typu A występują wyraźne zmiany w tkance wątroby, szczególnie w przypadku niezdiagnozowanej choroby, która występuje pod maską innej choroby. W takich przypadkach nie ma reżimu ochronnego, dieta w okresie rekonwalescencji nie jest przestrzegana, co dodatkowo uszkadza wątrobę.

Biorąc pod uwagę wszechobecność choroby i preferencyjnego ekspozycji populacji dziecięcej niego, tworzenie długotrwałej ochrony po 2-krotnym podaniu szczepionki - szczepienia przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu A dla dzieci (z uwzględnieniem określonego w odczytach artykułu) do przeprowadzenia konieczne.

Do którego lekarza się zgłosić

Aby zaszczepić dziecko przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu A, zaleca się skonsultowanie się ze specjalistą chorób zakaźnych, ponieważ przed szczepieniem konieczne jest przeprowadzenie specjalnego badania. Może pomóc w tym i pediatrze. Na wszystkie pytania rodziców odpowie alergolog, immunolog, gastroenterolog lub hepatolog (jeśli dziecko ma chorobę wątroby). Jeśli szczepienie przeprowadzane jest u dziecka z hemofilią, należy najpierw skonsultować się z hematologiem.

Top